| ||||||
| www.noikokyra.g | ||||||
12 Ιουν 2011
Καθαρισμός Στρώματος
Στην σημερινή εποχή η εξασφάλιση της ποιοτικής διαβίωσης έχει γίνει πλέον σκοπός ζωής για όλους και η ανάγκη για ένα καθαρό και υγιεινό περιβάλλον είναι σοβαρή υπόθεση. Ειδικά στο σπίτι ή στον επαγγελματικό χώρο, η φροντίδα πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερη. 
Dust Mite (άκαρι σκόνης) Το κοινό άκαρι σκόνης εσωτερικών χώρων. 
Μην ξεχάστε τα μαξιλάρια. Ένα παλαιό μαξιλάρι μπορεί να περιέχει μέχρι 20 τοις εκατό του βάρους του σε αποβλημένα απονεκρωμένα κύτταρα του δέρματος με αντίστοιχα τρεφόμενα ακάρεα σκόνης. Τα μαξιλάρια μπορούν να καθαριστούν με ένα απόλυτο σύστημα εξουδετερώνοντας τα ακάρεα σκόνης, ή να αντικαθίστανται κάθε έξι μήνες.
11 Ιουν 2011
Τί γνωρίζουμε για τους Πομάκους?
Στην οροσειρά της Ροδόπης τόσο από την Βουλγαρική πλευρά όσο και από την ελληνική, ζει από την αρχαιότητα μια ιδιόμορφη και παρεξηγημένη φυλή, οι Πομάκοι. Οι Πομάκοι, κατοικούν στη Θράκη στον ορεινό όγκο της Ροδόπης εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η οροσειρά Ροδόπη βρίσκεται στο μεγαλύτερο μέρος της μέσα στη Βουλγαρία και οι περισσότεροι Πομάκοι ζουν εκεί ενώ η πλειοψηφία τους στην Ελλάδα βρίσκεται στο νομό Ξάνθης. Ο πληθυσμός των Πομάκων υπολογίζεται γύρω στις 350.000 από αυτούς όμως μόνο οι 36.000 (απογραφή 1991) κατοικούν στην Ελλάδα (23.000 στο νομό Ξάνθης, 11.000 στο νομό Ροδόπης, 2.000 στο νομό Έβρου). Οι υπόλοιποι βρίσκονται στη Βουλγαρία.
Οι Βούλγαροι, στηριζόμενοι βασικά στο γλωσσικό τους ιδίωμα, τους διεκδικούν σαν Βούλγαρους, ενώ οι Τούρκοι, στηριζόμενοι στο γεγονός ότι είναι μουσουλμάνοι, τους θεωρούν Τούρκους. Κατά τους Ρουμάνους, οι Πομάκοι είναι απομεινάρι αρχαίου θρακικού φύλου το οποίο διαδοχικά εκρωμαΐστηκε, εκσλαβίστηκε και εξισλαμίστηκε.
Η συνεχής και επίμονη πλύση εγκεφάλου, που τους γίνεται άλλοτε από την Βουλγαρία και άλλοτε από την Τουρκία, συνοδευόμενη από την μόνιμη αδιαφορία της Ελλάδας έχει συντελέσει, ώστε αυτοί οι άνθρωποι να έχουν χάσει τις εθνικές τους ρίζες και να πλέουν σ’ ένα πέλαγος χωρίς πυξίδα εθνικού προσανατολισμού.
Πολλοί προσπάθησαν να ερμηνεύσουν ετυμολογικά τη λέξη «Πομάκοι» με επικρατέστερη άποψη αυτή των Βουλγάρων, σύμφωνα με την οποία η προέλευση της λέξης οφείλεται στο ρήμα pomagam που σημαίνει βοηθώ. Οι Βούλγαροι αποκαλούσαν τους Πομάκους «πομαγκάστ» δηλαδή βοηθούς, υποτελείς, βασανισμένους, δούλους, χωρίς δική τους ατομική και συλλογική οντότητα. Κατά μία ελληνική εκδοχή, προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ιππομάχος. Ήταν αυτοί που απάρτιζαν το φοβερό ιππικό του Μ. Αλεξάνδρου. Κατά μία άλλη ελληνική ερμηνεία, η λέξη προέρχεται από το ελληνικό Πομάξ (πότης) εξαιτίας της παλιάς συνήθειας των Θρακών να πίνουν πολύ. Οι ίδιοι όμως οι Πομάκοι τη θεωρούν προσβλητική και υβριστική ονομασία και θέλουν να αυτοαποκαλούνται «Αχριάν», δηλαδή «Αγριάνες», όνομα αρχαίας θρακικής φυλής, που κατοικούσε στα άγονα κι ορεινά μέρη του όρους Σκόμιο και στη Βορειοδυτική Ροδόπη και που λέγονταν κι αλλιώς «Αγρίες», «Αγραίοι» κι «Αγριείς». Φημίζονταν σαν επιδέξιοι ακοντιστές. Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε, σύμφωνα με τις έρευνες των εθνολόγων, ότι οι Πομάκοι είναι απόγονοι των αρχαίων Θρακών. Την άποψη, ότι δηλαδή οι Πομάκοι κατάγονται από την αρχαία ελληνική φυλή, παρουσίασαν και το 1946 στον ΟΗΕ και στους Αμερικανούς οι ίδιοι οι Πομάκοι (Ελλάδας και Βουλγαρίας) και ζήτησαν σαν Έλληνες να ενταχθούν με τους Έλληνες στην Ελλάδα.
Μέχρι και το τέλος του 20ού αιώνα, που η πομακική γλώσσα ήταν άγραφη, πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να την καταγράψουν, με πρωτοπόρο τον Πομάκο Ριτβάν Καραχότζα.
Το 1996 εκδόθηκε από τις εκδόσεις «Αίγειρος» της Θεσσαλονίκης, με τη χορηγία και ηθική συμπαράσταση του Πρ. Εμφιετζόγλου, το τρίτομο έργο για την πομακική γλώσσα που εκπονήθηκε υπό την εποπτεία και την ενεργό συμμετοχή του δασκάλου Πέτρου Θεοχαρίδη. Το έργο περιλαμβάνει ελληνο-πομακικό και πομακο-ελληνικό λεξικό και γραμματική της πομακικής γλώσσας. Γράφτηκαν επίσης, γραμματικές, παραμύθια, εφημερίδες, τραγούδια.
Επισημαίνεται ότι οι ελληνικές λέξεις είναι ουσιαστικά και ρήματα, ώστε δεν μπορούν να θεωρηθούν απλά δάνεια, δεδομένης της θεμελιώδους σημασίας των ουσιαστικών και ρημάτων σε κάθε γλώσσα. Εξάλλου, μεταξύ Διδυμοτείχου και Ορτακιόι υπήρχαν αποκλειστικά ελληνόφωνοι Πομάκοι γνωστοί με την ονομασία Μάρηδες και Γραβανίτες. Ενδεικτικά παρατίθεται κατάλογος με λέξεις ελληνικών ρημάτων και ουσιαστικών: Ρήματα: αργάσβαμ = εργάζομαι, αρέσβαμ = αρέσκομαι, αρνήσβαμ = αρνούμαι, αφορίσβαμ = αφορίζω, βιάσαμ = βιάζομαι, βολιάσβαμ = εμβολιάζω, βουλώσβαμ = βουλώνω, ζαπεικάσουβαμ = απεικάζω, ζηλώσβιαμ = ζηλεύω, ζυβγκαρωσβαμ = ζευγαρώνω, ακτοικιάσβαμ = κατοικώ, κερντίσβαμ = κερδίζω, κινήσβαμ = κινώ, λειψούβαμ = λείπω, μαρτυρήσβαμ = μαρτυρώ, μοιάζαμ = μοιάζω, ορίσβαμ = ορίζω, πατάξαμ = πατάσσω, νταπαιντέψαμ = παιδεύω, νταπάψαμ = παύω, στοιβάσβαμ = στοιβάζωτυπώσβαμ = τυπώνω, φτάσβαμ = φθάνω κ.λ.π. Ουσιαστικά: αργκάτ = εργάτης, βλαστάρ = βλαστάρι, γκωνία = γωνία, ντρούμ = δρόμος, έντρο = αδρός, εγκρίστρα = άγκιστρο, κεραμή = κεραμίδι, κλωβία = κλουβί (κλωβός), κουμίν = κάμινος, κρομμύντ = κρομμύδι, παιντεψία = παίδευση, παίπελ = παιπάλη (δηλαδή σκόνη), παναγκύρ = πανηγύρι, παρασπούρ = παρασπόρι, πέλκα = πέλεκυς σκύφαλα = σκύβαλα, στόμνα = στάμνα, σύνορ = σύνορο, φυτάρια = φύτρο, χρομύλ = χειρόμυλος, χορό = χορός κ.λ.π. Από έρευνα του Κ. Μητσάκη, διαπιστώθηκε ότι στα Πομάκικα συναντούμε το γνωστό τραγούδι Γεφύρι της Άρτας. Τραγούδι ευρύτερα γνωστό, με ρίζες πολύ πριν από τη μάχη του Ματζικέρτ (1071), στην Ελλάδα. Οι Πομάκοι απομονωμένοι γεωγραφικά, κοινωνικά και πολιτιστικά, διατήρησαν την πιο αρχαία μορφή του τραγουδιού που συγγενεύει με την παραλλαγή της Καππαδοκίας, όπου αρχικά γεννήθηκε.
Από τους Κώδικες της Μητροπόλεως Φιλιππουπόλεως, προκύπτει ότι τα μέσα του 17ου αιώνα (το 1628 κατά τους Βούλγαρους, κατ?άλλους το 1636 – 1672) οι πρόκριτοι των πομάκων, για λόγους επιβίωσης αποφάσισαν ομαδικό εξισλαμισμό. Το γεγονός αυτό αποδέχονται και οι ιστορικοί, ο Τσέχος Κ. Jerecek και ο Βούλγαρος πρώην πρεσβευτής στην Ελλάδα (ελληνικής καταγωγής από την μητέρα του), πρόεδρος της βουλγαρικής βουλής Ν. Todorov. Ειδικότερα, κατά τον προαναφερθέντα Τσέχο ιστορικό, ο εξοπλισμός που άρχισε σταδιακά τον 16ο αιώνα επί Σελίμ Α (1512 -1520), ολοκληρώθηκε επί Μεχμέτ Δ (1641 – 1661).
Τότε οι πρόκριτοι των Πομάκων παρουσιάσθηκαν στις αρχές της Φιλιππουπόλεως και γνωστοποίησαν την απόφασή τους να προσχωρήσουν στο ισλάμ. Ο Τούρκος διοικητής φοβήθηκε το σκάνδαλο και τους παρέπεμψε στο Μητροπολίτη Φιλιππουπόλεως Γαβριήλ (1636 – 1672). Ο τελευταίος προσπάθησε να τους αποτρέψει, αλλά προσέκρουσε στην απόφασή τους να απαλλαγούν από την τουρκική καταπίεση και να εκδικηθούν για την παλαιά βουλγαρική καταδυνάστευσή τους. Κατά την παράδοση των Ελλήνων της Φιλιππουπόλεως, η περιτομή έγινε πανηγυρικά στο παλαιό τζαμί κοντά στο Διοικητήριο. Με την επιστροφή τους στη Ροδόπη εξισλαμίσθηκαν και οι ομόφυλοί τους.
Ο Μέγας Βεζίρης Μεχμέτ Κιοπρουλού κατεδάφισε 218 εκκλησίες και 336 παρεκκλήσια, των οποίων ερείπια ανευρίσκονται σήμερα στα πομακοχώρια. Μόνη η ύπαρξη των ερειπίων αυτών αποδεικνύει ότι οι Πομάκοι ήταν χριστιανοί. Κατά την βουλγαρική παράδοση, οι Τούρκοι, επί Μεχμέτ Κιοπουρλού, απείλησαν τους Πομάκους λέγοντας: ή γίνεσαι μουσουλμάνος ή σου παίρνω το κεφάλι. Το 1656 οι δυνάμεις του Μεχμέτ πασά εισέβαλαν στην περιοχή του Τσέπνι. Ο πασάς διέταξε να του φέρουν όλους τους προκρίτους. Τους κατηγόρησε ότι αντιστέκονταν και επαναστατούσαν. Γι αυτό είναι ανάγκη να σας σκοτώσω ή να δεχθείτε το ισλάμ τους είπε. Οι γενίτσαροι περίμεναν έτοιμοι με τα γυμνά τους γιαταγάνια να τους αποκεφαλίσουν. Έτσι, κατά την βουλγαρική παράδοση, εξισλαμίσθηκαν. Παρά τον εξισλαμισμό τους οι Πομάκοι διατήρησαν χριστιανικά έθιμα, μέχρι σήμερα, όπως το σταύρωμα του βρέφους στην κούνια του προτού κοιμηθεί, και της ζύμης αμέσως μετά το ζύμωμα. Το κύριο όνομα Ηλίας είναι διαδεδομένο μεταξύ των Πομάκων του Εχίνου και της Κοτύλης. Κατά τον Τσέχο ιστορικό και γλωσσολόγο του περασμένου αιώνα Λεοπόλδο Γκάιτλερ, ο Άγιος Δημήτριος είναι ο πιο αγαπητός από μηχανής θεός για όλες τις δύσκολες στιγμές. Επαινείται το χρυσό βιβλίο (Ευαγγέλιο), οι σταυροί, η στροφή προς τον χριστιανισμό και η ανέγερση εκκλησιών και μοναστηριών. Όλα αυτά τα εξυμνούν οι μωαμεθανοί Πομάκοι. Επίσης, μέχρι την απελευθέρωσή τους από τα ελληνικά στρατεύματα, πολλοί ήσαν οι κρυπτοχριστιανοί Πομάκοι.
