Ημερομηνία σταθμός το 2 0 1 2 ;

Τη στιγμή που οι προβλέψεις για το τέλος του κόσμου το 2000 έχουν καταλήξει μια μακρινή ανάμνηση, ήρθε η σειρά του ΅Δύο Χιλιάδες ΔώδεκαΆ. Τροφοδοτείται από μια αυξανόμενη σοδειά από βιβλία, ιστοσελίδες με ρολόγια που μετρούν ανάποδα και ισχυρισμούς αναφορικά με αρχαίες χρονομετρήσεις. Η όλη υπόθεση μεγαλώνει μέρα με τη μέρα προειδοποιώντας για την κατάρα της νέας εποχής, την ημερομηνία λήξεως της Γης: 21 Δεκεμβρίου του 2012.
Η ημέρα αυτή σηματοδοτεί τη λήξη ενός κύκλου 5.126 ετών στο ημερολόγιο των Μάγια, τον αρχαίο αυτό πολιτισμό που είναι γνωστός για την μεγάλη κατανόηση που είχαν στην αστρονομία και για τις μεγάλες πολιτείες που άφησαν πίσω τους στο Μεξικό και στην Κεντρική Αμερική (σύμφωνα με τους υπολογισμούς κάποιων μελετητών, ο κύκλος αυτός θα λήξει ελαφρώς αργότερα, δηλαδή στις 23 Δεκεμβρίου του 2012). Οι εικασίες σε διάφορους κύκλους, αναφορικά με το εάν οι Μάγια επέλεξαν τη συγκεκριμένη ημερομηνία γιατί πίστευαν ότι κάτι απειλητικό επρόκειτο να συμβεί, υποκίνησαν τη γένεση ενός αριθμού θεωριών για το τέλος του κόσμου. Η προβολή του θέματος έχει αφήσει κορυφαίους επιστήμονες και μελετητές των Μάγια να κουνούν το κεφάλι τους.

"Θα υπάρξει μια ολόκληρη γενιά από ανθρώπους οι οποίοι όταν σκέφτονται για τους Μάγια θα τους συνδέουν με το 2012 και για μένα αυτό είναι απλά εγκληματικό," δήλωσε ο David Stuart, διευθυντής του Κέντρου Μέσης Αμερικής στο Πανεπιστήμιο του Austin στο Texas. "Δεν υπάρχει σοβαρός επιστήμονας που να λαμβάνει σοβαρά υπόψη του την ιδέα ότι οι Μάγια δήλωσαν κάτι σημαντικό σχετικά με το 2012."

Αλλά αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η ημερομηνία αυτή, η 21η Δεκεμβρίου του 2012, συμπίπτει με το χειμερινό ηλιοστάσιο και τους ισχυρισμούς ότι οι Μάγια επέλεξαν αυτή τη χρονική περίοδο γιατί επίσης σηματοδοτεί μια ευθυγράμμιση του ήλιου με το κέντρο του γαλαξία, μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε πόσο πρόσφορη είναι η υπόθεση αυτή για την κατασκευή όλης αυτής της καταστροφολογίας. Όποιος πληκτρολογήσει το '2012' σε μια μηχανή αναζήτησης στο Διαδίκτυο θα βρει οδηγούς επιβίωσης, σχολές επιβίωσης, προγνώσεις, ακόμα και ειδικά ρούχα συμπεριλαμβανομένων T-shirt με σλόγκαν όπως '2012 Το Τέλος' και 'Τέλος του Κόσμου 2012."

Οι θεωρίες αναφορικά με το τι μπορεί να συμβεί ποικίλουν. Από ηλιακές καταιγίδες που πυροδοτούν εκρήξεις ηφαιστείων μέχρι την αναστροφή των πόλων που θα κάνει τη Γη να γυρίζει σε αντίθετη φορά. Και αν πιστεύετε πως όλα αυτά θα ήταν το καλύτερο σενάριο για μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, το Hollywood το έχει ήδη σκεφτεί. Η ταινία '2012', εφοδιασμένη με τα κατάλληλα ειδικά εφέ, με πρωταγωνιστή τον John Cusack και σκηνοθέτη τον Roland Emmerich, γνωστό από την επιτυχία "Μετά την Επόμενη Ημέρα", σχεδιάζεται να ανέβει το ερχόμενο Φθινόπωρο. Το τρέιλερ δείχνει έναν μοναχό να τρέχει προς ένα καμπαναριό σε μια κορφή για να σημάνει συναγερμό, καθώς ένα απίστευτα μεγάλο βουνό από νερό αγκαλιάζει μια περιοχή που μοιάζει με τις κορφές των Ιμαλαΐων.

Η προώθηση μιας απάτης

Ένα βαρόμετρο σχετικά με το ενδιαφέρον που υπάρχει για το 2012 θα μπορούσε να είναι ο τομέας 'Ρώτα έναν Αστροβιολόγο' ('Ask an Astrobiologist' (The Internet World - Redirecting.... gov%2Fask-an-astrobiologist%2F)) στην ιστοσελίδα της ΝΑΣΑ, όπου ο κορυφαίος επιστήμονας David Morrison απαντάει σε ερωτήσεις που διατυπώνουν επισκέπτες της ιστοσελίδας. Στη λίστα των πιο δημοφιλών ερωτήσεων (The Internet World - Redirecting.... gov%2Fask-an-astrobiologist%2Fpopular%2F), αυτή την εποχή οι μισές ερωτήσεις σχετίζονται με το 2012.

"Οι προμηθευτές του μύθου για το τέλος του κόσμου προωθούν μια απάτη," είχε γράψει ο Morrison στις αρχές του μήνα, απαντώντας στην ερώτηση ενός ατόμου που εξέφραζε το φόβο του για την ημερομηνία αυτή. Ένας επιστήμονας που μελέτησε τον πολιτισμό των Μάγια για 35 χρόνια δήλωσε ότι δεν υπάρχει τίποτε το δυσοίωνο σχετικά με το 2012, παρά την παραπλανητική προβολή που υποστηρίζει το αντίθετο.

"Θεωρώ ότι τα δημοφιλή βιβλία, σχετικά με το τι είπαν οι Μάγια ότι πρόκειται να συμβεί, είναι στην ουσία κατασκευασμένα στη βάση πολύ λίγων στοιχείων," δήλωσε ο Anthony Aveni, καθηγητής αστρονομίας, ανθρωπολογίας και σπουδών στην αμερικανική ιθαγένεια του Πανεπιστημίου Colgate. Ο Aveni και ο Stuart γράφουν και οι δύο βιβλία όπου εξηγούν το ημερολόγιο των Μάγια και το 2012, αλλά ο Stuart εξέφρασε την απαισιοδοξία του στο ενδιαφέρον που θα δείξουν οι άνθρωποι για την πραγματική ιστορία, τη στιγμή που τόσα πολλά άλλα βιβλία προβαίνουν σε ισχυρισμούς που είναι ικανοί να εντυπωσιάσουν και να συνταράξουν τον κόσμο.

Δεκάδες τίτλων σχετικά με το 2012 έχουν δημοσιευτεί και πολλά περισσότερα βιβλία σχεδιάζονται να βγούνε στην αγορά τους ερχόμενους μήνες. Οι τρέχουσες προσφορές περιλαμβάνουν το 'Αποκάλυψη 2012' (Apocalypse 2012), στο οποίο ο συγγραφέας Lawrence Joseph τονίζει για τις 'τραγικές πιθανότητες' όπως το ενδεχόμενο για φυσική καταστροφή. Αλλά ο Joseph παραδέχεται πως δεν πιστεύει ότι ο κόσμος πρόκειται να τελειώσει. "Πιστεύω ωστόσο, ότι το 2012 θα αποδειχθεί ότι θα είναι μια πολύ δραματική και πιθανότατα μεταβατική χρονιά," είπε ο Joseph. Ο συγγραφέας παραδέχθηκε ότι ανησυχεί για το ότι ο τίτλος του βιβλίου του μπορεί να φοβίσει τους ανθρώπους, αλλά συμπλήρωσε ότι ήθελε να προειδοποιήσει το κοινό για τους πιθανούς επερχόμενους κινδύνους. Πρόσθεσε ότι ο εκδότης του ελέγχει τον τίτλο του βιβλίου, αν και δεν είχε την έκδοση με την επιλογή που θα υπάρξει στο τέλος. "Εάν ο τίτλος ήταν 'Σοβαρές Απειλές 2012' ή 'Εμβριθείς Μελέτες για το 2012', δε θα δημοσιευόταν ποτέ", είπε ο Joseph.

Αυξανόμενο ενδιαφέρον

Ένας άλλος συγγραφέας είπε ότι η καταστροφολογική και μελαγχολική προσέγγιση αποτελεί μια μεγάλη παρεξήγηση για το 2012. "Οι εντός μόδας λάτρες των θεωριών καταστροφής, θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται γι' αυτό που είναι: ανενημέρωτοι οπορτουνιστές και κινδυνολόγοι που θα προχωρήσουν σε άλλα πράγματα το 2013," είπε ο John Major Jenkins, του οποίου τα βιβλία περιλαμβάνουν το 'Γαλακτική Ευθυγράμμιση' και ο οποίος περιγράφει τον εαυτό του ως αυτοδίδακτο ανεξάρτητο μελετητή των Μάγια. Ο Jenkins δήλωσε πως οι λήξεις των κύκλων αναφέρονται σε μεταμορφώσεις και ανανεώσεις, όχι σε καταστροφές. Επίσης επισημαίνει ότι η περίοδος που επέλεξαν οι Μάγια συμπίπτει με μια ευθυγράμμιση του ήλιου στο ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου με το κέντρο του γαλαξία, όπως μπορεί κανείς να το παρατηρήσει από τη Γη. "Πριν από δύο χιλιάδες χρόνια οι Μάγια πίστευαν πως ο κόσμος θα περάσει μια μεγάλη μεταμόρφωση όταν συμβεί αυτή η ευθυγράμμιση," εξήγησε ο Jenkins.

Αλλά ο Aveni είπε ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για το ότι οι Μάγια είχαν απασχοληθεί με αυτό το ζήτημα του γαλαξία, προσθέτοντας ότι το κέντρο του γαλαξία δεν είχε προσδιοριστεί μέχρι τη δεκαετία του 1950. "Αυτό που έχουμε εδώ είναι μια επίδραση της σύγχρονης εποχής και των σύγχρονων εννοιών που προσπαθεί να φορέσει στους Μάγια μοντέρνα ρούχα και δεν με πείθει," συμπλήρωσε ο Aveni.

Εντωμεταξύ, αυτός και άλλοι ερευνητές αντιμετωπίζουν το θέμα με ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον, καθώς πλησιάζει η ημερομηνία. "Ολόκληρη η χρονιά που θα οδηγήσει στην ημερομηνία αυτή πρόκειται να είναι εντελώς τρελή, λυπάμαι που το λέω," ήταν τα λόγια του Stuart. "Απλά πιστεύω ότι είναι θλιβερό, πραγματικά με εξοργίζει. Οι άνθρωποι παρεξηγούν αυτόν τον πραγματικά φανταστικό πολιτισμό σκεπτόμενοι με αυτόν τον τρόπο για το 2012. Σημαίνει πολλά περισσότερα για εμάς, απ' ότι για τους Μάγια."

google

Αποκάλυψη 2012 μ.Χ.