Μνημονεύεται η περίπτωση του κρυπτοχριστιανού Πομάκου Γιουσούφ στο χωριό Κέχρος Ροδόπης που διατηρούσε σε μπαούλο τα ράσα και τις εικόνες του ιερέα παππού του. Σήμερα η Τουρκική προπαγάνδα τους εκβιάζει να προσλαμβάνουν Τουρκικά ονόματα. Οι συνοικισμοί στον Ωραίον Ξάνθης, Τεοτόκα (από το Θεοτόκος) και Σταματέσκο (από το Σταμάτιον), ή ο κεντρικός συνοικισμός στην κοινότητα Κέχρου Ροδόπης που λέγονταν Μαρικόζ (από το Καυδιά της Μαρίας Παναγίας όπου ανάβλυζε αγίασμα) αλλά και πρωτοχριστιανική πίττα με το νόμισμα, αποτελούν σημεία που μαρτυρούν το χριστιανικό παρελθόν των Πομάκων. Μεταξύ των Πομάκων διατηρείται ως παράδοση ότι τον εξισλαμισμό δεν τον δέχθηκαν νέες του χωριού Πάχνη, και μερικές από αυτές έπεσαν χορεύοντας σε παρακείμενο βάραθρο, πρόδρομοι των Σουλιωτισσών. Η μυστικιστική ισλαμική ζωή δεν ήκμασε στην περιοχή των Πομάκων, ούτε και στην ισλαμική τέχνη ρίζωσε. Η τελετουργική σχέση των Πομάκων με την θρησκεία τους είναι πρωτόγονη. Ίσως για το λόγο αυτό, η προσπάθεια των Βουλγάρων για βίαιο εκχριστιανισμό των Πομάκων το 1920 – 1930 είχε κάποια αποτελέσματα.
Στις αρχές του 1878, εν όψει του διεξαγόμενου Ρωσοτουρκικού πολέμου, ο υπόδουλος ελληνισμός της Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Ηπείρου και Κρήτης οργάνωσε επαναστατικά κινήματα. Οι Πομάκοι, στην ορεινή περιοχή της Ροδόπης, οργάνωσαν και αυτοί επαναστατικό κίνημα κατά της Τουρκίας προσβλέποντας να μεταπέσουν στην ελληνική κυριαρχία παρά στη βουλγαρική. Άλλωστε ουδέποτε έτρεφαν φιλοβουλγαρικά αισθήματα. Απόδειξη περί τούτου αποτελεί το εγγονός ότι οι Πομάκοι συνέπραξαν με τους Τούρκους στην κατάπνιξη της βουλγαρικής επαναστάσεως του 1875.
Όταν διαπίστωσαν ότι ήταν ανέφικτη η μετάπτωσή τους στην ελληνική κυριαρχία και ότι αντιθέτως η περιοχή τους περιλαμβανόταν στη Μεγάλη Βουλγαρία της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, απέκλεισαν ενόπλως όλες τις διόδους της Ροδόπης και ίδρυσαν την Αυτόνομη Πομακική Δημοκρατία, η οποία περιελάμβανε 21 χωριά. Στην ενέργεια τους αυτή, οι Πομάκοι υποκινήθηκαν από Ούγγρους και Άγγλους αξιωματικούς που έφθασαν στην περιοχή των Πομάκων μέσω Καβάλας. Και τούτο, διότι τα συμφέροντα της Αυστροουγγαρίας και της Αγγλίας συνέπιπταν στην αποτροπή της επεκτάσεως προς νότο της Ρωσίας. Ανάχωμα στη ρωσική κάθοδο αποτελούσε η Αυτόνομη Πομακική Δημοκρατία.
Οι Πομάκοι της Δράμας, στης 7 Μαρτίου 1878, αδελφοποιήθηκαν (αρχαίο ελληνικό έθιμο) και αποφάσισαν να δράσουν. Εκφράσθηκαν με συμπάθεια προς τα ελληνικά επαναστατικά κινήματα της Ηπείρου, Θεσσαλίας και Μακεδονίας και δήλωσαν ότι προτιμώσι να τεθώσιν υπό το σκήπτρον του Βασιλέως των Ελλήνων και μείνωσιν ευχαρίστως εις τας εστίας των. Η Πομακική Δημοκρατία διατηρήθηκε μέχρι της προσαρτήσεως της Ανατολικής Ρουμελίας στη Βουλγαρία τον Σεπτέμβριο 1885. Σε προηγούμενο δημοσίευμα (Ακτίνες Φεβρ. 1995, σελ. 51), έγινε μνεία του διαβήματος των μουσουλμάνων βουλευτών (Πομάκων και Τουρκογενών) της Δυτ. Θράκης στη Βουλγαρική Βουλή το 1919, δια του οποίου εξέφραζαν την επιθυμία του μουσουλμανικού πληθυσμού να απαλλαγή από το βουλγαρικό ζυγό και γι?αυτό ζητούσαν τη Διασυμμαχική κατάληψη της Δυτ. Θράκης. Όπως μαρτυρείτε, ο Πομάκος δικηγόρος – δημοσιογράφος Μεχμέτ Τεφρίκ αφηγήθηκε στον Γάλλο δημοσιογράφο της εποχής εκείνης Λεών Σαβατζιάν (Leon Sauadzian) τα δεινά των Πομάκων υπό τη βουλγαρική κατοχή, που καταχωρήθηκαν στο βιβλίο του Εn Trace Occidentale.
Οι Πομάκοι, μαζί με τους άλλους μουσουλμάνους οδηγήθηκαν στο ανωτέρω διάβημα διότι ήθελαν να ενταχθούν στον ελληνικό χώρο και όπως ισχυρίζονταν στο υπόμνημα, της Δυτ. Θράκης είχαν πάντοτε φιλελεύθερες διαθέσεις απέναντι τους και ήσαν μέλη ενός έθνους που συμφωνούσαν μαζί του. Το αίτημα τους αυτό δεν ικανοποιήθηκε τότε πλήρως. Το επανέλαβαν και πάλι μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, με αντιπροσώπους τους στη Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι το 1946. Τότε η Ελλάδα ενδιαφερόταν για λόγους ασφαλείας να διαρρυθμιστούν τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Ο Τύπος και τα ραδιόφωνα της εποχής εκείνης στης ΗΠΑ προέβαλαν το γεγονός.
Ειδικότερα, ο διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού της Ουάσιγκτον Albert Verner, έλεγε σε μια εκπομπή: Εν ακόμη πρόβλημα μειονότητας παρουσιάστηκε σήμερον εις Ουάσιγκτον εν τω προσώπω των Πομάκων, οι οποίοι είναι αρχαία ελληνική φυλή, ιστορούμενη από την προ του Μεγάλου Αλεξάνδρου εποχής. Οι Πομάκοι ποιούνται νύν έκκλησιν προς το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΟΗΕ) και προς το Αμερικανικόν επί των Εξωτερικών Υπουργείον και ζητούν την διενέργεια δημοψηφίσματος, ίνα ελευθερωθούν εκ της Βουλγαρίας και απολαύσουν την ελευθερία την οποία απολαμβάνουν οι Πομάκοι της Ελλάδας. Ο τύπος επίσης έγραφε : Το παρελθόν Σάββατον εις το ξενοδοχείο Πενσυλβάνια έλαβε χώρα συνέντευξις προς τους αντιπροσώπους του Αμερικανικού και Ελληνικού τύπου εκ μέρους των κ.κ. Χάμδη Χουσείν Βέη, πρώην βουλευτού Ροδόπης, Χακή Σουλεϊμάν Βέη, αποτελούντων από την αντιπροσωπεία των Πομάκων Θράκης. Οι Πομάκοι εξέθεσαν προς τον τύπο τας απόψεις των και τα δίκαια των, ζητούντες την ένωσιν των με την Ελλάδα. Η προσπάθεια των Πομάκων δεν τελεσφόρησε διότι είχε προηγηθεί η διανομή της Ευρώπης μεταξύ των τριών μεγάλων δυνάμεων στη Γιάλτα, τον Φεβρουάριο του 1944.
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την αναγκαστική εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης, ακολούθησε η Συνθήκη της Λοζάνης της Ελβετίας το 1923. Σε μια κρίσιμη περίοδο των διαπραγματεύσεων τη άνοιξη του 1923, ο ταγματάρχης του τουρκικού στρατού Φουάτ Βέης, κατόπιν συνεννοήσεως με τη βουλγαρική κυβέρνηση, συγκρότησε τουρκοβουλγαρικό θρακικό κομιτάτο, με σκοπό τη δημιουργία αντιπερισπασμού στα νώτα του ελληνικού στρατού. Βάση των σχετικών επιχειρήσεων θα ήσαν οι Πομάκοι της Βουλγαρίας, που θα σχημάτιζαν συμμορίες και εισήρχοντο στη Δυτική Θράκη. Τα σχέδια του κομιτάτου ματαιώθηκαν, διότι οι Πομάκοι αρνήθηκαν να επιτεθούν κατά της Ελλάδας. Επίσης είναι βεβαιωμένο ότι είχε ασκηθεί πίεση της βουλγαρικής κυβερνήσεως προς τους Πομάκους. Επίσης, ο Φουάτ Βέης περιόδευσε πολλές φορές στα πομακοχώρια, συναντώντας την άρνηση των Πομάκων. Για τη στάση τους αυτή, πολλοί προύχοντες των Πομάκων δολοφονήθηκαν. Η συμπεριφορά αυτή των Πομάκων οφείλεται στο χαρακτήρα τους – δεν είναι ύπουλοι, ούτε καιροσκόποι – που τους διαφοροποιεί από τους Τούρκους και τους Βούλγαρους.
Τους Πομάκους, τους απογόνους των αρχαίων Αγριάνων, το ελλαδικό κράτος δεν τους εγκατέλειψε, αλλά τους έστειλε στην αγκαλιά της Τουρκίας, η οποία θεωρεί ότι είναι προστάτης των μουσουλμάνων.
Το 1954 η ελληνική Κυβέρνηση υποχρέωσε όλα τα μουσουλμανικά σχολεία να ονομάζονται τουρκικά για να πετύχει διάκριση από τα αντίστοιχα μουσουλμανικά της Βουλγαρίας.
Το 1955 δόθηκε εντολή στον επιθεωρητή μουσουλμανικών σχολείων να οργανώσει συνέδρια Πομάκων δασκάλων για την εισαγωγή του λατινικού αλφαβήτου, δηλαδή της τουρκικής γλώσσας αφού οι Νεότουρκοι έχουν υιοθετήσει το λατινικό αλφάβητο.
Η εισαγωγή του λατινικού αλφάβητου και της τουρκικής γλώσσας στα σχολεία των Πομάκων ολοκληρώθηκε το 1973.
Το 1995, βάσει τουρκοελληνικής συμφωνίας διετάχθη από την ελληνική κυβέρνηση ο επιθεωρητής μουσουλμανικών σχολείων Δυτ. Θράκης και συγκάλεσε τοπικά συνέδρια Πομάκων δασκάλων με σκοπό να τους συστήσει όπως εγκαταλείψουν την αραβική (παλαιοτουρκική) γραφή και να χρησιμοποιούν τη λατινική. Επίσης, το Σεπτέμβριο 1973, επισκέφθηκε τη Δυτ. Θράκη ο τότε πρέσβης της Τουρκίας στην Ελλάδα , Γκιουρούν, με αποτέλεσμα την επιβολή της λατινικής γραφής στους μωαμεθανούς Πομάκους.
Μέχρι το 1996 δεν ήταν ελεύθερη η πρόσβαση για τα πομακοχώρια και για να πας από την πόλη της Ξάνθης στα Πομακοχώρια έπρεπε να περάσεις πρώτα από την περιβόητη «μπάρα» (φυλάκιο για έλεγχο χαρτιών και άδειας από την Αστυνομική Διεύθυνση Ξάνθης). Δηλαδή συνοριακός έλεγχος μέσα στην Ελλάδα.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να χαρίζουμε ολόκληρη τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης με τη φυλετική, γλωσσική και τη θρησκευτική της ανομοιογένεια στους σουλτάνους του νεοτουρκικού επεκτατισμού.