Αρης Τερζοπουλος



ItΆs the End of the World as we know it…
«Όταν τελειώσουν τα χίλια χρόνια, θα λυθεί ο Σατανάς από τη φυλακή του και θα βγει έξω να πλανέψει τον Γωγ και τον Μαγώγ, τα έθνη που είναι διασκορπισμένα στις τέσσερις γωνιές της γης. Θα τους συνάξει όλους για πόλεμο και θαΆναι αμέτρητοι σαν την άμμο της θάλασσας. Τους είδα να σκορπίζονται σΆ όλο το πλάτος της γης και να περικυκλώνουν το στρατόπεδο του Θεού και την πόλη την αγαπημένη. Κατέβηκε όμως φωτιά από τον ουρανό και τους έκανε στάχτη. Κι ο Διάβολος που τους παραπλανούσε ρίχτηκε στη λίμνη που ήταν από φωτιά και θειάφι-εκεί βρισκόταν το θηρίο κι ο ψευδοπροφήτης. Εκεί θα βασανίζονται μέρα νύχτα για πάντα.
Μετά είδα έναν άσπρο θρόνο κι εκείνον που καθόταν σΆ αυτόν. Η γη κι ο ουρανός έφυγαν από μπροστά του κι εξαφανίστηκαν. Και είδα τους νεκρούς, μεγάλους και μικρούς, να στέκονται μπροστά στο θρόνο. Ανοίχτηκαν βιβλία, κι ύστερα ανοίχτηκε ένα άλλο βιβλίο, το βιβλίο της ζωής. Και κρίθηκαν οι νεκροί ανάλογα με τα έργα τους, που ήταν γραμμένα στα βιβλία. Η θάλασσα παρέδωσε τους νεκρούς της, και ο θάνατος και ο ¶δης παρέδωσαν τους νεκρούς που φύλαγαν. Κι ο καθένας κρίθηκε κατά τα έργα του. Τότε ο θάνατος και ο ¶δης ρίχτηκαν στη λίμνη της φωτιάς . Αυτός είναι ο δεύτερος θάνατος, η λίμνη της φωτιάς , κι όποιος δεν βρέθηκε γραμμένος στο βιβλίο της ζωής ρίχτηκε κι αυτός στη λίμνη της φωτιάς».
¶φησα το βιβλίο που διάβαζα και έκανα ένα διάλειμμα για τσιγάρο. Η Αποκάλυψη του Ιωάννη, είναι σίγουρα ένα ενδιαφέρον βιβλίο, σκέφτηκα. Το έχω διαβάσει κι άλλες φορές, αλλά μόνο αποσπασματικά, δεν το έχω διαβάσει ποτέ ολόκληρο. ΄Εχει τύχει πολλές και για διάφορους λόγους να βρεθώ, μπροστά σε κάποιο από τα κεφάλαια, αυτού του βιβλίου, σχεδόν πάντα, για λόγους πρακτικούς, γιατί κάποιο από τα άρθρα, κάποιου περιοδικού, απΆ αυτά που έβγαζα κατά καιρούς, είχε κάποια αναφορά στην Αποκάλυψη, ή χρειαζόταν να έχει κάποια παράγραφο, από αυτό το πιο «τρομερό» ίσως θρησκευτικό βιβλίο. Οι υπόλοιπες γνώσεις μου για την Αποκάλυψη, προέρχονται από το κινηματογράφο. Η «Έβδομη Σφραγίδα» του Μπέργκμαν, κάποιες ταινίες του Ταρκόφσκι, κι ένα σωρό χολιγουντιανές ταινίες, μεταφυσικά θρίλερ συνήθως, με αναφορές στα τρομερά και φοβερά που συμβαίνουν εκεί, ή μάλλον που πρόκειται να συμβούν. Εκείνο που θέλω να πω είναι πως δεν είμαι «ειδικός» στο θέμα. Διαθέτω σκόρπιες εικόνες, όπως και οι περισσότεροι φαντάζομαι. Οι εφτά Εκκλησίες, οι εφτά Σάλπιγγες, οι εφτά Φιάλες, ο 666, ο Αντίχριστος, το Θηρίο, ο Αμνός που θα επιστρέψει σαν Λέων, η Πόρνη της Βαβυλώνας. Αυτά που λίγο-πολύ έχουμε ακούσει , ή ξέρουμε όλοι μας. Το ξαναλέω δεν είμαι ειδικός στο θέμα. ΄Ένα από αυτά τα βράδια, που έψαχνα κάτι στο Ίντερνετ, το μάτι μου, έπεσε εδώ και εκεί, κι όχι μόνο σΆ ένα site, πάλι πάνω στην Αποκάλυψη. Με αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό, δεν είναι να απορεί κανείς που η Αποκάλυψη, έχει γίνει και πάλι το βιβλίο της μόδας. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε. Κατά καιρούς η Αποκάλυψη έχει τον τρόπο να γίνεται μόδα.

Η «επιθυμία Αποκάλυψης»
Η πρώτη φορά που η Αποκάλυψη είχε γίνει μόδα ήταν πριν από χίλια και κάτι χρόνια. Τότε και καθώς πλησίαζε το τέλος της πρώτης χιλιετίας και ο κόσμος ζούσε στα ζοφερά χρόνια του Μεσαίωνα- που συνοδεύονταν από πολέμους, επιδημίες και άλλα δεινά- η Αποκάλυψη δεν είχε γίνει απλώς μόδα. Είχε γίνει υστερία. Οι πιστοί της τότε εποχής, παίρνοντας, μάλλον κατά γράμμα, το εδάφιο που είδατε στην αρχή του κειμένου αυτού, σύμφωνα με το οποίο ο Σατανάς, όταν τελειώσουν τα χίλια χρόνια της τιμωρίας του, θα λυθεί και πάλι και καθώς τα χίλια χρόνια είχαν περάσει, ήταν σίγουροι, πως το συμπλήρωμα της πρώτης μετά Χριστόν χιλιετίας θα σηματοδοτούσε και το τέλος του κόσμου. Καθώς το τέλος της χιλιετίας πλησίαζε η υστερία είχε γίνει μαζική. Οι «μετανοούντες» πιστοί, άφηναν τα σπίτια τους και πήγαιναν να ζήσουν στα βουνά, μέσα σε προσευχές και νηστείες, ελπίζοντας πως με τέτοια επίδειξη έμπρακτης μετάνοιας, θα ήταν ανάμεσα στις 144.000 περίπου πιστούς, που –όπως συνάγεται από την Αποκάλυψη- θα έπαιρναν χάρη, την ώρα της επερχόμενης κρίσης. Κάτι σαν κι αυτό που συμβαίνει τώρα δηλαδή, μόνο που τα σπίτια τα παίρνουν οι Τράπεζες. Είναι κι αυτός ένας άλλος τρόπος για να δει κανείς τις θρησκευτικές προφητείες. Δεν έχει σημασία πως γιατί συμβαίνει κάτι, σημασία έχει το ότι με κάποιο τρόπο συμβαίνει.
Αν προσέξουμε όμως λίγο περισσότερο θα δούμε, πως κατά περίεργο τρόπο, μέσα στον καθένα από μας, υπάρχει μια συνήθως λανθάνουσα «επιθυμία Αποκάλυψης». Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, καθώς όλοι βιώνουμε τις πολλές και ποικίλες αντιξοότητες αυτής της ζωής, καθώς συνήθως το άδικο θριαμβεύει, καθώς το ανθρώπινο ον βρίσκεται συχνά αντιμέτωπο με δυνάμεις που το υπερβαίνουν, η ψυχολογική διέξοδος, επικεντρώνεται σε μια «επιθυμία Αποκάλυψης». Κάτι σαν το «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων». ΄Όταν τα βάσανα γίνονται περισσότερα από όσα μπορούμε να αντέξουμε, προτιμούμε να μοιραζόμαστε τη μοίρα μας με όσο περισσότερους γίνεται. Γι αυτό άλλωστε και οι πολλές θεωρίες για κάποιο επερχόμενο «τέλος του κόσμου» , έχουν συνήθως μεγάλη απήχηση. Τον καιρό που ο ¶γιος Ιωάννης ο Θεολόγος, εξόριστος στην Πάτμο και απομονωμένος στην σπηλιά του, έγραφε τα κείμενα της Αποκάλυψης, οι συνθήκες ήταν τέτοιες που η «επιθυμία Αποκάλυψης» ήταν ίσως πιο δυνατή από κάθε άλλη φορά. Η πόλη της Ιερουσαλήμ, είχε περίπου ισοπεδωθεί και οι περισσότεροι κάτοικοί της είχαν σφαγιαστεί, από τον Ρωμαίο στρατηγό Τίτο. Οι πρώϊμοι Χριστιανοί της εποχής εκείνης ήταν περίπου κατατρεγμένοι από όλους και σΆ αυτή την ταραγμένη εποχή, το βλοσυρό τοπίο της Πάτμου, αποτελούσε ίσως το ιδανικό περιβάλλον για την συγγραφή της Αποκάλυψης.. Από τότε και μέχρι σήμερα, όποτε η ανθρωπότητα περνούσε δύσκολες περιόδους, η «επίκληση» της Αποκάλυψης, που θα έδινε τέλος στα δεινά των ανθρώπων, λειτουργούσε περισσότερο σαν ευχή, παρά σαν φόβος. Και από ψυχολογική άποψη, αυτό είναι τελείως λογικό.
Το «σημαδιακό» 2012