Οι Πομάκοι έτειναν δυστυχώς μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες να διαμορφώνουν τουρκική συνείδηση. Επρόκειτο για ένα είδος γενοκτονίας, γιατί τα δικά μας λάθη στέλνουν το λαό των Πομάκων κατευθείαν στο στόμα του νεοτουρκικού εθνικισμού καθώς ευρίσκοντο στο στόχαστρο της Τουρκικής προπαγάνδας.
Στη Θράκη οι πράκτορες της Τουρκίας έχουν εκμεταλλευτεί τις δικές μας παραλείψεις και έχουν επιβάλει ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Έχουμε φθάσει στο σημείο να χαρίζουμε στο νεοτουρκικό καθεστώς μία ανομοιογενή από κάθε άποψη μουσουλμανική κοινότητα, η οποία αποτελείται από τρεις ομάδες, τους «τουρκογενείς», τους Πομάκους και τους Αθίγγανους. Μουσουλμάνοι κατευθυνόμενοι από τον Επιτήδειο Ουδέτερο, προσπαθούν να επιβάλλουν στους Πομάκους να μην μιλούν την μητρική τους γλώσσα. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα σημειώνεται το γεγονός ότι στις 15 Νοεμβρίου 1989, σε συγκέντρωση γονέων και κηδεμόνων του Σχολείου του Εχίνου και σε συνεργασία με την σχολική εφορία, συζητήθηκε η ανάγκη να ομιλούν οι μουσουλμανόπαιδες της περιοχής την τουρκική και όχι την πομακική στους δημόσιους χώρους. Σκοπός της Τουρκίας ήταν και είναι να εξαφανισθεί η πομακική και να κυριαρχήσει η τουρκική στους μουσουλμάνους.
Πηγή http://www.pare-dose.net/blog/?p=90
Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν πως οι Πομάκοι που λέγονται και Αχριάν είναι απόγονοι του αρχαίου Θρακικού φύλου των Αγριάνων. Άλλοι λένε πως οι Κιζηλμπάσηδες έχουν σχέση με τους Ερεθρίνους. Όπως και να έχουν τα πράγματα, οι Κιζηλμπάσηδες χιλιάδες χρόνια κρατούν κλειστά τα στόματά τους σχετικά με τη μυστηριακή λατρεία τους. Σταυρώνουν το ψωμί όταν το κόβουν, κεντάνε σταυρούς στο κάτω μέρος στις κάλτσες τους, πίνουν νερό από τα αγιάσματα και επισκέπτονται χριστιανικά ξωκλήσια, τρώνε χοιρινό και πίνουν οινοπνευματώδη σε αντίθεση με τους ομόθρησκους τους. Η γλώσσα τους είναι σλαβική με πολλές αρχαιοελληνικές λέξεις.
Στην περιοχή του νομού Έβρου, κατοικούν Κιζηλμπάσηδες Πομάκοι. Ονομάζονται έτσι γιατί είναι αιρετικοί μουσουλμάνοι που υποχρεώθηκαν μετά το βίαιο εξισλαμισμό τους να φορούν κόκκινο σκούφο. Η αίρεση αυτή είναι μπεκτασική και η περιοχή που κατοικούν περιλαμβάνει τα παρακάτω χωριά και οικισμούς : Κόρυμβος, Σιδηρώ, Μικρό και Μεγάλο Δέρειο, Ρούσσα, Ανω και Κάτω Μικράκιο, Κισσός, Μεσημέρι και Ουράνια.
Το εορτολόγιο τους σύμφωνα με τον καθηγητή Ευστράτιο Ζεγκίνη, έχει πολλές ομοιότητες με το χριστιανικό και πολλές γιορτές τους συμπίπτουν με το παλιό ημερολόγιο. Την περίοδο των Χριστουγέννων γιορτάζουν το Τζέμ, που περιλαμβάνει εξομολόγηση, οινοποσία και χορό.
Οι Βούλγαροι, στηριζόμενοι βασικά στο γλωσσικό τους ιδίωμα, τους διεκδικούν σαν Βούλγαρους, ενώ οι Τούρκοι, στηριζόμενοι στο γεγονός ότι είναι μουσουλμάνοι, τους θεωρούν Τούρκους. Κατά τους Ρουμάνους, οι Πομάκοι είναι απομεινάρι αρχαίου θρακικού φύλου το οποίο διαδοχικά εκρωμαΐστηκε, εκσλαβίστηκε και εξισλαμίστηκε.Η συνεχής και επίμονη πλύση εγκεφάλου, που τους γίνεται άλλοτε από την Βουλγαρία και άλλοτε από την Τουρκία, συνοδευόμενη από την μόνιμη αδιαφορία της Ελλάδας έχει συντελέσει, ώστε αυτοί οι άνθρωποι να έχουν χάσει τις εθνικές τους ρίζες και να πλέουν σ’ ένα πέλαγος χωρίς πυξίδα εθνικού προσανατολισμού.
Η προέλευση της λέξης «Πομάκος»
Πολλοί προσπάθησαν να ερμηνεύσουν ετυμολογικά τη λέξη «Πομάκοι» με επικρατέστερη άποψη αυτή των Βουλγάρων, σύμφωνα με την οποία η προέλευση της λέξης οφείλεται στο ρήμα pomagam που σημαίνει βοηθώ. Οι Βούλγαροι αποκαλούσαν τους Πομάκους «πομαγκάστ» δηλαδή βοηθούς, υποτελείς, βασανισμένους, δούλους, χωρίς δική τους ατομική και συλλογική οντότητα. Κατά μία ελληνική εκδοχή, προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ιππομάχος. Ήταν αυτοί που απάρτιζαν το φοβερό ιππικό του Μ. Αλεξάνδρου. Κατά μία άλλη ελληνική ερμηνεία, η λέξη προέρχεται από το ελληνικό Πομάξ (πότης) εξαιτίας της παλιάς συνήθειας των Θρακών να πίνουν πολύ. Οι ίδιοι όμως οι Πομάκοι τη θεωρούν προσβλητική και υβριστική ονομασία και θέλουν να αυτοαποκαλούνται «Αχριάν», δηλαδή «Αγριάνες», όνομα αρχαίας θρακικής φυλής, που κατοικούσε στα άγονα κι ορεινά μέρη του όρους Σκόμιο και στη Βορειοδυτική Ροδόπη και που λέγονταν κι αλλιώς «Αγρίες», «Αγραίοι» κι «Αγριείς». Φημίζονταν σαν επιδέξιοι ακοντιστές. Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε, σύμφωνα με τις έρευνες των εθνολόγων, ότι οι Πομάκοι είναι απόγονοι των αρχαίων Θρακών. Την άποψη, ότι δηλαδή οι Πομάκοι κατάγονται από την αρχαία ελληνική φυλή, παρουσίασαν και το 1946 στον ΟΗΕ και στους Αμερικανούς οι ίδιοι οι Πομάκοι (Ελλάδας και Βουλγαρίας) και ζήτησαν σαν Έλληνες να ενταχθούν με τους Έλληνες στην Ελλάδα.Οι Πομάκοι είναι κατά την πλειοψηφία υψηλοί, ξανθοί, γαλανομάτηδες, δολιχοκέφαλοι, φιλοπρόοδοι, δεν έχουν μογγολικά χαρακτηριστικά και κατοικούν στα ορεινά της Θράκης της Δυτικής Θράκης. Επίσης, η εθνολογική έρευνα υποστηρίζει βασίμως, ότι οι σλαβόφωνοι Πομάκοι είναι απόγονοι, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, αυτόχθονος πληθυσμού. Εξάλλου, αιματολογική εξέταση σε 1.030 κατοίκους στα χωριά Εχίνος, Σάτραι, Ωραίον, Μελίβοια και Κοτύλη, δηλαδή το 1/20 του συνολικού πληθυσμού των Πομάκων 4, διαπιστώνει αιματολογική συγγένεια Πομάκων και Ελλήνων σε ποσοστό 50-70%. Αλλά και ξένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι οι Πομάκοι είναι εξισλαμισμένοι και εκσλαβισθέντες γλωσσικώς, απόγονοι ή τα τελευταία υπολείμματα των αρχαίων Θρακών και ότι έχουν φλέβα ελληνική.
Γραπτά μνημεία της γλώσσας των Πομάκων, όπως και της γλώσσας όλων των αρχαίων θρακικών φυλών δεν υπάρχουν. Είναι δηλαδή η γλώσσα ομιλούμενη, αλλά μη γραφόμενη. Όλοι γενικά οι Πομάκοι της ελληνικής ορεινής Ροδόπης μιλούν την πομακική γλώσσα, ένα γλωσσικό ιδίωμα σλαβικό, συγγενικό με τη βουλγαρική γλώσσα (χωρίς οι Πομάκοι να αισθάνονται Βούλγαροι ή Σλάβοι), που διασώζει όμως πολλές ελληνικές λέξεις, ίσως και πολλές θρακικές κι έχει ανάμεσα κι ορισμένες τουρκικές λέξεις, πράγμα που συμβαίνει σε όλες τις γλώσσες των Βαλκανίων, που ζυμώθηκαν αναγκαστικά με την τουρκική γλώσσα, μέσα σε τόσους αιώνες τουρκικής κατάκτησης. Παρατηρείται ότι η πομακική γλώσσα στην ανατολική περιοχή της Δυτικής Θράκης έχει επηρεασθεί από την τουρκική γλώσσα, ενώ αντίθετα στο δυτικό τμήμα της από τη βουλγαρική. Πάμπολλες είναι οι ελληνικές λέξεις – και μάλιστα οι αρχαιοπρεπείς, γεγονός που ενισχύει την άποψη για την αρχαία καταγωγή των Πομάκων και τη συγγένειά τους με τους Έλληνες.Μέχρι και το τέλος του 20ού αιώνα, που η πομακική γλώσσα ήταν άγραφη, πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να την καταγράψουν, με πρωτοπόρο τον Πομάκο Ριτβάν Καραχότζα.Το 1996 εκδόθηκε από τις εκδόσεις «Αίγειρος» της Θεσσαλονίκης, με τη χορηγία και ηθική συμπαράσταση του Πρ. Εμφιετζόγλου, το τρίτομο έργο για την πομακική γλώσσα που εκπονήθηκε υπό την εποπτεία και την ενεργό συμμετοχή του δασκάλου Πέτρου Θεοχαρίδη. Το έργο περιλαμβάνει ελληνο-πομακικό και πομακο-ελληνικό λεξικό και γραμματική της πομακικής γλώσσας. Γράφτηκαν επίσης, γραμματικές, παραμύθια, εφημερίδες, τραγούδια.
Επισημαίνεται ότι οι ελληνικές λέξεις είναι ουσιαστικά και ρήματα, ώστε δεν μπορούν να θεωρηθούν απλά δάνεια, δεδομένης της θεμελιώδους σημασίας των ουσιαστικών και ρημάτων σε κάθε γλώσσα. Εξάλλου, μεταξύ Διδυμοτείχου και Ορτακιόι υπήρχαν αποκλειστικά ελληνόφωνοι Πομάκοι γνωστοί με την ονομασία Μάρηδες και Γραβανίτες. Ενδεικτικά παρατίθεται κατάλογος με λέξεις ελληνικών ρημάτων και ουσιαστικών: Ρήματα: αργάσβαμ = εργάζομαι, αρέσβαμ = αρέσκομαι, αρνήσβαμ = αρνούμαι, αφορίσβαμ = αφορίζω, βιάσαμ = βιάζομαι, βολιάσβαμ = εμβολιάζω, βουλώσβαμ = βουλώνω, ζαπεικάσουβαμ = απεικάζω, ζηλώσβιαμ = ζηλεύω, ζυβγκαρωσβαμ = ζευγαρώνω, ακτοικιάσβαμ = κατοικώ, κερντίσβαμ = κερδίζω, κινήσβαμ = κινώ, λειψούβαμ = λείπω, μαρτυρήσβαμ = μαρτυρώ, μοιάζαμ = μοιάζω, ορίσβαμ = ορίζω, πατάξαμ = πατάσσω, νταπαιντέψαμ = παιδεύω, νταπάψαμ = παύω, στοιβάσβαμ = στοιβάζωτυπώσβαμ = τυπώνω, φτάσβαμ = φθάνω κ.λ.π. Ουσιαστικά: αργκάτ = εργάτης, βλαστάρ = βλαστάρι, γκωνία = γωνία, ντρούμ = δρόμος, έντρο = αδρός, εγκρίστρα = άγκιστρο, κεραμή = κεραμίδι, κλωβία = κλουβί (κλωβός), κουμίν = κάμινος, κρομμύντ = κρομμύδι, παιντεψία = παίδευση, παίπελ = παιπάλη (δηλαδή σκόνη), παναγκύρ = πανηγύρι, παρασπούρ = παρασπόρι, πέλκα = πέλεκυς σκύφαλα = σκύβαλα, στόμνα = στάμνα, σύνορ = σύνορο, φυτάρια = φύτρο, χρομύλ = χειρόμυλος, χορό = χορός κ.λ.π. Από έρευνα του Κ. Μητσάκη, διαπιστώθηκε ότι στα Πομάκικα συναντούμε το γνωστό τραγούδι Γεφύρι της Άρτας. Τραγούδι ευρύτερα γνωστό, με ρίζες πολύ πριν από τη μάχη του Ματζικέρτ (1071), στην Ελλάδα. Οι Πομάκοι απομονωμένοι γεωγραφικά, κοινωνικά και πολιτιστικά, διατήρησαν την πιο αρχαία μορφή του τραγουδιού που συγγενεύει με την παραλλαγή της Καππαδοκίας, όπου αρχικά γεννήθηκε.