΄Όταν ο Μεσαίωνας τέλειωσε για να δώσει τη θέση του στη φωτεινή εποχή της Αναγέννησης, η θεωρίες της Αποκάλυψης είχαν αρχίσει να απομακρύνονται, παρΆ όλο που απετέλεσαν μεγάλη πηγή έμπνευσης για τους Αναγεννησιακούς καλλιτέχνες. Η οροφή της Καπέλα Σιστίνα, του μικρού παρεκκλησιού που βρίσκεται δίπλα στο Βατικανό, είναι ίσως η πιο «δυνατή» απεικόνιση, για την ώρα της κρίσης έτσι όπως την αποτύπωσε το ταλέντο του Μικελάντζελο. Και για τους τρεις-τέσσερις επόμενους αιώνες, η Αποκάλυψη έμοιαζε να χάνεται από το θρησκευτικό, κοινωνικό και καλλιτεχνικό προσκήνιο, καθώς η ανθρωπότητα βάδιζε σε καινούργιους δρόμους, όπου η επιστημονική θεωρία αντικαθιστούσε όσο πήγαινε και περισσότερο το θρησκευτικό δογματισμό. Οι θεωρίες της Αποκάλυψης, άρχισαν να έρχονται πάλι στο προσκήνιο σχεδόν ταυτόχρονα με την άφιξη του Αδόλφου Χίτλερ, στην εξουσία του Τρίτου Ράϊχ. Για πολλούς ο Χίτλερ ήταν ο «ιδανικός» Αντίχριστος, ο άνθρωπος που εμφανίστηκε αρχικά σαν σωτήρας του γερμανικού έθνους, για να οδηγήσει στη συνέχεια την ανθρωπότητα σε ένα χωρίς προηγούμενο αιματοκύλισμα. Αλλά και μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σΆ ένα κόσμο που η ενημέρωση εξαπλωνόταν με ραγδαίους ρυθμούς, οι θεωρίες για τον ερχομό του Αντίχριστου, με την βοήθεια του κινηματογράφου, αλλά και της φιλολογίας των μπεστ σέλλερ, είχαν αποκτήσει ένα σταθερό κοινό, που έμοιαζει να «διψάει» για καινούργιες θεωρίες Αποκάλυψης, που εν τω μεταξύ είχαν «εμπλουτιστεί» και με τις πολύ δημοφιλείς προφητείες του Νοστράδαμου. Σε όλα το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα οι θεωρίες της Αποκάλυψης έδιναν και έπαιρναν. Ο Ψυχρός Πόλεμος και η συνεχής απειλή ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος, η σύγκρουση Ανατολής και Δύσης για την παγκόσμια κυριαρχία, το δυστύχημα στο Τσέρνομπιλ, που στα ρωσικά σημαίνει «άψινθος» , μια λέξη κλειδί στον «κώδικα» της Αποκάλυψης, η πτώση του Ανατολικού μπλοκ, ο Πόλεμος στον Κόλπο, ο Σαντάμ Χουσεΐν, ήταν μερικούς από τους πρωταγωνιστές των γοητευτικών θεωριών για το τέλος του κόσμου και τους πρωταγωνιστές του. Και μετά το γύρισμα της χιλιετίας, το έτος 2000 , η Πτώση των δίδυμων Πύργων στη Νέα Υόρκη, που πολλοί την ονομάζουν Νέα Βαβυλώνα, ο πόλεμος στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, έδωσαν καινούργια τροφή για πολλά εσχατολογικά σενάρια. Καμιά όμως από αυτές τις «προφητείες» για την επερχόμενη Συντέλεια, δεν πλησιάζει σε γοητεία και ελκυστικότητα, τη θεωρία του «έτους 2012 μ.Χ.», τη θεωρία που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον όλων των «μελετητών» της Αποκάλυψης. Τι είναι όμως η θεωρία του έτους 2012;
Ο μοναχός Σεμπαστιάνο Φιμπονάτσι
Αν κανείς ήθελε να φτιάξει ένα σενάριο για μια ταινία με θέμα το Τέλος του Κόσμου, δεν θα μπορούσε να έχει φανταστεί συνθήκες, πιο κατάλληλες από τις σημερινές, για να αποτελέσουν, το περιβάλλον και την εισαγωγή για τη Συντέλεια. Με μια μεγάλη παγκόσμια οικονομική κρίση σε εξέλιξη, της οποίας το εύρος και τις μακροχρόνιες επιπτώσεις, κανείς δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να υπολογίσει, είναι φυσικό και πάλι το συλλογικό ασυνείδητο να στρέφεται σε θεωρίες για το τέλος του κόσμου. ΄Η τουλάχιστον, για «το τέλος του κόσμου, όπως τον ξέραμε», όπως λέει και το ομώνυμο τραγούδι των REM. Η κρίση που καραδοκεί όμως, είναι ακόμη μεγαλύτερη και όταν θα κάνει την εμφάνισή της, η τωρινή οικονομική κρίση θα μοιάζει με άσκηση για μαθητές του νηπιαγωγείου. Είναι η κρίση του περιβάλλοντος, με το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τη μόλυνση της ατμόσφαιρας, σε συνδυασμό με τον αυξανόμενο πληθυσμό της Γης, να έχει αποκτήσει ήδη μια ανησυχητική δυναμική. Όταν τα πράγματα φτάσουν στο οριακό «σημείο καμπής», θα προξενήσουν τέτοιες αλλαγές, που ίσως ακόμη και οι περιγραφές του Ιωάννη θα μοιάζουν φτωχές για να την αποτυπώσουν. Είναι πράγματα που κατά πάσα πιθανότητα θα τα βιώσουν και οι σημερινές και οι μελλοντικές γενιές, καθώς όπως όλα δείχνουν οι εξελίξεις στο θέμα του περιβάλλοντος, έχουν περάσει από καιρό το «σημείο χωρίς επιστροφή».
Ας επιστρέψουμε όμως στη «Προφητεία 2012».
Η προφητεία για το 2012 δεν είναι καινούργια. ΄Εχει πάνω κάτω ηλικία 800 ετών και εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε κάποιο κείμενο που έγραψε ο Ιησουΐτης μοναχός Σεμπαστιάνο Φιμπονάτσι, σε κάποιο μεσαιωνικό μοναστήρι της Ιταλίας, σαν εκείνο που είχε περιγράψει ο Ουμπέρτο Έκο στο καλύτερο ίσως βιβλίο του, στο «΅Όνομα του Ρόδου». Ο Φιμπονάτσι, είχε στην εποχή του αποκτήσει, κάποια μικρή φήμη, στην περιοχή που βρισκόταν το μοναστήρι του κοντά στη Σιένα, στην ιταλική Τοσκάνη, εξ αιτίας κυρίως των κηρυγμάτων του, αλλά και των «προφητειών» του, που τρόμαζαν , αλλά και συνάρπαζαν το ακροατήριό του. Η φήμη του Φιμπονάτσι χάθηκε, όπως συμβαίνει συχνά, με τον θάνατό του, στα μέσα του δέκατου τρίτου αιώνα. Εξ άλλου οι προφητείες του ήταν τόσο μακρινές, αναφέρονταν σε γεγονότα που θα συνέβαιναν μετά από 800 περίπου χρόνια, οπότε τόσο ο ίδιος, όσο και οι προφητείες του, σιγά σιγά ξεχάστηκαν . Μέσα στο ζοφερό κλίμα που επικρατούσε τα χρόνια του Μεσαίωνα, το πρόβλημα για τους περισσότερους ήταν, το αν θα επιζούσαν, από τους συνεχείς μικρούς και μεγάλους πολέμους ανάμεσα στους ηγεμόνες, από τις επιδημίες και από την πείνα. Κανείς δεν ενδιαφερόταν τότε για το τι θα συνέβαινε το 2012 μ.Χ. ΄Ετσι ο Φιμπονάτσι και οι προφητείες του ξεχάστηκαν, μέσα στο πέρασμα των αιώνων. Αλλά η ανθρωπότητα παρά τις αντιξοότητες, που την χτυπούσαν στο πέρασμα των αιώνων και σε πείσμα όλων των προφητειών για την κάθε τόσο επικείμενη Αποκάλυψη, τελικά επέζησε.
Η Τελευταία Προφητεία
Ο Φιμονάτσι και οι προφητείες του εμφανίστηκαν ξανά στο προσκήνιο, στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα, όταν σε μια δημοπρασία μεσαιωνικών κειμηλίων, που έγινε στο Λος ΄Αντζελες, δημοπρατήθηκε και η περγαμηνή του Φιμπονάτσι, με τη ζοφερή προφητεία του, που από τότε απέκτησε και τον τίτλο «Προφητεία 2012». Ιδιοκτήτης της περγαμηνής έγινε, κάποιος ιδιαίτερα εύπορος Αμερικανός, ονόματι Ρόμπερτ Γιουτζήν Λάνγκλεϋ, που είχε και μια ιδιαίτερη μανία με τα κείμενα που αναφέρονταν σε προφητείες και άλλα σχετικά. Εκείνη την εποχή στη Καλλιφόρνια, είχε πέσει και μια ιδιαίτερη μανία, με το υπερφυσικό, τον σατανισμό , τις κάθε είδους περίεργες αιρέσεις και φυσικά τις προφητείες από το παρελθόν. Ήταν η εποχή που γυρίστηκε ο «Εξορκιστής» και το «Μωρό της Ρόζμαρι», δύο θρίλερ που άφησαν εποχή και που το κύριο θέμα τους, ήταν η εμφάνιση του Αντίχριστου. Ήταν ακόμη, η εποχή του Τσαρλς Μάνσον και της παρέας του, που απέκτησαν παγκόσμια φήμη με την ομαδική δολοφονία της Σάρον Τέϊτ –της συζύγου του σκηνοθέτη Ρομάν Πολάνσκι, που είχε σκηνοθετήσει το «Μωρό της Ρόζμαρι»-και της παρέας της, που βρέθηκαν κατακρεουργημένοι στη βίλα της. Ο Τσαρλς Μάνσον που συνελήφθη λίγο μετά τη δολοφονία, σε κάποια, από τις, ελαφρώς εφιαλτικές, συνεντεύξεις του, είχε αναφερθεί και στην «Προφητεία 2012». Ήταν ακόμη η εποχή της ονομαστής Κοιλάδας του Θανάτου, στα περίχωρα του Λος ΄Αντζελες, όπου βρίσκονταν και τα «αρχηγεία» πολλών σατανιστικών οργανώσεων. Ήταν επίσης η εποχή της εμφάνισης άπειρων θρησκευτικών αιρέσεων, που είχαν στο επίκεντρό τους, το ερχομό της Αποκάλυψης και την Συντέλεια του κόσμου. Η πιο γνωστή από αυτές, που έμεινε στην Ιστορία με μακάβριο τρόπο, ήταν η αίρεση του περιβόητου αιδεσιμότατου Μουν, της οποίας 1600 μέλη αυτοκτόνησαν ομαδικά, μαζί με τον ιδρυτή της αίρεσης, ενόψει της επικείμενης Αποκάλυψης. Ο ίδιος ο Ρόμπερτ Γιουτζήν Λάνγκλεϋ, βρέθηκε μεριά χρόνια αργότερα δολοφονημένος στη βίλα του. Σε έναν από τους τοίχους του λίβινγκ ρουμ που βρέθηκε δολοφονημένος, υπήρχε με μεγάλα γράμματα γραμμένη η χρονολογία 2012 και από πάνω της ένα τεράστιο Χ, με το αίμα του δολοφονημένου Λάνγκλεϋ. Δίπλα στον Λάνκλεϋ, βρέθηκε μια έκδοση της Αποκάλυψης του Ιωάννη, με μαρκαρισμένο το τελευταίο εδάφιο της Αποκάλυψης, τον Επίλογο, όπου επί λέξει αναφέρονται τα εξής: «Εγώ, ο Ιωάννης, βεβαιώνω όλους όσοι ακούνε τα προφητικά λόγια αυτού του βιβλίου, πως αν κανείς προσθέσει κάτι σΆ όσα είναι γραμμένα εδώ, θα του προσθέσει κι ο Θεός τις συμφορές που είναι γραμμένες σΆ αυτό το βιβλίο. Κι αν κανείς αφαιρέσει κάτι από τα προφητικά λόγια αυτού του βιβλίου, θα αφαιρέσει κι ο Θεός το μερίδιό του από το δέντρο της ζωής κι από την ¶για Πόλη. Αυτός που τα επιβεβαιώνει όλα αυτά λέει: «Ναι, έρχομαι σύντομα». «Αμην, ναι , έλα Κύριε Ιησού». Η χάρη το Κυρίου Ιησού Χριστού να είναι με όλους τους πιστούς. Αμην».