Ο εξισλαμισμός των Πομάκων
Από τους Κώδικες της Μητροπόλεως Φιλιππουπόλεως, προκύπτει ότι τα μέσα του 17ου αιώνα (το 1628 κατά τους Βούλγαρους, κατ?άλλους το 1636 – 1672) οι πρόκριτοι των πομάκων, για λόγους επιβίωσης αποφάσισαν ομαδικό εξισλαμισμό. Το γεγονός αυτό αποδέχονται και οι ιστορικοί, ο Τσέχος Κ. Jerecek και ο Βούλγαρος πρώην πρεσβευτής στην Ελλάδα (ελληνικής καταγωγής από την μητέρα του), πρόεδρος της βουλγαρικής βουλής Ν. Todorov. Ειδικότερα, κατά τον προαναφερθέντα Τσέχο ιστορικό, ο εξοπλισμός που άρχισε σταδιακά τον 16ο αιώνα επί Σελίμ Α (1512 -1520), ολοκληρώθηκε επί Μεχμέτ Δ (1641 – 1661).
Τότε οι πρόκριτοι των Πομάκων παρουσιάσθηκαν στις αρχές της Φιλιππουπόλεως και γνωστοποίησαν την απόφασή τους να προσχωρήσουν στο ισλάμ. Ο Τούρκος διοικητής φοβήθηκε το σκάνδαλο και τους παρέπεμψε στο Μητροπολίτη Φιλιππουπόλεως Γαβριήλ (1636 – 1672). Ο τελευταίος προσπάθησε να τους αποτρέψει, αλλά προσέκρουσε στην απόφασή τους να απαλλαγούν από την τουρκική καταπίεση και να εκδικηθούν για την παλαιά βουλγαρική καταδυνάστευσή τους. Κατά την παράδοση των Ελλήνων της Φιλιππουπόλεως, η περιτομή έγινε πανηγυρικά στο παλαιό τζαμί κοντά στο Διοικητήριο. Με την επιστροφή τους στη Ροδόπη εξισλαμίσθηκαν και οι ομόφυλοί τους.
Ο Μέγας Βεζίρης Μεχμέτ Κιοπρουλού κατεδάφισε 218 εκκλησίες και 336 παρεκκλήσια, των οποίων ερείπια ανευρίσκονται σήμερα στα πομακοχώρια. Μόνη η ύπαρξη των ερειπίων αυτών αποδεικνύει ότι οι Πομάκοι ήταν χριστιανοί. Κατά την βουλγαρική παράδοση, οι Τούρκοι, επί Μεχμέτ Κιοπουρλού, απείλησαν τους Πομάκους λέγοντας: ή γίνεσαι μουσουλμάνος ή σου παίρνω το κεφάλι. Το 1656 οι δυνάμεις του Μεχμέτ πασά εισέβαλαν στην περιοχή του Τσέπνι. Ο πασάς διέταξε να του φέρουν όλους τους προκρίτους. Τους κατηγόρησε ότι αντιστέκονταν και επαναστατούσαν. Γι αυτό είναι ανάγκη να σας σκοτώσω ή να δεχθείτε το ισλάμ τους είπε. Οι γενίτσαροι περίμεναν έτοιμοι με τα γυμνά τους γιαταγάνια να τους αποκεφαλίσουν. Έτσι, κατά την βουλγαρική παράδοση, εξισλαμίσθηκαν. Παρά τον εξισλαμισμό τους οι Πομάκοι διατήρησαν χριστιανικά έθιμα, μέχρι σήμερα, όπως το σταύρωμα του βρέφους στην κούνια του προτού κοιμηθεί, και της ζύμης αμέσως μετά το ζύμωμα. Το κύριο όνομα Ηλίας είναι διαδεδομένο μεταξύ των Πομάκων του Εχίνου και της Κοτύλης. Κατά τον Τσέχο ιστορικό και γλωσσολόγο του περασμένου αιώνα Λεοπόλδο Γκάιτλερ, ο Άγιος Δημήτριος είναι ο πιο αγαπητός από μηχανής θεός για όλες τις δύσκολες στιγμές. Επαινείται το χρυσό βιβλίο (Ευαγγέλιο), οι σταυροί, η στροφή προς τον χριστιανισμό και η ανέγερση εκκλησιών και μοναστηριών. Όλα αυτά τα εξυμνούν οι μωαμεθανοί Πομάκοι. Επίσης, μέχρι την απελευθέρωσή τους από τα ελληνικά στρατεύματα, πολλοί ήσαν οι κρυπτοχριστιανοί Πομάκοι.
Μνημονεύεται η περίπτωση του κρυπτοχριστιανού Πομάκου Γιουσούφ στο χωριό Κέχρος Ροδόπης που διατηρούσε σε μπαούλο τα ράσα και τις εικόνες του ιερέα παππού του. Σήμερα η Τουρκική προπαγάνδα τους εκβιάζει να προσλαμβάνουν Τουρκικά ονόματα. Οι συνοικισμοί στον Ωραίον Ξάνθης, Τεοτόκα (από το Θεοτόκος) και Σταματέσκο (από το Σταμάτιον), ή ο κεντρικός συνοικισμός στην κοινότητα Κέχρου Ροδόπης που λέγονταν Μαρικόζ (από το Καυδιά της Μαρίας Παναγίας όπου ανάβλυζε αγίασμα) αλλά και πρωτοχριστιανική πίττα με το νόμισμα, αποτελούν σημεία που μαρτυρούν το χριστιανικό παρελθόν των Πομάκων. Μεταξύ των Πομάκων διατηρείται ως παράδοση ότι τον εξισλαμισμό δεν τον δέχθηκαν νέες του χωριού Πάχνη, και μερικές από αυτές έπεσαν χορεύοντας σε παρακείμενο βάραθρο, πρόδρομοι των Σουλιωτισσών. Η μυστικιστική ισλαμική ζωή δεν ήκμασε στην περιοχή των Πομάκων, ούτε και στην ισλαμική τέχνη ρίζωσε. Η τελετουργική σχέση των Πομάκων με την θρησκεία τους είναι πρωτόγονη. Ίσως για το λόγο αυτό, η προσπάθεια των Βουλγάρων για βίαιο εκχριστιανισμό των Πομάκων το 1920 – 1930 είχε κάποια αποτελέσματα.
Οι προσπάθειες των Πομάκων να ενωθούν με την Ελλάδα
Στις αρχές του 1878, εν όψει του διεξαγόμενου Ρωσοτουρκικού πολέμου, ο υπόδουλος ελληνισμός της Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Ηπείρου και Κρήτης οργάνωσε επαναστατικά κινήματα. Οι Πομάκοι, στην ορεινή περιοχή της Ροδόπης, οργάνωσαν και αυτοί επαναστατικό κίνημα κατά της Τουρκίας προσβλέποντας να μεταπέσουν στην ελληνική κυριαρχία παρά στη βουλγαρική. Άλλωστε ουδέποτε έτρεφαν φιλοβουλγαρικά αισθήματα. Απόδειξη περί τούτου αποτελεί το εγγονός ότι οι Πομάκοι συνέπραξαν με τους Τούρκους στην κατάπνιξη της βουλγαρικής επαναστάσεως του 1875.Όταν διαπίστωσαν ότι ήταν ανέφικτη η μετάπτωσή τους στην ελληνική κυριαρχία και ότι αντιθέτως η περιοχή τους περιλαμβανόταν στη Μεγάλη Βουλγαρία της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, απέκλεισαν ενόπλως όλες τις διόδους της Ροδόπης και ίδρυσαν την Αυτόνομη Πομακική Δημοκρατία, η οποία περιελάμβανε 21 χωριά. Στην ενέργεια τους αυτή, οι Πομάκοι υποκινήθηκαν από Ούγγρους και Άγγλους αξιωματικούς που έφθασαν στην περιοχή των Πομάκων μέσω Καβάλας. Και τούτο, διότι τα συμφέροντα της Αυστροουγγαρίας και της Αγγλίας συνέπιπταν στην αποτροπή της επεκτάσεως προς νότο της Ρωσίας. Ανάχωμα στη ρωσική κάθοδο αποτελούσε η Αυτόνομη Πομακική Δημοκρατία.
Οι Πομάκοι της Δράμας, στης 7 Μαρτίου 1878, αδελφοποιήθηκαν (αρχαίο ελληνικό έθιμο) και αποφάσισαν να δράσουν. Εκφράσθηκαν με συμπάθεια προς τα ελληνικά επαναστατικά κινήματα της Ηπείρου, Θεσσαλίας και Μακεδονίας και δήλωσαν ότι προτιμώσι να τεθώσιν υπό το σκήπτρον του Βασιλέως των Ελλήνων και μείνωσιν ευχαρίστως εις τας εστίας των. Η Πομακική Δημοκρατία διατηρήθηκε μέχρι της προσαρτήσεως της Ανατολικής Ρουμελίας στη Βουλγαρία τον Σεπτέμβριο 1885. Σε προηγούμενο δημοσίευμα (Ακτίνες Φεβρ. 1995, σελ. 51), έγινε μνεία του διαβήματος των μουσουλμάνων βουλευτών (Πομάκων και Τουρκογενών) της Δυτ. Θράκης στη Βουλγαρική Βουλή το 1919, δια του οποίου εξέφραζαν την επιθυμία του μουσουλμανικού πληθυσμού να απαλλαγή από το βουλγαρικό ζυγό και γι?αυτό ζητούσαν τη Διασυμμαχική κατάληψη της Δυτ. Θράκης. Όπως μαρτυρείτε, ο Πομάκος δικηγόρος – δημοσιογράφος Μεχμέτ Τεφρίκ αφηγήθηκε στον Γάλλο δημοσιογράφο της εποχής εκείνης Λεών Σαβατζιάν (Leon Sauadzian) τα δεινά των Πομάκων υπό τη βουλγαρική κατοχή, που καταχωρήθηκαν στο βιβλίο του Εn Trace Occidentale.
Οι Πομάκοι, μαζί με τους άλλους μουσουλμάνους οδηγήθηκαν στο ανωτέρω διάβημα διότι ήθελαν να ενταχθούν στον ελληνικό χώρο και όπως ισχυρίζονταν στο υπόμνημα, της Δυτ. Θράκης είχαν πάντοτε φιλελεύθερες διαθέσεις απέναντι τους και ήσαν μέλη ενός έθνους που συμφωνούσαν μαζί του. Το αίτημα τους αυτό δεν ικανοποιήθηκε τότε πλήρως. Το επανέλαβαν και πάλι μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, με αντιπροσώπους τους στη Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι το 1946. Τότε η Ελλάδα ενδιαφερόταν για λόγους ασφαλείας να διαρρυθμιστούν τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Ο Τύπος και τα ραδιόφωνα της εποχής εκείνης στης ΗΠΑ προέβαλαν το γεγονός.
Ειδικότερα, ο διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού της Ουάσιγκτον Albert Verner, έλεγε σε μια εκπομπή: Εν ακόμη πρόβλημα μειονότητας παρουσιάστηκε σήμερον εις Ουάσιγκτον εν τω προσώπω των Πομάκων, οι οποίοι είναι αρχαία ελληνική φυλή, ιστορούμενη από την προ του Μεγάλου Αλεξάνδρου εποχής. Οι Πομάκοι ποιούνται νύν έκκλησιν προς το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΟΗΕ) και προς το Αμερικανικόν επί των Εξωτερικών Υπουργείον και ζητούν την διενέργεια δημοψηφίσματος, ίνα ελευθερωθούν εκ της Βουλγαρίας και απολαύσουν την ελευθερία την οποία απολαμβάνουν οι Πομάκοι της Ελλάδας. Ο τύπος επίσης έγραφε : Το παρελθόν Σάββατον εις το ξενοδοχείο Πενσυλβάνια έλαβε χώρα συνέντευξις προς τους αντιπροσώπους του Αμερικανικού και Ελληνικού τύπου εκ μέρους των κ.κ. Χάμδη Χουσείν Βέη, πρώην βουλευτού Ροδόπης, Χακή Σουλεϊμάν Βέη, αποτελούντων από την αντιπροσωπεία των Πομάκων Θράκης. Οι Πομάκοι εξέθεσαν προς τον τύπο τας απόψεις των και τα δίκαια των, ζητούντες την ένωσιν των με την Ελλάδα. Η προσπάθεια των Πομάκων δεν τελεσφόρησε διότι είχε προηγηθεί η διανομή της Ευρώπης μεταξύ των τριών μεγάλων δυνάμεων στη Γιάλτα, τον Φεβρουάριο του 1944.