Η δολοφονία του Λάνγκλεϋ έμεινε ανεξιχνίαστη, αν και η αστυνομία τη απέδωσε σε κάποιους φανατικούς θρησκόληπτους. Καθώς ο Λάνγκλεϋ ήταν μεν πλούσιος, αλλά παρΆ όλα αυτά ελάχιστα γνωστός, το μεν όνομά του ξεχάστηκε, αλλά η προφητεία του Φιμπονάτσι, «ενισχυμένη» και με μια δολοφονία, απέκτησε «φτερά». Η φήμη της προφητείας του Φιμπονάτσι, όμως έχει ενισχυθεί και από ένα άλλο γεγονός, πολύ αληθινό. Την «σχετική» συνωνυμία του με τον μαθηματικό Λεονάρντο ντι Πίζα, που έχει μείνει γνωστός με το παρατσούκλι Φιμπονάτσι. Ο Φιμπονάτσι ανάμεσα στους μαθηματικούς είναι μια θρυλική προσωπικότητα, μια και ήταν αυτός που «ανακάλυψε» την λεγόμενη «ακολουθία Φιμπονάτσι», όπου ο κάθε επόμενος αριθμός προκύπτει από το άθροισμα των δύο προηγούμενων , δηλ.0,1,1,2,3,5,8,13,21,34,55,89,144,233 κ.λ.π. Περιέργως αυτή η ακολουθία Φιμπονάτσι είναι και η ακολουθία που εμφανίζεται στα αναπτυσσόμενα σχήματα που εμφανίζονται στη Φύση. Όπως είναι ο κοχλίας για παράδειγμα, που το σχήμα του είναι βασισμένο πάνω στην «ακολουθία Φιμπονάτσι». Η ακολουθία Φιμπονάτσι συναντιέται τόσο συχνά στη Φύση, που ο Φιμπονάτσι θεωρήθηκε , αλλά και ακόμη θεωρείται από πολλούς «Θείος», απεσταλμένος του Θεού. Ως ένα είδος «προφήτη» που αποκάλυψε ένα από τα μυστικά του Θεού. Ο Φιμπονάτσι γεννήθηκε στη Πίζα της Ιταλίας το 1170 και καθώς πολύ μικρός συνόδευε τον πατέρα του για τις δουλειές του στην Αλγερία, εντρύφησε από πολύ νωρίς στα μαθηματικά, όπως σπούδασε αργότερα δίπλα στους πιο ονομαστούς ΄Αραβες μαθηματικούς της εποχής. Ο Φιμπονάτσι ήταν αυτός που εισήγαγε στην Ευρώπη την αραβική αριθμολογία το 1, το 2, το 3 κ.λ.π. δηλαδή. Ως τότε, η Ευρώπη χρησιμοποιούσε ακόμη το ρωμαϊκό τρόπο αρίθμησης, δηλαδή το Ι,ΙΙ,ΙΙΙ κ.λ.π.. Το 1202 σε ηλικία 32 ετών μόνο, ο Φιμπονάτσι δημοσίευσε την περίφημη «ακολουθία» του , που με τις άπειρες εφαρμογές της, έγινε σημείο αναφοράς για όλους τους μαθηματικούς σε όλο τον κόσμο και παραμένει μέχρι και σήμερα. Ο Φιμπονάτσι που έζησε μια θαυμαστή καριέρα μαθηματικού και τιμήθηκε με προνόμια, από την πολιτείας της Πίζας, πέθανε στη γεννέτηρά του, το 1250.
Το άγαλμά του υπάρχει σήμερα στην κεντρική πλατεία, στην Πίζα.
Πολλοί θεωρούν πως ο μαθηματικός Φιμπονάτσι και ο μοναχός Σεμπαστιάνο Φιμπονάτσι, είναι το ίδιο πρόσωπο, παρΆ όλο που οι ημερομηνίες της γέννησης και του θανάτου τους δεν συμπίπτουν. Πολλοί λοιπόν θεωρούν πως ο μοναχός Σεμπαστιάνο Φιμπονάτσι, δεν ήταν παρά ένα μεταχρονολογημένο δημιούργημα του ίδιου του Φιμπονάτσι, ένα περίεργο μαθηματικό και μεταφυσικό αίνιγμα, για τις επόμενες. Ο Φιμπονάτσι, θεωρούν πολλοί, βασισμένος πάνω στη δικιά του «Θεία Αποκάλυψη», την ίδια που τον είχε οδηγήσει και στη μυστηριώδη «ακολουθία» του, θέλησε να προειδοποιήσει τους «κατοίκους του μέλλοντος» για την επερχόμενη Αποκάλυψη.
Τι λέει όμως αυτή η περίφημη «Προφητεία 2012»; Εδώ τα πράγματα γίνονται ανατριχιαστικά με την ακρίβειά τους. Αν όμως ο Σεμπαστιάνο Φιμπονάτσι και ο Λεονάρντο ντι Πίζα ήταν το ίδιο πρόσωπο, αν ο «προφήτης» δηλαδή και ο μαθηματικός συνέπιπταν, τότε η ακρίβεια θα έπρεπε να ήταν το απολύτως ζητούμενο.
Η «Προφητεία 2012» αρχίζει με την ημερομηνία 30 Απριλίου 1945. Είναι τότε που κατά τον Φιμπονάτσι θα πεθάνει το «Θηρίο». ΄Όπως πιθανόν να θυμάστε στις 30 Απριλίου του 1945, αυτοκτόνησε ο Αδόλφος Χίτλερ. Ο Φιμπονάτσι συνδέει τη ημερομηνία του θανάτου του «Θηρίου» με την ημερομηνία της σύλληψης του «¶λλου», όπως το αποκαλεί. Αν το «¶λλο» και γενιά του «συνελήφθη» στις 30 Απριλίου 1945, τότε αυτός ο «¶λλος», αν επρόκειτο για άνθρωπο και η κύηση ήταν κανονική, θα πρέπει να γεννήθηκε, από τα τέλη Δεκεμβρίου του 1945, μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου του 1946. Η «βασιλεία» του «¶λλου» μέσα από πολλές καταστροφές που προβλέπονται με μεγάλη ακρίβεια, όπως αυτή του «¶ψινθου», δηλαδή του Τσέρνομπιλ, το1986, διαρκεί μέχρι τα τέλη του αιώνα, δηλαδή μέχρι το τέλος του 1999, οπότε ο «¶λλος» παραδίδει τα σκήπτρα στη γενιά του. Ο Φιμπονάτσι δεν διευκρινίζει αν ο «¶λλος» είναι «καλός» ή «κακός», ούτε τι ακριβώς ρόλο θα παίξει πέρα από τη «πάλη με τον Χρόνο», και το ότι θα δημιουργήσει μια στρατιά Αγγέλων που θα πολεμήσουν με τους Δαίμονες, ανθρώπους που θα ζουν ανάμεσά μας, αλλά που στην πραγματικότητα θα είναι κάτι άλλο, πέρα από αυτό που βλέπουν τα μάτια μας. ¶γγελοι και Δαίμονες, με τη μορφή καθημερινών ανθρώπων, που θα πάρουν μέρος στον Τελευταίο Πόλεμο, ότι κι αν σημαίνει αυτό. Για το 2008, ο Φιμπονάτσι προφητεύει τη «Μεγάλη Καταστροφή», που θα σημαδευτεί με την έλευση του «Μαύρου» στην ηγεσία της «Νέας Ρώμης». Αν η «Μεγάλη Καταστροφή» είναι το οικονομικό τσουνάμι, που έχει πλήξει ολόκληρο τον κόσμο και αν ο «Μαύρος» δεν είναι άλλος από τον Μπαράκ Ομπάμα, τότε ο Φιμπονάτσι θα έχει κάνει πάλι διάνα. Ούτε για τον «Μαύρο» ο Φιμπονάτσι διευκρινίζει αν θα είναι «καλός» ή «κακός» και τι ρόλο θα παίξει στην έκβαση του Τελευταίου Πολέμου. Για το 2012 ο Φιμπονάτσι δεν προβλέπει το Τέλος του Κόσμου. Προβλέπει όμως την αρχή της περιόδου της Αποκάλυψης, που η έναρξή της θα σημαδευτεί με ένα μεγάλο γεγονός. Κατά τον Φιμπονάτσι, από το έτος 2012, θα μπούμε στην «βασιλεία» του Ιωάννη, δηλαδή, κατά πολλούς, στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Ο κόσμος δεν θα καταστραφεί, αλλά, για να το πούμε πιο λαϊκά, θα έρθουν τα πάνω-κάτω. Για το τέλος της «προφητείας» του ο Φιμπονάτσι παραθέτει αυτούσιο το τέλος της Αποκάλυψης του Ιωάννη, το οποίο, τέτοιοι καιροί που είναι δεν χάνετε τίποτα να το έχετε υπ όψη σας. Λέει λοιπόν ο Ιωάννης στο τέλος της
Αποκάλυψης:
«Εγώ ο Ιωάννης ταΆ άκουσα και τα είδα όλα αυτά. Κι όταν ταΆ άκουσα και τα είδα, έπεσα να προσκυνήσω μπροστά στα πόδια του αγγέλου που μου τα φανέρωσε. Εκείνος όμως μου είπε: «Μην το κάνεις αυτό! Δούλος είμαι κι εγώ σαν εσένα και τους αδελφούς σου τους προφήτες, κι εκείνους που τηρούν τα λόγια αυτού του βιβλίου. Το Θεό να προσκυνήσεις». Και συνέχισε: «Μην κρατήσεις τα προφητικά λόγια αυτού του βιβλίου μυστικά, γιατί ο καιρός που θα εκπληρωθούν είναι κοντά. Ο άδικος ας συνεχίσει να αδικεί, ο ακάθαρτος ας συνεχίσει τα βδελυρά έργα του. Ας συνεχίσει κι ο δίκαιος να κάνει το δίκαιο, κι ο άγιος την αγιοσύνη του». «Ακούστε! Έρχομαι σύντομα» , λέει ο Ιησούς, «και φέρνω μαζί μου την αμοιβή μου, για νΆ ανταποδώσω στον καθένα ανάλογα με τα έργα του. Εγώ είμαι το ¶λφα και το Ωμέγα, ο πρώτος και ο έσχατος, η αρχή και το τέλος». Μακάριοι όσοι τηρούν τις εντολές του, για να έχουν δικαίωμα να φάνε από το δέντρο της ζωής και να περάσουν τις πύλές για να μπουν στην πολιτεία. ΄Εξω θα μείνουν όσοι είναι αδιάντροποι σαν τα σκυλιά, οι μάγοι, οι πόρνοι, οι φονιάδες , οι ειδωλολάτρες κι εκείνοι που τους αρέσει νΆ αντιστρατεύονται την αλήθεια. «Εγώ, ο Ιησούς έστειλα τον άγγελό μου να σας τα αναγγείλει αυτά στις εκκλησίες. Εγώ είμαι από τη ρίζα και τη γενιά του Δαβίδ, το άστρο το λαμπερό, το πρωϊνό» Το Πνεύμα και η νύφη λένε: «Έλα». Κι όποιος ακούει ας πει: «Έλα». Όποιος διψάει ας έρθει, όποιος θέλει ας πάρει δωρεάν το νερό της ζωής».

31 πράγματα που πρέπει να δείτε πρίν το τέλος του κόσμου!

Ε ναι λοιπόν είναι επίσημο και αναπόφευκτο. Ο κόσμος θα τελειώσει αύριο και όλοι (εκτός από τον Τσακ Νόρρις) θα βράζουμε στα καζάνια της Κολάσεως ως την αιωνιότητα. Ίσα που προλαβαίνετε να δείτε τις φωτογραφίες που ακολουθούν, πριν το τέλος του κόσμου!

Αυτή την χοντρή γάτα

Την συνάντηση ενός μωρού πιγκουίνου με ένα μωρό δελφίνι

Έναν θαλάσσιο ελέφαντα με μια τούρτα γρανίτα φρούτων

Ένα capybara σε πισίνα

Τον πυροσβέστη που δίνει οξυγόνο σε ένα γατάκι

Έναν σκύλο που οδηγεί Smart convertible

Την γάτα που τρώει πίτσα

Έναν σκύλο σε Bar

Ένα γουρουνάκι με ροζ μπότες

Ένα γουρουνάκι με πράσινες μπότες

Αυτό το μωρό κουκουβάγια

Μια πολική αρκούδα με κώνο σφηνωμένο στο κεφάλι της

Μια χελώνα στο μέγεθος ρώγας σταφυλιού

Ένα basset hound που τρέχει

Μια γάτα με πουλόβερ

Ένα μικροσκοπικό πυγμαίο ιπποπόταμο που τρώει μαρούλι (κάνει δίαιτα)

Ένα πόνυ σε κατάστημα της Apple

Την Betty White που ψιθυρίζει σε μια καμηλοπάρδαλη

Μια γάτα που κάνει photobombing σε φωτογράφιση σκύλου

Τον Πούτιν που παίζει με δελφίνια

Έναν θαλάσσιο ελέφαντα που ντρέπεται

Έναν σκύλο που προσπαθεί να πει «κόλλα το!» σε μια γάτα

Μια πολική αρκούδα με ότι απέμεινε από το καρπούζι της

Ένα γατάκι με μόνιμο μαύρο καπέλο

Τον Shaquille O’Neil αγκαλιά με ένα Panda

Ένα Pug με παντόφλες σε σχέδιο Pug

Ένα σκατζοχοιράκι που απολαμβάνει το μπάνιο του

Την ενυδρίδα που δείχνει το μωρό της

Το άλογο που κάνει photobombing σε φωτογραφία γάμου

Τον σκύλο surfer με γυαλιά ηλίου

Το Fashionista Pug με ροδάκια

…

το ειδαμε:www.otherside.g

Συγκαλλιέργεια φυτών

Χρησιμοποιήστε αρωματικά, εποχιακά και πολυετή ποώδη μαζί ή κοντά στα λαχανικά, για να προσελκύσετε ωφέλιμα έντομα ή για να απωθήσετε τα βλαβερά. Επίσης, βελτιώστε τη γεύση και το άρωμα κάποιων ειδών, καλλιεργώντας τα μαζί με αρωματικά φυτά.

Για να διακοσμήσετε το μποστάνι σας, μπορείτε να φυτέψετε ανάμεσα στα λαχανικά διάφορα εποχιακά, αρωματικά ή πολυετή φυτά. Ανάλογα με το είδος και το μέγεθος του καλλωπιστικού, αλλά και του λαχανικού, καθώς και το μέγεθος της γλάστρας, μπορείτε να καλλιεργήσετε τα λαχανικά και τα καλλωπιστικά μαζί.
Πολλά είδη φυτών έχουν ουσίες στις ρίζες, τα φύλλα ή τα άνθη που προσελκύουν ή απωθούν έντομα και άλλα παράσιτα. Σε κάποιες περιπτώσεις, ενισχύουν τη βλάστηση, αλλά και το άρωμα διάφορων ειδών και ποικιλιών. Τελικά, η συγκαλλιέργεια ειδών θα βοηθήσει να υπάρξει ισορροπία στο οικοσύστημα που θα δημιουργήσετε στο μπαλκόνι σας.
• Φυτεύοντας αρωματικά, όπως δεντρολίβανο, βασιλικό, θυμάρι ή ρίγανη, κοντά σε λαχανικά, θα βοηθήσετε ώστε να επικονιαστούν τα λουλούδια των λαχανικών, καθώς τα αρωματικά θα προσελκύσουν τις μέλισσες.
• Τα αρωματικά θα αποτρέψουν και διάφορα έντομα από το να προσβάλλουν τα λαχανικά σας. Ο δυόσμος απωθεί τα μυρμήγκια, τους ψύλλους και τις αφίδες. Παράλληλα, βελτιώνει το άρωμα και τη γεύση στις ντομάτες, όπως και ο βασιλικός. Η μέντα απωθεί τα τρωκτικά. Η λεβάντα διώχνει τους ψύλλους και τους σκόρους, προστατεύει τα φυτά από προσβολές άλλων εντόμων και απωθεί τα σκουλήκια από τα οπωροφόρα δέντρα.
• Ο μαϊντανός μπορεί να φυτευτεί μαζί με τις ντομάτες, το σπαράγγι και τα κρεμμύδια. Αν θέλετε πιο έντονο άρωμα στις τριανταφυλλιές σας, φυτέψτε ανάμεσά τους μερικούς μαϊντανούς.
• Ο κατιφές θα προφυλάξει τις ντομάτες, τις φράουλες, τις μελιτζάνες και τις φασολιές από τους νηματώδεις. Οι εκκρίσεις που παράγουν οι ρίζες του κατιφέ απωθούν αυτά τα μικροσκοπικά σκουλήκια. Φυτέψτε κατιφέδες ανάμεσα στις ντομάτες ή τις φράουλες, στο ίδιο φυτοδοχείο. Για καλύτερα αποτελέσματα, τοποθετήστε τον κατιφέ μερικές εβδομάδες αργότερα από τα λαχανικά.
• Το γεράνι θα κρατήσει μακριά από τα φυτά σας το σκαθάρι. Τα διάφορα αρώματα που εκλύουν οι ποικιλίες του θα προστατέψουν ακόμα και τα καλλωπιστικά από τον εισβολέα.
• Η ντάλια θα διώξει τους νηματώδεις από το έδαφος.
• Οι πετούνιες διώχνουν ορισμένες αφίδες, κάμπιες και άλλα παράσιτα.
• Ο όμορφος καπουτσίνος (ναστούρτιουμ) με τα χαρακτηριστικά πορτοκαλοκόκκινα λουλούδια προσελκύει τις πολύ ωφέλιμες πασχαλίτσες, ένα έντομο που προστατεύει τα φυτά μας από τις αφίδες, τα σκαθάρια και τον αλευρώδη. Φυτέψτε τον κοντά σε ντομάτες, αγγουριές ή σε μικρά καρποφόρα δέντρα.
• Επιλέξτε, εκτός από τα κλασικά μαρούλια, και ποικιλίες όπως η λόλα (Lollo rosa), με σγουρά φύλλα και κοκκινωπές αποχρώσεις που μοιάζουν με μεγάλα λουλούδια. Επίσης, φυτέψτε και σαλάτες τόσο για τα τρυφερά ολόφρεσκα φύλλα τους όσο και για το όμορφο πράσινο χρώμα.
• Οι κολοκυθιές με τα κατακίτρινα άνθη και τα μεγάλα χνουδωτά τους φύλλα είναι πολύ διακοσμητικές, ακόμη και σε γλάστρα. Τοποθετήστε, όμως, πάνω από το φυτοδοχείο μια κατασκευή σαν μικρό κώνο από καλάμια και αφήστε το φυτό να αναρριχηθεί επάνω του.
• Μερικές φασολιές δίπλα σε άλλα αναρριχητικά θα δώσουν το δικό τους χαρακτήρα, αλλά και τον καρπό τους.
• Σε μια όμορφη, μεγάλη γλάστρα φυτέψτε αγκινάρα. Το εντυπωσιακό φύλλωμα, αλλά και το γευστικό και όμορφο λουλούδι, θα σας εντυπωσιάσουν.
• Τοποθετήστε χαμηλές ποικιλίες καλαμποκιού μαζί με φασολιές ή ακόμη και με φράουλες. Σε μια γλάστρα φυτέψτε μερικά φυτά καλαμποκιού, ανάλογα με το μέγεθος της γλάστρας, και γύρω τους φράουλες.

Αρωματικό «προσκλητήριο»
Κάντε μια βόλτα στην περιοχή σας και παρατηρήστε ποια είναι τα πιο συνηθισμένα αυτοφυή και καλλιεργημένα φυτά. Φυτεύοντας ορισμένα από αυτά στο μπαλκόνι σας, θα προσελκύσετε «καλά» έντομα που θα αναζητήσουν τα είδη που γνωρίζουν. Και αν στο μικρό «παράδεισο» που θα δημιουργήσετε θέλετε και μερικές πεταλούδες για συντροφιά, αρκεί να βάλετε σε ένα μπολάκι ένα κομμάτι βαμβάκι μέσα σε αρκετό ζαχαρόνερο και σύντομα οι πεταλούδες θα εμφανιστούν για να γευτούν με τα… πόδια τους, όπως συνηθίζουν, τη λιχουδιά που θα τους έχετε ετοιμάσει.


Φυτά που προστατεύουν από προσβολές εντόμων

ΕΧΘΡΟΙ	ΑΠΩΘΗΤΙΚΑ ΦΥΤΑ
Μυρμήγκια	Μέντα,αρτεμισία
Σκουλήκια	Λεβάντα,πετούνια
Ψύλλοι	Μέντα,αρτεμισία,λεβάντα,δυόσμος
Τρωκτικά	Μέντα
Σκαθάρια	Σκόρδο,γεράνι
Τζιτζίκια	Γεράνι,πετούνια
Νηματώδεις	Κατιφές,σάλβια,ντάλια,καλέντουλα
Σαλιγκάρια	Δεντρολίβανο έρπον,αρτεμισία
Γυμνοσάλιαγκες	Δεντρολίβανο έρπον,αρτεμισία
Αλευρώδεις(άσπρη μύγα)	Κατιφές                         www.vita.gr

Καθαρισμός Στρώματος

Καθαριότητα: Στην σημερινή εποχή η εξασφάλιση της ποιοτικής διαβίωσης έχει γίνει πλέον σκοπός ζωής για όλους και η ανάγκη για ένα καθαρό και υγιεινό περιβάλλον είναι σοβαρή υπόθεση. Ειδικά στο σπίτι ή στον επαγγελματικό χώρο, η φροντίδα πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερη. Όταν αγοράζουμε στρώματα, πρέπει να γνωρίζουμε τα υλικά από τα οποία είναι κατασκευασμένα. Τα στρώματα χρειάζονται πιο πολύ προστασία, διότι ο ιδρώτας που αποβάλουμε είναι "το μεταφορικό μέσον που μεταφέρει τα απονεκρωμένα κύτταρα στο εσωτερικό του για να έχουν τροφή τα κομψά ζωάκια (ακάρεα)". 1 2 3 4 Οδηγίες: περιστρέψτε το στρώμα στην κατεύθυνση που δείχνουν τα  σχεδιαγράμματα ανά 15-60 ημέρες Τα στρώματα θα πρέπει να τα αερίζουμε συχνά ώστε να απομακρύνουμε τους περισσότερους επιφανειακούς ρύπους, αλλά και για να προλαβαίνουμε την εμφάνιση μυκητών. Επίσης με τον συχνό αερισμό και αλλαγή της διάταξής τους πετυχαίνουμε και καλύτερη και ομοιόμορφη εργονομία. Η μέθοδος αυτή παρατείνει την διάρκεια εγγύησης των στρωμάτων. (βλέπε οδηγίες αριστερά) Για τον καθαρισμό του στρώματος σε βάθος ενδείκνυται μηχάνημα καθαρισμού, με δόνηση και αναρρόφηση στροβιλισμού, ώστε να αφαιρεί την "εσωτερική σκόνη" 99,97% χωρίς να την ανακυκλώνετε πάλι στον χώρο. Για να ελέγχετε αποτελεσματικά τα αλλεργιογόνα ακάρεων σκόνης, το στρώμα πρέπει να καθαρίζεται τακτικά, κάθε 45-60 ημέρες. Προσοχή : Τα στρώματα δεν πρέπει να καλύπτονται με νάιλον, πλαστικά καλύμματα ή να βγαίνει το ύφασμα Όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν την ανάγκη χρήσης συστημάτων, μεθόδων και προϊόντων φιλικών προς το περιβάλλον. Dust Mite (άκαρι σκόνης) Το κοινό άκαρι σκόνης εσωτερικών χώρων.  Για τους πάσχοντες από αλλεργίες, η κρεβατοκάμαρα είναι η βασική πηγή έκθεσής των, στα ακάρεα της οικιακής σκόνης. Περίπου το 60 τοις εκατό των ακάρεων ενός σπιτιού βρίσκονται στο στρώμα, δεδομένου ότι περνάμε το ένα τρίτο της ζωής μας στο κρεβάτι, εκεί που αποβάλλονται τα απονεκρωμένα κύτταρα του δέρματός μας, τρέφοντας τα ακάρεα. Για όσους δεν μπορούν να πειστούν ότι το στρώμα τους όντως έχει ακάρεα, υπάρχει η δυνατότητα μιας δοκιμής που καθορίζει τα επίπεδα ακαρέων. Σε συνεργασία με τον αλλεργιολόγο τους ή τον φαρμακοποιό τους μπορούν να προμηθευτούν ένα Acari-Test Μην ξεχάστε τα μαξιλάρια. Ένα παλαιό μαξιλάρι μπορεί να περιέχει μέχρι 20 τοις εκατό του βάρους του σε αποβλημένα απονεκρωμένα κύτταρα του δέρματος με αντίστοιχα τρεφόμενα ακάρεα σκόνης. Τα μαξιλάρια μπορούν να καθαριστούν με ένα απόλυτο σύστημα εξουδετερώνοντας τα ακάρεα σκόνης, ή να αντικαθίστανται κάθε έξι μήνες. Μεγάλη προσοχή πρέπει να δοθεί στους τάπητες της κρεβατοκάμαρας. Τα ακάρεα μπορούν να εισχωρήσουν και εκεί δεδομένου ότι σ' αυτόν τον χώρο αλλάζουμε τα ενδύματά μας και προετοιμαζόμαστε για την ημέρα μας, αποβάλλοντας μεγάλες ποσότητες απονεκρωμένων κύτταρων του δέρματός μας. Όσοι πάσχουν από αλλεργίες κι είναι ευαίσθητοι σε ορισμένες χημικές ουσίες, δεν πρέπει να χρησιμοποιούν προϊόντα καθαρισμού χρήσης με αρώματα, φωσφορικά άλατα, υδρογονάνθρακες και διαλύτες.