Η στάση των Πομάκων κατά τη συνθήκη της Λωζάνης
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την αναγκαστική εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης, ακολούθησε η Συνθήκη της Λοζάνης της Ελβετίας το 1923. Σε μια κρίσιμη περίοδο των διαπραγματεύσεων τη άνοιξη του 1923, ο ταγματάρχης του τουρκικού στρατού Φουάτ Βέης, κατόπιν συνεννοήσεως με τη βουλγαρική κυβέρνηση, συγκρότησε τουρκοβουλγαρικό θρακικό κομιτάτο, με σκοπό τη δημιουργία αντιπερισπασμού στα νώτα του ελληνικού στρατού. Βάση των σχετικών επιχειρήσεων θα ήσαν οι Πομάκοι της Βουλγαρίας, που θα σχημάτιζαν συμμορίες και εισήρχοντο στη Δυτική Θράκη. Τα σχέδια του κομιτάτου ματαιώθηκαν, διότι οι Πομάκοι αρνήθηκαν να επιτεθούν κατά της Ελλάδας. Επίσης είναι βεβαιωμένο ότι είχε ασκηθεί πίεση της βουλγαρικής κυβερνήσεως προς τους Πομάκους. Επίσης, ο Φουάτ Βέης περιόδευσε πολλές φορές στα πομακοχώρια, συναντώντας την άρνηση των Πομάκων. Για τη στάση τους αυτή, πολλοί προύχοντες των Πομάκων δολοφονήθηκαν. Η συμπεριφορά αυτή των Πομάκων οφείλεται στο χαρακτήρα τους – δεν είναι ύπουλοι, ούτε καιροσκόποι – που τους διαφοροποιεί από τους Τούρκους και τους Βούλγαρους.Η ελληνική στάση
Τους Πομάκους, τους απογόνους των αρχαίων Αγριάνων, το ελλαδικό κράτος δεν τους εγκατέλειψε, αλλά τους έστειλε στην αγκαλιά της Τουρκίας, η οποία θεωρεί ότι είναι προστάτης των μουσουλμάνων.
Το 1954 η ελληνική Κυβέρνηση υποχρέωσε όλα τα μουσουλμανικά σχολεία να ονομάζονται τουρκικά για να πετύχει διάκριση από τα αντίστοιχα μουσουλμανικά της Βουλγαρίας.
Το 1955 δόθηκε εντολή στον επιθεωρητή μουσουλμανικών σχολείων να οργανώσει συνέδρια Πομάκων δασκάλων για την εισαγωγή του λατινικού αλφαβήτου, δηλαδή της τουρκικής γλώσσας αφού οι Νεότουρκοι έχουν υιοθετήσει το λατινικό αλφάβητο.
Η εισαγωγή του λατινικού αλφάβητου και της τουρκικής γλώσσας στα σχολεία των Πομάκων ολοκληρώθηκε το 1973.
Το 1995, βάσει τουρκοελληνικής συμφωνίας διετάχθη από την ελληνική κυβέρνηση ο επιθεωρητής μουσουλμανικών σχολείων Δυτ. Θράκης και συγκάλεσε τοπικά συνέδρια Πομάκων δασκάλων με σκοπό να τους συστήσει όπως εγκαταλείψουν την αραβική (παλαιοτουρκική) γραφή και να χρησιμοποιούν τη λατινική. Επίσης, το Σεπτέμβριο 1973, επισκέφθηκε τη Δυτ. Θράκη ο τότε πρέσβης της Τουρκίας στην Ελλάδα , Γκιουρούν, με αποτέλεσμα την επιβολή της λατινικής γραφής στους μωαμεθανούς Πομάκους.
Μέχρι το 1996 δεν ήταν ελεύθερη η πρόσβαση για τα πομακοχώρια και για να πας από την πόλη της Ξάνθης στα Πομακοχώρια έπρεπε να περάσεις πρώτα από την περιβόητη «μπάρα» (φυλάκιο για έλεγχο χαρτιών και άδειας από την Αστυνομική Διεύθυνση Ξάνθης). Δηλαδή συνοριακός έλεγχος μέσα στην Ελλάδα.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να χαρίζουμε ολόκληρη τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης με τη φυλετική, γλωσσική και τη θρησκευτική της ανομοιογένεια στους σουλτάνους του νεοτουρκικού επεκτατισμού.
Οι Πομάκοι έτειναν δυστυχώς μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες να διαμορφώνουν τουρκική συνείδηση. Επρόκειτο για ένα είδος γενοκτονίας, γιατί τα δικά μας λάθη στέλνουν το λαό των Πομάκων κατευθείαν στο στόμα του νεοτουρκικού εθνικισμού καθώς ευρίσκοντο στο στόχαστρο της Τουρκικής προπαγάνδας.
Στη Θράκη οι πράκτορες της Τουρκίας έχουν εκμεταλλευτεί τις δικές μας παραλείψεις και έχουν επιβάλει ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Έχουμε φθάσει στο σημείο να χαρίζουμε στο νεοτουρκικό καθεστώς μία ανομοιογενή από κάθε άποψη μουσουλμανική κοινότητα, η οποία αποτελείται από τρεις ομάδες, τους «τουρκογενείς», τους Πομάκους και τους Αθίγγανους. Μουσουλμάνοι κατευθυνόμενοι από τον Επιτήδειο Ουδέτερο, προσπαθούν να επιβάλλουν στους Πομάκους να μην μιλούν την μητρική τους γλώσσα. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα σημειώνεται το γεγονός ότι στις 15 Νοεμβρίου 1989, σε συγκέντρωση γονέων και κηδεμόνων του Σχολείου του Εχίνου και σε συνεργασία με την σχολική εφορία, συζητήθηκε η ανάγκη να ομιλούν οι μουσουλμανόπαιδες της περιοχής την τουρκική και όχι την πομακική στους δημόσιους χώρους. Σκοπός της Τουρκίας ήταν και είναι να εξαφανισθεί η πομακική και να κυριαρχήσει η τουρκική στους μουσουλμάνους.
Πηγή http://www.pare-dose.net/blog/?p=90
Κιζηλμπάσηδες
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι Κιζηλμπάσηδες Πομάκοι, επειδή η αίρεση τους εμφανίζει κοινά χαρακτηριστικά τόσο προς την χριστιανική πίστη όσο και προς τις αρχαίες μυστηριακές τελετές. Ζουν και δραστηριοποιούνται στην περιοχή Μεγάλου Δερείου – Ρούσσας, όπου υπάρχει αποδεδειγμένη συνέχεια της ανθρώπινης παρουσίας τουλάχιστον από το 1100 π.χ. Αυτό αποδεικνύεται από την βραχογραφία με τα εγχάρακτα σχέδια αλλά και από τους μεγαλιθικούς τάφους τύπου Dolmen , που βρίσκονται στη Ρούσσα.Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν πως οι Πομάκοι που λέγονται και Αχριάν είναι απόγονοι του αρχαίου Θρακικού φύλου των Αγριάνων. Άλλοι λένε πως οι Κιζηλμπάσηδες έχουν σχέση με τους Ερεθρίνους. Όπως και να έχουν τα πράγματα, οι Κιζηλμπάσηδες χιλιάδες χρόνια κρατούν κλειστά τα στόματά τους σχετικά με τη μυστηριακή λατρεία τους. Σταυρώνουν το ψωμί όταν το κόβουν, κεντάνε σταυρούς στο κάτω μέρος στις κάλτσες τους, πίνουν νερό από τα αγιάσματα και επισκέπτονται χριστιανικά ξωκλήσια, τρώνε χοιρινό και πίνουν οινοπνευματώδη σε αντίθεση με τους ομόθρησκους τους. Η γλώσσα τους είναι σλαβική με πολλές αρχαιοελληνικές λέξεις.
Στην περιοχή του νομού Έβρου, κατοικούν Κιζηλμπάσηδες Πομάκοι. Ονομάζονται έτσι γιατί είναι αιρετικοί μουσουλμάνοι που υποχρεώθηκαν μετά το βίαιο εξισλαμισμό τους να φορούν κόκκινο σκούφο. Η αίρεση αυτή είναι μπεκτασική και η περιοχή που κατοικούν περιλαμβάνει τα παρακάτω χωριά και οικισμούς : Κόρυμβος, Σιδηρώ, Μικρό και Μεγάλο Δέρειο, Ρούσσα, Ανω και Κάτω Μικράκιο, Κισσός, Μεσημέρι και Ουράνια.
Το εορτολόγιο τους σύμφωνα με τον καθηγητή Ευστράτιο Ζεγκίνη, έχει πολλές ομοιότητες με το χριστιανικό και πολλές γιορτές τους συμπίπτουν με το παλιό ημερολόγιο. Την περίοδο των Χριστουγέννων γιορτάζουν το Τζέμ, που περιλαμβάνει εξομολόγηση, οινοποσία και χορό.
http://www.patridamou.gr/?page_id=248
9 Ιουν 2011
Φτηνές διακόπες.Είναι εφικτό;
Ιούνιος.Ήδη η ζέστη έχει ταράξει το νευρικό μας σύστημα (μην υπολογίσουμε κ όλα τα άλλα ,οικονομικά,εθνικά κτλ χτυπήματα της μοίρας).το πορτοφόλι άδειο και οι υποχρεώσεις τρέχουν.. Μα έχουμε ανάγκη να ξεφύγουμε έστω και για λίγες μέρες.Πώς θα γίνει αυτό;Γιά να δούμε..
Οικονομικές Διακοπές
Ψάχνοντας στο νετ ανακαλύψαμε αυτή τη προσφορά http://www.clubagiaanna.gr/images/docs/1000%20PAKETA%20-%201000%20ANERGOI%20-%20CAA.jpg
Ένας άλλος τρόπος για οικονομικές διακοπές ειναι οι διακοπές με εισιτήριο τον εθελοντισμό.Με ένα μικρό ποσό που καλύπτει στέγη,φαγητό,ξενάγηση..εργασία και χαρά πάνε πακέτο στην κρήτη,ζαγόρι κτλ
http://www.wwf.gr./index.php?option=com_content&view=article&id=782:2011-06-08-07-46-59&catid=70:2008-09-16-12-10-46&Itemid=90
Λόγω κρίσης κυκλοφορούν στο νετ πολλα πακετα προσφορών.Σας δίνω ένα παράδειγμα
http://www.clubagiaanna.gr/images/docs/NEWSPAPER-JUNE-2011.pdf
Διακοπές με ιστιοφόρο.Δείτε εδώ γιατί συμφέρει
Όπως ....πεντακάθαρα, διάφανα, γαλήνια νερά, ήλιο, μπάνιο, χαλάρωση, απόλαυση, δελφίνια, έρωτα, διασκέδαση, mohito, margarita, ........!!!! Όλα αυτά όμως και ακόμα περισσότερα ίσως, είναι αυτά που ουσιαστικά αντιπροσωπεύουν έναν τέτοιο τρόπο διακοπών !!!!
Οι διακοπές με ένα ιστιοφόρο σκάφος ξεκινάνε από την στιγμή που θα επιβιβαστείτε και λύσετε τους κάβους...
Η ηρεμία που επικρατεί η χαμηλή ταχύτητα η σχεδόν αθόρυβη μηχανή του και οι πολύ χώροι έξω σίγουρα θα σας βολέψουν να πιάσετε την καλύτερη θέση που εσείς νομίζεται και να ξεκινήσετε να ζείτε το όνειρό σας...
Όλα αυτά βέβαια μετατρέπονται στο απόλυτο μόλις το σκάφος ανοίξει πανιά και αρχίσει να γλιστράει στο νερό χωρίς μηχανή και θορύβους....
Η ηρεμία που επικρατεί η χαμηλή ταχύτητα η σχεδόν αθόρυβη μηχανή του και οι πολύ χώροι έξω σίγουρα θα σας βολέψουν να πιάσετε την καλύτερη θέση που εσείς νομίζεται και να ξεκινήσετε να ζείτε το όνειρό σας...
Όλα αυτά βέβαια μετατρέπονται στο απόλυτο μόλις το σκάφος ανοίξει πανιά και αρχίσει να γλιστράει στο νερό χωρίς μηχανή και θορύβους....
Να δούμε λοιπόν ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα διακοπών για το Ιόνιο το οποίο μπορεί να έχει αφετηρία την μαρίνα της Λευκάδας και προορισμό τα δεκάδες μικρά ή και μεγαλύτερα νησιά που υπάρχουν στο τρίγωνο Λευκάδας - Αστακού - Ιθάκης ή διαφορετικά από Λευκάδα μπορείτε να πάτε και βόρεια προς Πρέβεζα - Πάργα - Σύββοτα - Παξούς - Αντίπαξους κ.α. Ανάλογα με την διάθεση και τον χρόνο σας !