www.noikokyra.g

Τί γνωρίζουμε για τους Πομάκους?

Στην οροσειρά της Ροδόπης τόσο από την Βουλγαρική πλευρά όσο και από την ελληνική, ζει από την αρχαιότητα μια ιδιόμορφη και παρεξηγημένη φυλή, οι Πομάκοι. Οι Πομάκοι, κατοικούν στη Θράκη στον ορεινό όγκο της Ροδόπης εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η οροσειρά Ροδόπη βρίσκεται στο μεγαλύτερο μέρος της μέσα στη Βουλγαρία και οι περισσότεροι Πομάκοι ζουν εκεί ενώ η πλειοψηφία τους στην Ελλάδα βρίσκεται στο νομό Ξάνθης. Ο πληθυσμός των Πομάκων υπολογίζεται γύρω στις 350.000 από αυτούς όμως μόνο οι 36.000 (απογραφή 1991) κατοικούν στην Ελλάδα (23.000 στο νομό Ξάνθης, 11.000 στο νομό Ροδόπης, 2.000 στο νομό Έβρου). Οι υπόλοιποι βρίσκονται στη Βουλγαρία.
Οι Βούλγαροι, στηριζόμενοι βασικά στο γλωσσικό τους ιδίωμα, τους διεκδικούν σαν Βούλγαρους, ενώ οι Τούρκοι, στηριζόμενοι στο γεγονός ότι είναι μουσουλμάνοι, τους θεωρούν Τούρκους. Κατά τους Ρουμάνους, οι Πομάκοι είναι απομεινάρι αρχαίου θρακικού φύλου το οποίο διαδοχικά εκρωμαΐστηκε, εκσλαβίστηκε και εξισλαμίστηκε.
Η συνεχής και επίμονη πλύση εγκεφάλου, που τους γίνεται άλλοτε από την Βουλγαρία και άλλοτε από την Τουρκία, συνοδευόμενη από την μόνιμη αδιαφορία της Ελλάδας έχει συντελέσει, ώστε αυτοί οι άνθρωποι να έχουν χάσει τις εθνικές τους ρίζες και να πλέουν σ’ ένα πέλαγος χωρίς πυξίδα εθνικού προσανατολισμού.

Η προέλευση της λέξης «Πομάκος»

Πολλοί προσπάθησαν να ερμηνεύσουν ετυμολογικά τη λέξη «Πομάκοι» με επικρατέστερη άποψη αυτή των Βουλγάρων, σύμφωνα με την οποία η προέλευση της λέξης οφείλεται στο ρήμα pomagam που σημαίνει βοηθώ. Οι Βούλγαροι αποκαλούσαν τους Πομάκους «πομαγκάστ» δηλαδή βοηθούς, υποτελείς, βασανισμένους, δούλους, χωρίς δική τους ατομική και συλλογική οντότητα. Κατά μία ελληνική εκδοχή, προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ιππομάχος. Ήταν αυτοί που απάρτιζαν το φοβερό ιππικό του Μ. Αλεξάνδρου. Κατά μία άλλη ελληνική ερμηνεία, η λέξη προέρχεται από το ελληνικό Πομάξ (πότης) εξαιτίας της παλιάς συνήθειας των Θρακών να πίνουν πολύ. Οι ίδιοι όμως οι Πομάκοι τη θεωρούν προσβλητική και υβριστική ονομασία και θέλουν να αυτοαποκαλούνται «Αχριάν», δηλαδή «Αγριάνες», όνομα αρχαίας θρακικής φυλής, που κατοικούσε στα άγονα κι ορεινά μέρη του όρους Σκόμιο και στη Βορειοδυτική Ροδόπη και που λέγονταν κι αλλιώς «Αγρίες», «Αγραίοι» κι «Αγριείς». Φημίζονταν σαν επιδέξιοι ακοντιστές. Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε, σύμφωνα με τις έρευνες των εθνολόγων, ότι οι Πομάκοι είναι απόγονοι των αρχαίων Θρακών. Την άποψη, ότι δηλαδή οι Πομάκοι κατάγονται από την αρχαία ελληνική φυλή, παρουσίασαν και το 1946 στον ΟΗΕ και στους Αμερικανούς οι ίδιοι οι Πομάκοι (Ελλάδας και Βουλγαρίας) και ζήτησαν σαν Έλληνες να ενταχθούν με τους Έλληνες στην Ελλάδα.

Οι Πομάκοι είναι κατά την πλειοψηφία υψηλοί, ξανθοί, γαλανομάτηδες, δολιχοκέφαλοι, φιλοπρόοδοι, δεν έχουν μογγολικά χαρακτηριστικά και κατοικούν στα ορεινά της Θράκης της Δυτικής Θράκης. Επίσης, η εθνολογική έρευνα υποστηρίζει βασίμως, ότι οι σλαβόφωνοι Πομάκοι είναι απόγονοι, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, αυτόχθονος πληθυσμού. Εξάλλου, αιματολογική εξέταση σε 1.030 κατοίκους στα χωριά Εχίνος, Σάτραι, Ωραίον, Μελίβοια και Κοτύλη, δηλαδή το 1/20 του συνολικού πληθυσμού των Πομάκων 4, διαπιστώνει αιματολογική συγγένεια Πομάκων και Ελλήνων σε ποσοστό 50-70%. Αλλά και ξένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι οι Πομάκοι είναι εξισλαμισμένοι και εκσλαβισθέντες γλωσσικώς, απόγονοι ή τα τελευταία υπολείμματα των αρχαίων Θρακών και ότι έχουν φλέβα ελληνική.

Γραπτά μνημεία της γλώσσας των Πομάκων, όπως και της γλώσσας όλων των αρχαίων θρακικών φυλών δεν υπάρχουν. Είναι δηλαδή η γλώσσα ομιλούμενη, αλλά μη γραφόμενη. Όλοι γενικά οι Πομάκοι της ελληνικής ορεινής Ροδόπης μιλούν την πομακική γλώσσα, ένα γλωσσικό ιδίωμα σλαβικό, συγγενικό με τη βουλγαρική γλώσσα (χωρίς οι Πομάκοι να αισθάνονται Βούλγαροι ή Σλάβοι), που διασώζει όμως πολλές ελληνικές λέξεις, ίσως και πολλές θρακικές κι έχει ανάμεσα κι ορισμένες τουρκικές λέξεις, πράγμα που συμβαίνει σε όλες τις γλώσσες των Βαλκανίων, που ζυμώθηκαν αναγκαστικά με την τουρκική γλώσσα, μέσα σε τόσους αιώνες τουρκικής κατάκτησης. Παρατηρείται ότι η πομακική γλώσσα στην ανατολική περιοχή της Δυτικής Θράκης έχει επηρεασθεί από την τουρκική γλώσσα, ενώ αντίθετα στο δυτικό τμήμα της από τη βουλγαρική. Πάμπολλες είναι οι ελληνικές λέξεις – και μάλιστα οι αρχαιοπρεπείς, γεγονός που ενισχύει την άποψη για την αρχαία καταγωγή των Πομάκων και τη συγγένειά τους με τους Έλληνες.
Μέχρι και το τέλος του 20ού αιώνα, που η πομακική γλώσσα ήταν άγραφη, πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να την καταγράψουν, με πρωτοπόρο τον Πομάκο Ριτβάν Καραχότζα.
Το 1996 εκδόθηκε από τις εκδόσεις «Αίγειρος» της Θεσσαλονίκης, με τη χορηγία και ηθική συμπαράσταση του Πρ. Εμφιετζόγλου, το τρίτομο έργο για την πομακική γλώσσα που εκπονήθηκε υπό την εποπτεία και την ενεργό συμμετοχή του δασκάλου Πέτρου Θεοχαρίδη. Το έργο περιλαμβάνει ελληνο-πομακικό και πομακο-ελληνικό λεξικό και γραμματική της πομακικής γλώσσας. Γράφτηκαν επίσης, γραμματικές, παραμύθια, εφημερίδες, τραγούδια.
Επισημαίνεται ότι οι ελληνικές λέξεις είναι ουσιαστικά και ρήματα, ώστε δεν μπορούν να θεωρηθούν απλά δάνεια, δεδομένης της θεμελιώδους σημασίας των ουσιαστικών και ρημάτων σε κάθε γλώσσα. Εξάλλου, μεταξύ Διδυμοτείχου και Ορτακιόι υπήρχαν αποκλειστικά ελληνόφωνοι Πομάκοι γνωστοί με την ονομασία Μάρηδες και Γραβανίτες. Ενδεικτικά παρατίθεται κατάλογος με λέξεις ελληνικών ρημάτων και ουσιαστικών: Ρήματα: αργάσβαμ = εργάζομαι, αρέσβαμ = αρέσκομαι, αρνήσβαμ = αρνούμαι, αφορίσβαμ = αφορίζω, βιάσαμ = βιάζομαι, βολιάσβαμ = εμβολιάζω, βουλώσβαμ = βουλώνω, ζαπεικάσουβαμ = απεικάζω, ζηλώσβιαμ = ζηλεύω, ζυβγκαρωσβαμ = ζευγαρώνω, ακτοικιάσβαμ = κατοικώ, κερντίσβαμ = κερδίζω, κινήσβαμ = κινώ, λειψούβαμ = λείπω, μαρτυρήσβαμ = μαρτυρώ, μοιάζαμ = μοιάζω, ορίσβαμ = ορίζω, πατάξαμ = πατάσσω, νταπαιντέψαμ = παιδεύω, νταπάψαμ = παύω, στοιβάσβαμ = στοιβάζωτυπώσβαμ = τυπώνω, φτάσβαμ = φθάνω κ.λ.π. Ουσιαστικά: αργκάτ = εργάτης, βλαστάρ = βλαστάρι, γκωνία = γωνία, ντρούμ = δρόμος, έντρο = αδρός, εγκρίστρα = άγκιστρο, κεραμή = κεραμίδι, κλωβία = κλουβί (κλωβός), κουμίν = κάμινος, κρομμύντ = κρομμύδι, παιντεψία = παίδευση, παίπελ = παιπάλη (δηλαδή σκόνη), παναγκύρ = πανηγύρι, παρασπούρ = παρασπόρι, πέλκα = πέλεκυς σκύφαλα = σκύβαλα, στόμνα = στάμνα, σύνορ = σύνορο, φυτάρια = φύτρο, χρομύλ = χειρόμυλος, χορό = χορός κ.λ.π. Από έρευνα του Κ. Μητσάκη, διαπιστώθηκε ότι στα Πομάκικα συναντούμε το γνωστό τραγούδι Γεφύρι της Άρτας. Τραγούδι ευρύτερα γνωστό, με ρίζες πολύ πριν από τη μάχη του Ματζικέρτ (1071), στην Ελλάδα. Οι Πομάκοι απομονωμένοι γεωγραφικά, κοινωνικά και πολιτιστικά, διατήρησαν την πιο αρχαία μορφή του τραγουδιού που συγγενεύει με την παραλλαγή της Καππαδοκίας, όπου αρχικά γεννήθηκε.