Το πιο παρεξηγημένο κομμάτι της όλης ιστορίας όμως είναι το κόστος του συγκεκριμένου τρόπου διακοπών, κάτι το οποίο θα προσπαθήσω να σας αναλύσω όσο καλύτερα μπορώ, μιας και βρίσκομαι στον χώρο από το 1995 και σαν Skipper! (=κυβερνήτης ιστιοφόρου σκάφους)
Ας πάρουμε ένα παράδειγμα λοιπόν, έχουμε και λέμε ,
το να ενοικιάσεις ένα ιστιοφόρο σκάφος με όλες τις ανέσεις και 3 καμπίνες με 1 η 2 wc, σε φουλ σεζόν θα έχει ένα αρχικό κόστος περίπου 1000-1300 ευρώ συν 910 - 1000 ευρώ για τον skipper περίπου για μία εβδομάδα . Το οποίο μπορεί να φιλοξενήσει 3 ζευγάρια συν τον skipper (εάν δεν έχει τουλάχιστον ο ένας εξ' αυτών δίπλωμα ιστιοπλοϊας ανοικτής θαλάσσης και να υπάρχει άλλος ένας που να φτιάξει μία δήλωση ότι έχει γνώσεις ιστιοπλοϊας ).
Το κόστος επιβαρύνεται με ένα ποσό που δίνεται σε μετρητά ή με χρέωση σε πιστωτική κάρτα ως εγγύηση. Το οποίο ποσό επιστρέφεται όταν το σκάφος το ''παραλάβει'' στο γραφείο στην ίδια κατάσταση που αυτό το παρέδωσε!
Που σημαίνει ότι θα είναι και γεμάτο με καύσιμα ένα κόστος περίπου 150ευρώ περίπου.
Δηλαδή έχουμε 2000ευρώ(σκάφος και Skipper) + 150ευρώ(καύσιμα) = 2150ευρώ/6άτομα = 360ευρώ/άτομο/βδομάδα!!!!
Και δεν έχεις άλλα έξοδα μετακίνησης, δεν βασανίζεσαι με μετακινήσεις καράβια,αεροπλάνα,τρένα ουρές καθυστερήσεις, ζέστη, ιδρώτα κλπ, δεν πας στην παραλία ή την πισίνα του ξενοδοχείου για μπάνιο απλά βουτάς ότι ώρα γουστάρεις , δεν έχεις πρόγραμμα πότε θα φας, πότε θα ξυπνήσεις, μπορείς να τρως κάτι πρόχειρο το μεσημέρι από σαλάτα, φρούτο ή μακαρονάδα και το βράδυ μόνο να τρως έξω ανάλογα με τα κέφια σου ...
Τα ναύλα κλείνονται από Σάββατο 17:00 (το αργότερο) έως Σάββατο 09:00 και μπορούν να είναι εβδομαδιαία, 2βδόμαδα, 3βδόμαδα κ.α.
Η τιμή συμπεριλαμβάνει, το σκάφος σε άρτια κατάσταση, καθαρό, με πλήρη ιματισμό, μαγειρικά σκεύη, κουζίνα, ψυγείο, γεμάτο με καύσιμα και νερά, σωστικά μέσα, ασφάλεια και όλα τα θεωρημένα έγγραφα ενός αξιόπλοου σκάφους για να μπορέσει να πάρει απόπλου από την εκάστοτε μαρίνα ή λιμάνι.
Το πιο παρεξηγημένο κομμάτι της όλης ιστορίας όμως είναι το κόστος του συγκεκριμένου τρόπου διακοπών, κάτι το οποίο θα προσπαθήσω να σας αναλύσω όσο καλύτερα μπορώ, μιας και βρίσκομαι στον χώρο από το 1995 και σαν Skipper! (=κυβερνήτης ιστιοφόρου σκάφους) Ας πάρουμε ένα παράδειγμα λοιπόν, έχουμε και λέμε ,
το να ενοικιάσεις ένα ιστιοφόρο σκάφος με όλες τις ανέσεις και 3 καμπίνες με 1 η 2 wc, σε φουλ σεζόν θα έχει ένα αρχικό κόστος περίπου 1000-1300 ευρώ συν 910 - 1000 ευρώ για τον skipper περίπου για μία εβδομάδα . Το οποίο μπορεί να φιλοξενήσει 3 ζευγάρια συν τον skipper (εάν δεν έχει τουλάχιστον ο ένας εξ' αυτών δίπλωμα ιστιοπλοϊας ανοικτής θαλάσσης και να υπάρχει άλλος ένας που να φτιάξει μία δήλωση ότι έχει γνώσεις ιστιοπλοϊας ).
Το κόστος επιβαρύνεται με ένα ποσό που δίνεται σε μετρητά ή με χρέωση σε πιστωτική κάρτα ως εγγύηση. Το οποίο ποσό επιστρέφεται όταν το σκάφος το ''παραλάβει'' στο γραφείο στην ίδια κατάσταση που αυτό το παρέδωσε!
Που σημαίνει ότι θα είναι και γεμάτο με καύσιμα ένα κόστος περίπου 150ευρώ περίπου.
Δηλαδή έχουμε 2000ευρώ(σκάφος και Skipper) + 150ευρώ(καύσιμα) = 2150ευρώ/6άτομα = 360ευρώ/άτομο/βδομάδα!!!!
Και δεν έχεις άλλα έξοδα μετακίνησης, δεν βασανίζεσαι με μετακινήσεις καράβια,αεροπλάνα,τρένα ουρές καθυστερήσεις, ζέστη, ιδρώτα κλπ, δεν πας στην παραλία ή την πισίνα του ξενοδοχείου για μπάνιο απλά βουτάς ότι ώρα γουστάρεις , δεν έχεις πρόγραμμα πότε θα φας, πότε θα ξυπνήσεις, μπορείς να τρως κάτι πρόχειρο το μεσημέρι από σαλάτα, φρούτο ή μακαρονάδα και το βράδυ μόνο να τρως έξω ανάλογα με τα κέφια σου ...
Τα ναύλα κλείνονται από Σάββατο 17:00 (το αργότερο) έως Σάββατο 09:00 και μπορούν να είναι εβδομαδιαία, 2βδόμαδα, 3βδόμαδα κ.α.
Η τιμή συμπεριλαμβάνει, το σκάφος σε άρτια κατάσταση, καθαρό, με πλήρη ιματισμό, μαγειρικά σκεύη, κουζίνα, ψυγείο, γεμάτο με καύσιμα και νερά, σωστικά μέσα, ασφάλεια και όλα τα θεωρημένα έγγραφα ενός αξιόπλοου σκάφους για να μπορέσει να πάρει απόπλου από την εκάστοτε μαρίνα ή λιμάνι.
http://www.4x4fun.gr/
Στο ίντερνετ υπάρχουν δεκάδες γραφεία όπου μπορείτε να απευθυνθείτε για να ''κλείσετε'' ένα σκάφος στις ημερομηνίες που επιθυμείτε !!!
ΤΕΛΟΣ.. το γνωστό σε όλους μας camping!
Ταξιδιωτικές Συμβουλές : ΑΝ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΜΠΙΝΓΚ
ΣΕ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΚΑΜΠΙΝΓΚ
Αν εξαιρέσουμε ότι θα κοιμάστε σε υπνόσακο και όχι σε κρεβάτι, οι διακοπές σε ένα οργανωμένο κάμπινγκ δεν διαφέρουν πολύ από το να κάνετε διακοπές σε ένα ξενοδοχείο με κοινόχρηστο μπάνιο. Τα οργανωμένα κάμπινγκ διαθέτουν τουαλέτες, ντουζιέρες, πλυντήρια, εστιατόριο, αλλά και mini-market, από όπου μπορείτε να κάνετε τις προμήθείες σας. Έτσι, το μόνο που χρειάζεστε για την παραμονή σας σε ένα οργανωμένο κάμπινγκ είναι η σκηνή και τα προσωπικά σας είδη.
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ:
Καθαριστικό και απολυμαντικό για τις τουαλέτες και τις ντουζιέρες. Βέβαια, οι υπάλληλοι των κάμπινγκ καθαρίζουν πολύ συχνά αυτούς τους χώρους, αλλά ένα μικρό «πέρασμα» με το δικό σας καθαριστικό δεν θα ήταν υπερβολικό.
Χαρτί τουαλέτας
Γκαζάκι, καφέ και ζάχαρη
Ένα μικρό φορητό ψυγείο
Ένα φακό
Ένα οργανωμένο φαρμακείο
Σακούλες σκουπιδιών
ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΑΜΠΙΝΓΚ
Αν και το ελεύθερο κάμπινγκ απαγορεύεται και, αν σας πιάσουν, μπορεί να πληρώσετε έως και 150ευρώ κατά κεφαλήν, είναι μία συναρπαστική εμπειρία και το προτιμούν όσοι αγαπούν τις διακοπές στη φύση. Μεγάλη σημασία έχει να διαλέξετε με προσοχή το μέρος όπου θα κατασκηνώσετε. Μπορεί μια απόλυτα έρημη παραλία να ακούγεται πολύ καλή ιδέα, αλλά επιλέξτε την μόνο εφόσον εξασφαλίσετε την επικοινωνία σας με τον υπόλοιπο κόσμο(αν δηλαδή έχετε σκάφος ή έχετε φθάσει στον προορισμό σας με μεταφορικό μέσο και δεν βρίσκεστε σε ένα απομονωμένο μικρό νησάκι, όπου περνάει καραβάκι δύο φορές την εβδομάδα, και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα «πιάνει» το κινητό σας).Επίσης, υπάρχουν απομονωμένες παραλίες στα νησιά που προσφέρονται για κάμπινγκ. Εκεί συνήθως σας μεταφέρει μία βάρκα από το νησί και συνεννοείστε να περνάει μία φορά την ημέρα για να σας φέρνει προμήθειες, αλλά και να ελέγχει ότι δεν έχει παρουσιαστεί κάποια έκτακτη ανάγκη. Το ελεύθερο κάμπινγκ προϋποθέτει μεγάλη οργάνωση και προνοητικότητα. Τα μικροπράγματα που πρέπει να σκεφθείτε να πάρετε μαζί σας είναι πολλά.
Τα σημαντικότερα από αυτά είναι:
Ένα φορητό ψυγείο και θερμός
Κάτι για να δημιουργήσετε σκιά(ψάθα, πανί ή οι ειδικές τέντες, που τις πουλάνε στα είδη κάμπινγκ)
Ένας πολύ-σουγιάς
Ένα γκαζάκι και ένα τηγάνι
Σπίρτα και αναπτήρες
Πλαστικά πιάτα, ποτήρια και πιρούνια
Μαχαίρι
Ένα-δύο πλαστικά μπολ
Απορρυπαντικό πιάτων
Χαρτί υγείας
Ένα οργανωμένο φαρμακείο
Ένας ισχυρός φακός
Εντομοαπωθητικά(σώματος και σπείρες).
ΤΡΟΦΙΜΑ
Νερό
Κονσέρβες ή έτοιμα γεύματα
Πατάτες ( ψήνονται πολύ εύκολα στην φωτιά )
Φρούτα
Καφές
Ζάχαρη
Φρυγανιές, κράκερ ή παξιμαδάκια
Κρουασάν ( χωρίς γέμιση ) ή μπισκότα
ΡΟΥΧΙΣΜΟΣ
Αν και τα παρεό και τα άνετα κοντομάνικα μπλουζάκια είναι τα αγαπημένα ρούχα όσων επιλέγουν το ελεύθερο κάμπινγκ, ο καθένας διαλέγει με βάση τις προτιμήσεις του τα ρούχα που θεωρεί πρακτικά. Αυτά πάντως που δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να λείψουν από το σάκο σας είναι ένα ελαφρύ μπουφάν, μία μακρυμάνικη μπλούζα, ένα μακρύ παντελόνι και ένα ζευγάρι κλειστά παπούτσια.
ΣΕ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΚΑΜΠΙΝΓΚ
Αν εξαιρέσουμε ότι θα κοιμάστε σε υπνόσακο και όχι σε κρεβάτι, οι διακοπές σε ένα οργανωμένο κάμπινγκ δεν διαφέρουν πολύ από το να κάνετε διακοπές σε ένα ξενοδοχείο με κοινόχρηστο μπάνιο. Τα οργανωμένα κάμπινγκ διαθέτουν τουαλέτες, ντουζιέρες, πλυντήρια, εστιατόριο, αλλά και mini-market, από όπου μπορείτε να κάνετε τις προμήθείες σας. Έτσι, το μόνο που χρειάζεστε για την παραμονή σας σε ένα οργανωμένο κάμπινγκ είναι η σκηνή και τα προσωπικά σας είδη.
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ:
Καθαριστικό και απολυμαντικό για τις τουαλέτες και τις ντουζιέρες. Βέβαια, οι υπάλληλοι των κάμπινγκ καθαρίζουν πολύ συχνά αυτούς τους χώρους, αλλά ένα μικρό «πέρασμα» με το δικό σας καθαριστικό δεν θα ήταν υπερβολικό.