Ο εξισλαμισμός των Πομάκων

Από τους Κώδικες της Μητροπόλεως Φιλιππουπόλεως, προκύπτει ότι τα μέσα του 17ου αιώνα (το 1628 κατά τους Βούλγαρους, κατ?άλλους το 1636 – 1672) οι πρόκριτοι των πομάκων, για λόγους επιβίωσης αποφάσισαν ομαδικό εξισλαμισμό. Το γεγονός αυτό αποδέχονται και οι ιστορικοί, ο Τσέχος Κ. Jerecek και ο Βούλγαρος πρώην πρεσβευτής στην Ελλάδα (ελληνικής καταγωγής από την μητέρα του), πρόεδρος της βουλγαρικής βουλής Ν. Todorov. Ειδικότερα, κατά τον προαναφερθέντα Τσέχο ιστορικό, ο εξοπλισμός που άρχισε σταδιακά τον 16ο αιώνα επί Σελίμ Α (1512 -1520), ολοκληρώθηκε επί Μεχμέτ Δ (1641 – 1661).
Τότε οι πρόκριτοι των Πομάκων παρουσιάσθηκαν στις αρχές της Φιλιππουπόλεως και γνωστοποίησαν την απόφασή τους να προσχωρήσουν στο ισλάμ. Ο Τούρκος διοικητής φοβήθηκε το σκάνδαλο και τους παρέπεμψε στο Μητροπολίτη Φιλιππουπόλεως Γαβριήλ (1636 – 1672). Ο τελευταίος προσπάθησε να τους αποτρέψει, αλλά προσέκρουσε στην απόφασή τους να απαλλαγούν από την τουρκική καταπίεση και να εκδικηθούν για την παλαιά βουλγαρική καταδυνάστευσή τους. Κατά την παράδοση των Ελλήνων της Φιλιππουπόλεως, η περιτομή έγινε πανηγυρικά στο παλαιό τζαμί κοντά στο Διοικητήριο. Με την επιστροφή τους στη Ροδόπη εξισλαμίσθηκαν και οι ομόφυλοί τους.
Ο Μέγας Βεζίρης Μεχμέτ Κιοπρουλού κατεδάφισε 218 εκκλησίες και 336 παρεκκλήσια, των οποίων ερείπια ανευρίσκονται σήμερα στα πομακοχώρια. Μόνη η ύπαρξη των ερειπίων αυτών αποδεικνύει ότι οι Πομάκοι ήταν χριστιανοί. Κατά την βουλγαρική παράδοση, οι Τούρκοι, επί Μεχμέτ Κιοπουρλού, απείλησαν τους Πομάκους λέγοντας: ή γίνεσαι μουσουλμάνος ή σου παίρνω το κεφάλι. Το 1656 οι δυνάμεις του Μεχμέτ πασά εισέβαλαν στην περιοχή του Τσέπνι. Ο πασάς διέταξε να του φέρουν όλους τους προκρίτους. Τους κατηγόρησε ότι αντιστέκονταν και επαναστατούσαν. Γι αυτό είναι ανάγκη να σας σκοτώσω ή να δεχθείτε το ισλάμ  τους είπε. Οι γενίτσαροι περίμεναν έτοιμοι με τα γυμνά τους γιαταγάνια να τους αποκεφαλίσουν. Έτσι, κατά την βουλγαρική παράδοση, εξισλαμίσθηκαν. Παρά τον εξισλαμισμό τους οι Πομάκοι διατήρησαν χριστιανικά έθιμα, μέχρι σήμερα, όπως το σταύρωμα του βρέφους στην κούνια του προτού κοιμηθεί, και της ζύμης αμέσως μετά το ζύμωμα. Το κύριο όνομα Ηλίας είναι διαδεδομένο μεταξύ των Πομάκων του Εχίνου και της Κοτύλης. Κατά τον Τσέχο ιστορικό και γλωσσολόγο του περασμένου αιώνα Λεοπόλδο Γκάιτλερ, ο Άγιος Δημήτριος είναι ο πιο αγαπητός από μηχανής θεός για όλες τις δύσκολες στιγμές. Επαινείται το χρυσό βιβλίο (Ευαγγέλιο), οι σταυροί, η στροφή προς τον χριστιανισμό και η ανέγερση εκκλησιών και μοναστηριών. Όλα αυτά τα εξυμνούν οι μωαμεθανοί Πομάκοι. Επίσης, μέχρι την απελευθέρωσή τους από τα ελληνικά στρατεύματα, πολλοί ήσαν οι κρυπτοχριστιανοί Πομάκοι.
Μνημονεύεται η περίπτωση του κρυπτοχριστιανού Πομάκου Γιουσούφ στο χωριό Κέχρος Ροδόπης που διατηρούσε σε μπαούλο τα ράσα και τις εικόνες του ιερέα παππού του. Σήμερα η Τουρκική προπαγάνδα τους εκβιάζει να προσλαμβάνουν Τουρκικά ονόματα. Οι συνοικισμοί στον Ωραίον Ξάνθης, Τεοτόκα (από το Θεοτόκος) και Σταματέσκο (από το Σταμάτιον), ή ο κεντρικός συνοικισμός στην κοινότητα Κέχρου Ροδόπης που λέγονταν Μαρικόζ (από το Καυδιά της Μαρίας Παναγίας όπου ανάβλυζε αγίασμα) αλλά και πρωτοχριστιανική πίττα με το νόμισμα, αποτελούν σημεία που μαρτυρούν το χριστιανικό παρελθόν των Πομάκων. Μεταξύ των Πομάκων διατηρείται ως παράδοση ότι τον εξισλαμισμό δεν τον δέχθηκαν νέες του χωριού Πάχνη, και μερικές από αυτές έπεσαν χορεύοντας σε παρακείμενο βάραθρο, πρόδρομοι των Σουλιωτισσών. Η μυστικιστική ισλαμική ζωή δεν ήκμασε στην περιοχή των Πομάκων, ούτε και στην ισλαμική τέχνη ρίζωσε. Η τελετουργική σχέση των Πομάκων με την θρησκεία τους είναι πρωτόγονη. Ίσως για το λόγο αυτό, η προσπάθεια των Βουλγάρων για βίαιο εκχριστιανισμό των Πομάκων το 1920 – 1930 είχε κάποια αποτελέσματα.

Οι προσπάθειες των Πομάκων να ενωθούν με την Ελλάδα

Στις αρχές του 1878, εν όψει του διεξαγόμενου Ρωσοτουρκικού πολέμου, ο υπόδουλος ελληνισμός της Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Ηπείρου και Κρήτης οργάνωσε επαναστατικά κινήματα. Οι Πομάκοι, στην ορεινή περιοχή της Ροδόπης, οργάνωσαν και αυτοί επαναστατικό κίνημα κατά της Τουρκίας προσβλέποντας να μεταπέσουν στην ελληνική κυριαρχία παρά στη βουλγαρική. Άλλωστε ουδέποτε έτρεφαν φιλοβουλγαρικά αισθήματα. Απόδειξη περί τούτου αποτελεί το εγγονός ότι οι Πομάκοι συνέπραξαν με τους Τούρκους στην κατάπνιξη της βουλγαρικής επαναστάσεως του 1875.
Όταν διαπίστωσαν ότι ήταν ανέφικτη η μετάπτωσή τους στην ελληνική κυριαρχία και ότι αντιθέτως η περιοχή τους περιλαμβανόταν στη Μεγάλη Βουλγαρία της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, απέκλεισαν ενόπλως όλες τις διόδους της Ροδόπης και ίδρυσαν την Αυτόνομη Πομακική Δημοκρατία, η οποία περιελάμβανε 21 χωριά. Στην ενέργεια τους αυτή, οι Πομάκοι υποκινήθηκαν από Ούγγρους και Άγγλους αξιωματικούς που έφθασαν στην περιοχή των Πομάκων μέσω Καβάλας. Και τούτο, διότι τα συμφέροντα της Αυστροουγγαρίας και της Αγγλίας συνέπιπταν στην αποτροπή της επεκτάσεως προς νότο της Ρωσίας. Ανάχωμα στη ρωσική κάθοδο αποτελούσε η Αυτόνομη Πομακική Δημοκρατία.
Οι Πομάκοι της Δράμας, στης 7 Μαρτίου 1878, αδελφοποιήθηκαν (αρχαίο ελληνικό έθιμο) και αποφάσισαν να δράσουν. Εκφράσθηκαν με συμπάθεια προς τα ελληνικά επαναστατικά κινήματα της Ηπείρου, Θεσσαλίας και Μακεδονίας και δήλωσαν ότι προτιμώσι να τεθώσιν υπό το σκήπτρον του Βασιλέως των Ελλήνων και μείνωσιν ευχαρίστως εις τας εστίας των. Η Πομακική Δημοκρατία διατηρήθηκε μέχρι της προσαρτήσεως της Ανατολικής Ρουμελίας στη Βουλγαρία τον Σεπτέμβριο 1885. Σε προηγούμενο δημοσίευμα (Ακτίνες Φεβρ. 1995, σελ. 51), έγινε μνεία του διαβήματος των μουσουλμάνων βουλευτών (Πομάκων και Τουρκογενών) της Δυτ. Θράκης στη Βουλγαρική Βουλή το 1919, δια του οποίου εξέφραζαν την επιθυμία του μουσουλμανικού πληθυσμού να απαλλαγή από το βουλγαρικό ζυγό και γι?αυτό ζητούσαν τη Διασυμμαχική κατάληψη της Δυτ. Θράκης. Όπως μαρτυρείτε, ο Πομάκος δικηγόρος – δημοσιογράφος Μεχμέτ Τεφρίκ αφηγήθηκε στον Γάλλο δημοσιογράφο της εποχής εκείνης Λεών Σαβατζιάν (Leon Sauadzian) τα δεινά των Πομάκων υπό τη βουλγαρική κατοχή, που καταχωρήθηκαν στο βιβλίο του Εn Trace Occidentale.
Οι Πομάκοι, μαζί με τους άλλους μουσουλμάνους οδηγήθηκαν στο ανωτέρω διάβημα διότι ήθελαν να ενταχθούν στον ελληνικό χώρο και όπως ισχυρίζονταν στο υπόμνημα, της Δυτ. Θράκης είχαν πάντοτε φιλελεύθερες διαθέσεις απέναντι τους και ήσαν μέλη ενός έθνους που συμφωνούσαν μαζί του. Το αίτημα τους αυτό δεν ικανοποιήθηκε τότε πλήρως. Το επανέλαβαν και πάλι μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, με αντιπροσώπους τους στη Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι το 1946. Τότε η Ελλάδα ενδιαφερόταν για λόγους ασφαλείας να διαρρυθμιστούν τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Ο Τύπος και τα ραδιόφωνα της εποχής εκείνης στης ΗΠΑ προέβαλαν το γεγονός.
Ειδικότερα, ο διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού της Ουάσιγκτον Albert Verner, έλεγε σε μια εκπομπή: Εν ακόμη πρόβλημα μειονότητας παρουσιάστηκε σήμερον εις Ουάσιγκτον εν τω προσώπω των Πομάκων, οι οποίοι είναι αρχαία ελληνική φυλή, ιστορούμενη από την προ του Μεγάλου Αλεξάνδρου εποχής. Οι Πομάκοι ποιούνται νύν έκκλησιν προς το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΟΗΕ) και προς το Αμερικανικόν επί των Εξωτερικών Υπουργείον και ζητούν την διενέργεια δημοψηφίσματος, ίνα ελευθερωθούν εκ της Βουλγαρίας και απολαύσουν την ελευθερία την οποία απολαμβάνουν οι Πομάκοι της Ελλάδας. Ο τύπος επίσης έγραφε : Το παρελθόν Σάββατον εις το ξενοδοχείο Πενσυλβάνια έλαβε χώρα συνέντευξις προς τους αντιπροσώπους του Αμερικανικού και Ελληνικού τύπου εκ μέρους των κ.κ. Χάμδη Χουσείν Βέη, πρώην βουλευτού Ροδόπης, Χακή Σουλεϊμάν Βέη, αποτελούντων από την αντιπροσωπεία των Πομάκων Θράκης. Οι Πομάκοι εξέθεσαν προς τον τύπο τας απόψεις των και τα δίκαια των, ζητούντες την ένωσιν των με την Ελλάδα. Η προσπάθεια των Πομάκων δεν τελεσφόρησε διότι είχε προηγηθεί η διανομή της Ευρώπης μεταξύ των τριών μεγάλων δυνάμεων στη Γιάλτα, τον Φεβρουάριο του 1944.

Η στάση των Πομάκων κατά τη συνθήκη της Λωζάνης

Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την αναγκαστική εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης, ακολούθησε η Συνθήκη της Λοζάνης της Ελβετίας το 1923. Σε μια κρίσιμη περίοδο των διαπραγματεύσεων τη άνοιξη του 1923, ο ταγματάρχης του τουρκικού στρατού Φουάτ Βέης, κατόπιν συνεννοήσεως με τη βουλγαρική κυβέρνηση, συγκρότησε τουρκοβουλγαρικό θρακικό κομιτάτο, με σκοπό τη δημιουργία αντιπερισπασμού στα νώτα του ελληνικού στρατού. Βάση των σχετικών επιχειρήσεων θα ήσαν οι Πομάκοι της Βουλγαρίας, που θα σχημάτιζαν συμμορίες και εισήρχοντο στη Δυτική Θράκη. Τα σχέδια του κομιτάτου ματαιώθηκαν, διότι οι Πομάκοι αρνήθηκαν να επιτεθούν κατά της Ελλάδας. Επίσης είναι βεβαιωμένο ότι είχε ασκηθεί πίεση της βουλγαρικής κυβερνήσεως προς τους Πομάκους. Επίσης, ο Φουάτ Βέης περιόδευσε πολλές φορές στα πομακοχώρια, συναντώντας την άρνηση των Πομάκων. Για τη στάση τους αυτή, πολλοί προύχοντες των Πομάκων δολοφονήθηκαν. Η συμπεριφορά αυτή των Πομάκων οφείλεται στο χαρακτήρα τους – δεν είναι ύπουλοι, ούτε καιροσκόποι – που τους διαφοροποιεί από τους Τούρκους και τους Βούλγαρους.

Η ελληνική στάση

Τους Πομάκους, τους απογόνους των αρχαίων Αγριάνων, το ελλαδικό κράτος δεν τους εγκατέλειψε, αλλά τους έστειλε στην αγκαλιά της Τουρκίας, η οποία θεωρεί ότι είναι προστάτης των μουσουλμάνων.
Το 1954 η ελληνική Κυβέρνηση υποχρέωσε όλα τα μουσουλμανικά σχολεία να ονομάζονται τουρκικά για να πετύχει διάκριση από τα αντίστοιχα μουσουλμανικά της Βουλγαρίας.
Το 1955 δόθηκε εντολή στον επιθεωρητή μουσουλμανικών σχολείων να οργανώσει συνέδρια Πομάκων δασκάλων για την εισαγωγή του λατινικού αλφαβήτου, δηλαδή της τουρκικής γλώσσας αφού οι Νεότουρκοι έχουν υιοθετήσει το λατινικό αλφάβητο.
Η εισαγωγή του λατινικού αλφάβητου και της τουρκικής γλώσσας στα σχολεία των Πομάκων ολοκληρώθηκε το 1973.
Το 1995, βάσει τουρκοελληνικής συμφωνίας διετάχθη από την ελληνική κυβέρνηση ο επιθεωρητής μουσουλμανικών σχολείων Δυτ. Θράκης και συγκάλεσε τοπικά συνέδρια Πομάκων δασκάλων με σκοπό να τους συστήσει όπως εγκαταλείψουν την αραβική (παλαιοτουρκική) γραφή και να χρησιμοποιούν τη λατινική. Επίσης, το Σεπτέμβριο 1973, επισκέφθηκε τη Δυτ. Θράκη ο τότε πρέσβης της Τουρκίας στην Ελλάδα , Γκιουρούν, με αποτέλεσμα την επιβολή της λατινικής γραφής στους μωαμεθανούς Πομάκους.
Μέχρι το 1996 δεν ήταν ελεύθερη η πρόσβαση για τα πομακοχώρια και για να πας από την πόλη της Ξάνθης στα Πομακοχώρια έπρεπε να περάσεις πρώτα από την περιβόητη «μπάρα» (φυλάκιο για έλεγχο χαρτιών και άδειας από την Αστυνομική Διεύθυνση Ξάνθης). Δηλαδή συνοριακός έλεγχος μέσα στην Ελλάδα.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να χαρίζουμε ολόκληρη τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης με τη φυλετική, γλωσσική και τη θρησκευτική της ανομοιογένεια στους σουλτάνους του νεοτουρκικού επεκτατισμού.
Οι Πομάκοι έτειναν δυστυχώς μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες να διαμορφώνουν τουρκική συνείδηση. Επρόκειτο για ένα είδος γενοκτονίας, γιατί τα δικά μας λάθη στέλνουν το λαό των Πομάκων κατευθείαν στο στόμα του νεοτουρκικού εθνικισμού καθώς ευρίσκοντο στο στόχαστρο της Τουρκικής προπαγάνδας.
Στη Θράκη οι πράκτορες της Τουρκίας έχουν εκμεταλλευτεί τις δικές μας παραλείψεις και έχουν επιβάλει ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Έχουμε φθάσει στο σημείο να χαρίζουμε στο νεοτουρκικό καθεστώς μία ανομοιογενή από κάθε άποψη μουσουλμανική κοινότητα, η οποία αποτελείται από τρεις ομάδες, τους «τουρκογενείς», τους Πομάκους και τους Αθίγγανους. Μουσουλμάνοι κατευθυνόμενοι από τον Επιτήδειο Ουδέτερο, προσπαθούν να επιβάλλουν στους Πομάκους να μην μιλούν την μητρική τους γλώσσα. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα σημειώνεται το γεγονός ότι στις 15 Νοεμβρίου 1989, σε συγκέντρωση γονέων και κηδεμόνων του Σχολείου του Εχίνου και σε συνεργασία με την σχολική εφορία, συζητήθηκε η ανάγκη να ομιλούν οι μουσουλμανόπαιδες της περιοχής την τουρκική και όχι την πομακική στους δημόσιους χώρους. Σκοπός της Τουρκίας ήταν και είναι να εξαφανισθεί η πομακική και να κυριαρχήσει η τουρκική στους μουσουλμάνους.
Πηγή http://www.pare-dose.net/blog/?p=90

Κιζηλμπάσηδες

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι Κιζηλμπάσηδες Πομάκοι, επειδή η αίρεση τους εμφανίζει κοινά χαρακτηριστικά τόσο προς την χριστιανική πίστη όσο και προς τις αρχαίες μυστηριακές τελετές. Ζουν και δραστηριοποιούνται στην περιοχή Μεγάλου Δερείου – Ρούσσας, όπου υπάρχει αποδεδειγμένη συνέχεια της ανθρώπινης παρουσίας τουλάχιστον από το 1100 π.χ. Αυτό αποδεικνύεται από την βραχογραφία με τα εγχάρακτα σχέδια αλλά και από τους μεγαλιθικούς τάφους τύπου Dolmen , που βρίσκονται στη Ρούσσα.
Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν πως οι Πομάκοι που λέγονται και Αχριάν είναι απόγονοι του αρχαίου Θρακικού φύλου των Αγριάνων. Άλλοι λένε πως οι Κιζηλμπάσηδες έχουν σχέση με τους Ερεθρίνους. Όπως και να έχουν τα πράγματα, οι Κιζηλμπάσηδες χιλιάδες χρόνια κρατούν κλειστά τα στόματά τους σχετικά με τη μυστηριακή λατρεία τους. Σταυρώνουν το ψωμί όταν το κόβουν, κεντάνε σταυρούς στο κάτω μέρος στις κάλτσες τους, πίνουν νερό από τα αγιάσματα και επισκέπτονται χριστιανικά ξωκλήσια, τρώνε χοιρινό και πίνουν οινοπνευματώδη σε αντίθεση με τους ομόθρησκους τους. Η γλώσσα τους είναι σλαβική με πολλές αρχαιοελληνικές λέξεις.
Στην περιοχή του νομού Έβρου, κατοικούν Κιζηλμπάσηδες Πομάκοι. Ονομάζονται έτσι γιατί είναι αιρετικοί μουσουλμάνοι που υποχρεώθηκαν μετά το βίαιο εξισλαμισμό τους να φορούν κόκκινο σκούφο. Η αίρεση αυτή είναι μπεκτασική και η περιοχή που κατοικούν περιλαμβάνει τα παρακάτω χωριά και οικισμούς : Κόρυμβος, Σιδηρώ, Μικρό και Μεγάλο Δέρειο, Ρούσσα, Ανω και Κάτω Μικράκιο, Κισσός, Μεσημέρι και Ουράνια.
Το εορτολόγιο τους σύμφωνα με τον καθηγητή Ευστράτιο Ζεγκίνη, έχει πολλές ομοιότητες με το χριστιανικό και πολλές γιορτές τους συμπίπτουν με το παλιό ημερολόγιο. Την περίοδο των Χριστουγέννων γιορτάζουν το Τζέμ, που περιλαμβάνει εξομολόγηση, οινοποσία και χορό.

http://www.patridamou.gr/?page_id=248