Χαρτί τουαλέτας Γκαζάκι, καφέ και ζάχαρη Ένα μικρό φορητό ψυγείο Ένα φακό Ένα οργανωμένο φαρμακείο Σακούλες σκουπιδιώνΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΑΜΠΙΝΓΚ
Αν και το ελεύθερο κάμπινγκ απαγορεύεται και, αν σας πιάσουν, μπορεί να πληρώσετε έως και 150ευρώ κατά κεφαλήν, είναι μία συναρπαστική εμπειρία και το προτιμούν όσοι αγαπούν τις διακοπές στη φύση. Μεγάλη σημασία έχει να διαλέξετε με προσοχή το μέρος όπου θα κατασκηνώσετε. Μπορεί μια απόλυτα έρημη παραλία να ακούγεται πολύ καλή ιδέα, αλλά επιλέξτε την μόνο εφόσον εξασφαλίσετε την επικοινωνία σας με τον υπόλοιπο κόσμο(αν δηλαδή έχετε σκάφος ή έχετε φθάσει στον προορισμό σας με μεταφορικό μέσο και δεν βρίσκεστε σε ένα απομονωμένο μικρό νησάκι, όπου περνάει καραβάκι δύο φορές την εβδομάδα, και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα «πιάνει» το κινητό σας).Επίσης, υπάρχουν απομονωμένες παραλίες στα νησιά που προσφέρονται για κάμπινγκ. Εκεί συνήθως σας μεταφέρει μία βάρκα από το νησί και συνεννοείστε να περνάει μία φορά την ημέρα για να σας φέρνει προμήθειες, αλλά και να ελέγχει ότι δεν έχει παρουσιαστεί κάποια έκτακτη ανάγκη. Το ελεύθερο κάμπινγκ προϋποθέτει μεγάλη οργάνωση και προνοητικότητα. Τα μικροπράγματα που πρέπει να σκεφθείτε να πάρετε μαζί σας είναι πολλά.
Τα σημαντικότερα από αυτά είναι:
Ένα φορητό ψυγείο και θερμός Κάτι για να δημιουργήσετε σκιά(ψάθα, πανί ή οι ειδικές τέντες, που τις πουλάνε στα είδη κάμπινγκ) Ένας πολύ-σουγιάς Ένα γκαζάκι και ένα τηγάνι Σπίρτα και αναπτήρες Πλαστικά πιάτα, ποτήρια και πιρούνια Μαχαίρι Ένα-δύο πλαστικά μπολ Απορρυπαντικό πιάτων Χαρτί υγείας Ένα οργανωμένο φαρμακείο Ένας ισχυρός φακός Εντομοαπωθητικά(σώματος και σπείρες).ΤΡΟΦΙΜΑ
Νερό Κονσέρβες ή έτοιμα γεύματα Πατάτες ( ψήνονται πολύ εύκολα στην φωτιά ) Φρούτα Καφές Ζάχαρη Φρυγανιές, κράκερ ή παξιμαδάκια Κρουασάν ( χωρίς γέμιση ) ή μπισκόταΡΟΥΧΙΣΜΟΣ
Αν και τα παρεό και τα άνετα κοντομάνικα μπλουζάκια είναι τα αγαπημένα ρούχα όσων επιλέγουν το ελεύθερο κάμπινγκ, ο καθένας διαλέγει με βάση τις προτιμήσεις του τα ρούχα που θεωρεί πρακτικά. Αυτά πάντως που δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να λείψουν από το σάκο σας είναι ένα ελαφρύ μπουφάν, μία μακρυμάνικη μπλούζα, ένα μακρύ παντελόνι και ένα ζευγάρι κλειστά παπούτσια.
www.gohalkidiki.com/gr
Επιλέγω σκηνή
Σας παραθέτουμε 9 κριτήρια που πρέπει να υπολογίσουμε πριν αγοράσουμε την καινούργια μας σκηνή
- Τιμή: το χρηματικό αντίτιμο το οποίο είμαστε διατεθειμένοι να ξοδέψουμε σχετικά με την προμήθεια της καινούργιας μας σκηνής.
- Μέγεθος σκηνής: Πόσοι θα κοιμούνται σε αυτήν την σκηνή? Και πόσο εξοπλισμό θέλουν να αποθηκεύουν μέσα στην σκηνή. Συνήθως άμα υπολογίσουμε +1 άτομο για τον εξοπλισμό είμαστε καλυμμένοι. Δηλαδή, για δύο άτομα με το εξοπλισμό τους, παίρνουμε μία σκηνή 3 ατόμων,
- Άνεση: Διάφορα συμπληρώματα του σχεδιασμού της εκάστοτε σκηνής, έχουν την δυνατότητα να μας κάνουν την διαμονή μας στην φύση ποιο ευχάριστη. Όπως για παράδειγμα την ύπαρξη ή όχι κουνουπιέρας στις πόρτες, την χρήση προθαλάμου ή και τέντας κ.α.
- Οργάνωση: Η βοήθεια που μπορεί να μας δώσει μία σωστά σχεδιασμένη σκηνή είναι μεγάλη, διάφορες θήκες μικροαποθηκευτικού χαρακτήρα, D-rings για το κρέμασμα του φωτιστικού είναι θέματα που αξίζει να τα ζητήσει κανείς από μία σκηνή
- Συχνότητα χρήσης: ψάχνουμε για μία σκηνή για χρήση για κάθε σαββατοκύριακο? Όπου θα πρέπει να δώσουμε βάση στην ευκολία στησίματος της σκηνής (οι σκηνές τύπου pop-up είναι μία δημοφιλής επιλογή για αυτή την χρήση). Στην περίπτωση του trekking όπου σχεδόν καθημερινά στήνουμε την σκηνή θα πρέπει να βρούμε μία σκηνή που να στήνετε εύκολα αλλά και να μεταφέρετε εύκολα, οπότε συνιστάτε να αποφεύγουμε τις pop up σκηνές καθώς κλίνουν σε έναν άβολο, στην μεταφορά, δίσκο Για ένα δεκαήμερο τον Αύγουστο Όπου αξίζει να πάρουμε μία ποιο μεγάλη σκηνή για περισσότερη άνεση αφού θα την μεταφέρουμε και θα την στήνουμε μόνο μία φορά το χρόνο.
- Περίοδο χρήσης: Καλοκαιρινή σκηνή, σκηνή τριών εποχών ή χειμερινή σκηνή. Το ύψος, η αδιαβροχοποίηση και η αντοχή στους ανέμους είναι βασικές διαφορές για τον κάθε τύπο σκηνής.
- Περιοχή – Αέρας, Βροχή: εάν γνωρίζουμε που θα κατασκηνώσουμε τότε μπορούμε να βοηθηθούμε πολύ στην επιλογή της σκηνής σε σχέση με τις ιδιαιτερότητες της περιοχής. Για την παραλία θα προτιμήσουμε ψηλές σκηνές με αντηλιακά πανιά ενώ για το βουνό κοντές σκηνές, για να αντέχουν στους ανέμους
- Ανθεκτικότητα: Η ποιότητα κατασκευής είναι βασικό στοιχείο για την αντοχή της. Αλλά επίσης και για την τιμή της. Εάν την θέλουμε μόνο για φέτος, μπορούμε να βολευτούμε με μία οικονομική λύση, για να μας κρατήσει κάποια χρόνια παραπάνω μάλλον θα πρέπει να επενδύσουμε κάποια χρήματα παραπάνω.
- Δοκιμαστική σκηνή: μπορεί να θέλετε να αγοράσετε μία σκηνή για πρώτη φορά και να μην είστε σίγουροι εάν θα συνεχίσετε να ασχολείστε με το camping μετά την πρώτη χρήση. Θα σας πρότεινα να προσπαθήσετε να δανειστείτε κάποια σκηνή από κάποιον φίλο σας πριν προβείτε σε αγορά ή να αγοράσετε κάποια πολύ οικονομική σκηνή για να μην πετάτε τσάμπα χρήματα.
8 Ιουν 2011
Εμφιαλωμένο νερό VS Νερο βρύσης
Μύθοι και πραγματικότητα για ένα σημαντικό θέμα της υγείας μας
Το νερό είναι εξαιρετικά σημαντικό για να υπάρχει ζωή στη γη. Το πίνουμε, μαγειρεύουμε με αυτό, πλένουμε και πλενόμαστε και καθαρίζουμε τα πάντα με την βοήθειά του. Παρά ταύτα, λίγα πράγματα γνωρίζουμε για το νερό που χρησιμοποιούμε καθημερινά.
Όλοι γνωρίζουμε ότι πίνοντας ακάθαρτο, μολυσμένο νερό θα ασθενήσουμε. Υποθέτουμε ότι το εμφιαλωμένο νερό είναι η καθαρότερη μορφή δεδομένου ότι είναι υγιεινά παρασκευασμένο και σφραγισμένο για να εμποδίζονται οι διάφορες προσμείξεις. Στη βιομηχανία εμφιαλωμένου νερού των 60 δις δολαρίων έχει υπάρξει τεράστια ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια.
Οι διαφημίσεις εμφιαλωμένων ισχυρίζονται ότι πίνοντας νερό από πλαστικά μπουκάλια μας κάνουν να δείχνουμε λεπτοί, sexy, υγιείς, εύποροι και περιβαλλοντικά υπεύθυνοι. Τα πλαστικά μπουκάλια έχουν ήδη γίνει αξεσουάρ μόδας.
Σκεφτείτε το πάλι!
Ουσιαστικά ισχύει ακριβώς το αντίθετο! Πίνοντας εμφιαλωμένο νερό όχι μόνο κάνει ζημιά σε μας αλλά και στο περιβάλλον… Διαβάστε κάποιους μύθους για τα εμφιαλωμένα:
- Είναι ασφαλές: Πολύς κόσμος το θεωρεί πιο ασφαλές από το νερό βρύσης. Δεν υπάρχει τέτοια εγγύηση. Έχουν αρρωστήσει άνθρωποι από εμφιαλωμένα λόγω υψηλών ενδείξεων από κολοβακτηρίδια. Έρευνα αποκάλυψε ότι το περισσότερο εμφιαλωμένο νερό είναι περίπου ισοδύναμο με το νερό βρύσης σε σχέση με τα μικρόβια και την χημική του σύσταση. Μία άλλη έρευνα προσδιόρισε ότι τουλάχιστον το 25% των εμφιαλωμένων (συμπεριλαμβανομένων εμπορικών σημάτων) είναι ουσιαστικά φιλτραρισμένο νερό βρύσης!
- Είναι υγιές και εύγευστο: Βιταμίνες, ορυκτά, βότανα, πρωτεΐνες και όλα τα υπόλοιπα πρόσμικτα στο νερό πραγματικά δεν είναι τίποτα παρά ένα τέχνασμα του marketing. Τα ενισχυμένα νερά συνήθως περιλαμβάνουν ζάχαρες και τεχνητές γεύσεις για να γλυκαίνουν το αποτέλεσμα…
- Είναι καθαρό: Οι ταμπέλες σε πολλά μπουκάλια με τις ενδείξεις «φυσικό» και «καθαρό» μπορεί να είναι παραπλανητικές. Έρευνες σε κάποιες εταιρίες βρήκαν στα νερά βακτήρια (όχι από αυτά που δημιουργούν πρόβλημα) και κάποια περιείχαν τοξικά βαρέα μέταλλα πολύ πάνω από τα επιτρεπτά όρια.
Δεν είναι μόνο αυτοί οι μύθοι, αλλά και οι ακόλουθοι λόγοι για να αποφεύγετε το εμφιαλωμένο νερό:
- Είναι επικίνδυνο για το περιβάλλον: Κάθε χρόνο περίπου 1,5 εκ τόνους πλαστικό κατασκευάζεται για την παγκόσμια αγορά, χρησιμοποιώντας μεθόδους που απελευθερώνουν τοξικά όπως νικέλιο, αιθυλοβενζόλιο, αιθυλικό οξύ και βενζόλιο. Το πλαστικό των μπουκαλιών ονόματι πολυαιθυλένιο terepthalate (PET) αλλοιώνεται μετά από 400-1000 χρόνια. Ακόμα, πάνω από 80% από αυτά τα μπουκάλια πετώνται στα σκουπίδια αντί να ανακυκλώνονται. Εκτός από τις χωματερές, πολλά μπουκάλια καταλήγουν στους ωκεανούς, θέτοντας σε ρίσκο την θαλάσσια ζωή. Επίσης, η κατασκευή και μεταφορά τους σημαίνει επιπλέον έκλυση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.
- Επηρεάζει τους υδάτινους πόρους: Το εμφιαλωμένο νερό «μαζεύεται» από νερό που ρέει φυσικά στην επιφάνεια της γης από έναν υπόγειο σχηματισμό, ως αποτέλεσμα τη μείωση των αποθεμάτων υπογείων υδάτων. Καμιά φορά προέρχεται από παγετώνες που σημαίνει ότι καταστρέφεται ακόμα περισσότερο το περιβάλλον. Επίσης, κατά το φιλτράρισμα (διήθηση) εκτιμάται ότι 2lt νερού πετώνται για κάθε lt που εμφιαλώνεται (καθαρίζεται).
- Κρυφά κόστη: Χρησιμοποιούνται πάνω από 17εκ. βαρέλια από πετρέλαιο για να δημιουργηθούν πλαστικά μπουκάλια. Αυτή η ποσότητα θα μπορούσε να παράξει ενέργεια για πάνω από 2,5εκ. σπίτια ή να κινήσει 1εκ. αυτοκίνητα το χρόνο. Και αυτό δεν συμπεριλαμβάνει τα απαιτούμενα καύσιμα για να μεταφερθούν τα μπουκάλια! Κυριολεκτικά «πίνουμε πετρέλαιο» στην προσπάθειά μας να βρούμε καθαρό νερό!
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;
Υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε για να μην είμαστε μέρος αυτής της παραφροσύνης!
- Τοποθετήστε ένα φίλτρο καθαρισμού νερού στο σπίτι σας. Πίνοντας φιλτραρισμένο νερό είναι οικονομικότερο από το να πίνετε εμφιαλωμένο.
- Επιλέγετε νερό βρύσης (δικτύου) αντί για εμφιαλωμένο όπου υπάρχει η δυνατότητα.
- Χρησιμοποιείτε γυάλινα μπουκάλια για να τα ξαναγεμίζετε με νερό βρύσης.
- Μην χρησιμοποιείτε πλαστικά μπουκάλια.
- Πείστε τους υπόλοιπους να κάνουν το ίδιο!
Τώρα που γνωρίζετε ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά διαφορά ανάμεσα σε εμφιαλωμένο νερό και νερό βρύσης, πηγαίνετε στη βρύση σας και πιείτε μια γουλιά νερό! Εάν θέλετε να πιείτε 100% καθαρό νερό που θα δώσει σε εσάς και την οικογένειά σας έναν υγιεινό τρόπο ζωής, προμηθευτείτε ένα καλό σύστημα επεξεργασίας – καθαρισμού νερού. Αυτό που χρειάζεται είναι να κάνετε λίγη έρευνα και θα βρείτε ένα σύστημα που θα σώσει το περιβάλλον και την τσέπη σας!
το ειδαμε:ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΝΕΟΣ ΤΥΠΟΣ http://technologianerou.blogspot.com/2011/01/h.html
το ειδαμε:ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΝΕΟΣ ΤΥΠΟΣ http://technologianerou.blogspot.com/2011/01/h.html
Τράπεζα Σπόρων - Η Κιβωτός του Αιγαίου
Κόκκινη κρητικιά πατάτα, λευκό και κόκκινο καλαμπόκι, κρεμμύδι «μελάθι», μωβ κέχρος, κατσούνι (φάβα), ξερικά αγγούρια και καρπούζια... Μοιάζουν να είναι άγνωστα αγροτικά προϊόντα αλλά στην πραγματικότητα αποτελούν πολιτιστικές κατακτήσεις των νησιών του Αιγαίου. Με επιλογές και φυσικές διασταυρώσεις οι κάτοικοι των νησιών μας αλλά και πολλών ορεινών περιοχών δημιούργησαν εκατοντάδες ποικιλίες βρώσιμων φυτών και λαχανικών, που είναι απόλυτα προσαρμοσμένες στις δύσκολες εδαφολογικές και κλιματικές συνθήκες της Ελλάδας.
Η διαδικασία δημιουργίας ανθεκτικών και αποδοτικών ποικιλιών έχει αρχίσει στο Αιγαίο από τη νεολιθική εποχή, εδώ και αρκετές χιλιάδες χρόνια, δημιουργώντας πολύ δυνατές ποικιλίες σε είδη όπως το σιτάρι, το κριθάρι, το κρεμμύδι ή αρακάς, που έθρεψαν εκατοντάδες γενιές Ελλήνων και στήριξαν τον ελληνικό πολιτισμό. Η διαδικασία αυτή συνεχίστηκε και με τα είδης που ήρθαν από την αμερικανική ήπειρο (ντομάτες, πιπεριές, πατάτες, κλπ), δημιουργώντας ποικιλίες άριστα προσαρμοσμένες στις ξηροθερμικές συνθήκες και τα φτωχά εδάφη της νησιωτικής και ορεινής Ελλάδας.
Η διαδικασία δημιουργίας ανθεκτικών και αποδοτικών ποικιλιών έχει αρχίσει στο Αιγαίο από τη νεολιθική εποχή, εδώ και αρκετές χιλιάδες χρόνια, δημιουργώντας πολύ δυνατές ποικιλίες σε είδη όπως το σιτάρι, το κριθάρι, το κρεμμύδι ή αρακάς, που έθρεψαν εκατοντάδες γενιές Ελλήνων και στήριξαν τον ελληνικό πολιτισμό. Η διαδικασία αυτή συνεχίστηκε και με τα είδης που ήρθαν από την αμερικανική ήπειρο (ντομάτες, πιπεριές, πατάτες, κλπ), δημιουργώντας ποικιλίες άριστα προσαρμοσμένες στις ξηροθερμικές συνθήκες και τα φτωχά εδάφη της νησιωτικής και ορεινής Ελλάδας.
Αυτά συνέβαιναν μέχρι πριν 30 χρόνια περίπου. Με την εφαρμογή των εντατικών καλλιεργειών, της αλόγιστης χρήσης χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων και, κυρίως, με την καλλιέργεια μεταλλαγμένων σπόρων, έχει χαθεί πλέον το 98% των σπόρων ελληνικών ποικιλιών. Σήμερα το ζητούμενο από τους καταναλωτές είναι πλέον τα καθαρά αγροτικά προϊόντα, δηλαδή αυτά που ονομάζονται «βιολογικά», η καλλιέργεια των οποίων βασίζεται σε παραδοσιακές καλλιέργειες και σε φυσικούς μη μεταλλαγμένους σπόρους.
Την ανησυχητική ερμηνεία τoυ ποσοστού (98%) των χαμένων σπόρων και τις νέα καταναλωτικά πρότυπα αντιλήφθηκε το Ινστιτούτο Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Έρευνας Αιγαίου, «Αρχιπέλαγος Αιγαίου», που έχει έδρα στην καρδιά του Αιγαίου, την Ικαρία. Με στόχο την προστασία του ελληνικού φυτογενετικού υλικού, δημιούργησε το 2005 στην Ικαρία την Τράπεζα Σπόρων Αιγαίου.
Η δράση της ξεκινά με την συγκέντρωση και τη μακροχρόνια φύλαξη σπόρων και επεκτείνεται με τον πολλαπλασιασμό και την διάδοση της καλλιέργειας των τοπικών ποικιλιών. Πρόκεται για μια μεγάλη και συστηματοποιημένη προσπάθεια διάσωσης τοπικών ποικιλιών, καλλιεργήσιμων φυτών και επιστροφής στις παραδοσιακές μεθόδους καλλιέργειας.
Η καλή διατροφή δεν είναι προνόμιο των λίγων, αλλά αγαθό στο οποίο έχουμε όλοι δικαίωμα. Η φύση φρόντισε να εξασφαλίσει την ποσότητα. Στο χέρι μας είναι να διασφαλιστεί και η ποιότητα, αρκεί να υπάρξει οργάνωση απέναντι στον δρομολογημένο έλεγχο των διατροφικών πηγών του κόσμου από ορισμένους. Η Τράπεζα Σπόρων Αιγαίου: «Είναι ευθύνη όλων μας να διαφυλάξουμε τη φυσική μας κληρονομιά και να την μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές».
Η ΔΡΑΣΗ
Σε πρώτη φάση, οι ερευνητές της «Κιβωτού», όπως την αποκαλούν, φυλλάσουν υπό κατάλληλες συνθήκες τους σπόρους και παρακολουθούν τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της ποικιλίας. Είναι όντως καθαρή; Είναι το βλαστοκύτταρο δυνατό και υγιές; Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα η συντήρηση και καλλιέργεια ενός ασθενούς ή επιμολυσμένου σπόρου.
Σε δεύτερη φάση έρχεται η σποροπαραγωγή με την συνεργασία των καλλιεργητών. «Ενθαρρύνουμε τους καλλιεργητές, δίνοντάς τους καθαρούς σπόρους και ελέγχοντας τις συνθήκες των χωραφιών τους, ώστε να αποκλείεται ο κίνδυνος επιμόλυνσης από ξένες ποικιλίες αλλά και η χρήση φυτοφαρμάκων» λέει ο κ. Θοδωρής Τσιμπίδης, επίτιμος ερευνητής, και διευκρινίζει: «Πάντοτε με δικά μας έξοδα. Δεν μας αρέσουν οι δοσοληψίες και δεν θέλουμε να μπαίνει το χρήμα ανάμεσα μας».
Σημασία έχει να δημιουργηθεί ένα καλά ελεγχόμενο δίκτυο καλλιεργειών – καλλιεργητών, ώστε να υπάρξει παραγωγή σπόρων. Το τελικό στάδιο είναι αυτό της διανομής. Από την στιγμή που ένα είδος μπει στην Τράπεζα, θα φτάσει στον καταναλωτή έπειτα από δύο τουλάχιστον χρόνια.
Αυτή τη στιγμή, είναι συγκεντρωμένες στην Τράπεζα περισσότερες από 700 ταυτοποιημένες ποικιλίες, μερικές από τις οποίες προέρχονται από τα ίδια είδη.
Το φυτογενετικό υλικό είναι από ολόκληρη την χώρα, με έμφαση στην νησιωτική Ελλάδα. Η γεωγραφική απομόνωση των νησιών, οδήγησε στην ανάπτυξη διαφορετικών ποικιλιών, προσαρμοσμένων στις εδαφικές και κλιματικές συνθήκες της περιοχής. Η ιδιαιτερότητα και η «χάρη» των τοπικών ποικιλιών είναι ότι αναπτύσσονται έχοντας καλή απόδοση ενώ παράλληλα οι ανάγκες τους σε νερό και θρεπτικά συστατικά είναι περιορισμένες. Επιπλέον, μπορούν να αμύνονται στους φυσικούς εχθρούς, χωρίς να χρειάζονται χημικά πρόσθετα.
Το «Αρχιπέλαγος» προτιμά την «κατά μέτωπο επίθεση» και όχι τα πλάγια μέσα. Καμία μεγάλη καμπάνια ενημέρωσης του κοινού δεν έχει γίνει. Η δράση και η πράξη έχουν μεγαλύτερη αξία από την δημιουργία εντυπώσεων μέσα από τα ΜΜΕ. Η Τράπεζα Σπόρων Αιγαίου απευθύνεται κυρίως στις κοινωνίες των νησιών και στους ευαισθητοποιημένους καλλιεργητές, που θα εκμεταλευτούν τις ακίνδυνες μεθόδους καλλιέργειας των αναντικατάστατων ποικιλιών και θα διασφαλίσουν το είδος.
Στο έργο της Τράπεζας Σπόρων Αιγαίου επενδύουν την ενέργειά τους 30 περίπου ερευνητές, 25 εκ των οποίων είναι εθελοντές, από διάφορα μέρη της Ευρώπης. «Έχουμε ένα καλό πρωτόκολλο συνεργασίας με τα Πανεπιστήμια, το οποίο ορίζει και τους στόχους μας. Μας ενδιαφέρει η προστασία του περιβάλλοντος και όχι η εκπαίδευση των φοιτητών. Τα Πανεπιστήμια, μας στηρίζουν γιατί ένα μέρος της δουλειάς μας, αφορά αυτό που θα ήθελαν τα ίδια να κάνουν. Δεν είμαστε μία ΜΚΟ που κολλάει αυτοκόλλητα και παράγει σλόγκαν. Τεκμηριώνουμε τα πάντα» μας επισημάνει ο κ. Θοδωρής Τσιμπίδης.
Η ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ
Υπεύθυνα για τον αφανισμό ποικιλιών σε δενδρώδη, κηπευτικά, σιτηρά, ψυχανθή, αμπέλια και βότανα, είναι τα υβρίδια. Οι σπόροι δηλαδή του εμπορίου, προκάλεσαν σύγχυση στην φυσική εξέλιξη των τοπικών ποικιλιών και κατ’ επέκταση στις διατροφικές μας συνήθειες. Οι ντόπιες ποικιλίες διασταυρώνονται με τα υβρίδια και αρχίζουν να αποκτούν σταδιακά παρόμοια χαρακτηριστικά. Οι φυσικοί σπόροι γίνονται αδύναμοι, ώσπου κάποια στιγμή παύουν να αναπαράγονται.
Κατά την γονιμοποίηση των υβριδίων, μέσω των εντόμων ή του αέρα, μπορεί να επιμολυνθούν τοπικές ποικιλίες που βρίσκονται έως και 3 χιλιόμετρα μακριά. Έτσι, ποικιλίες, που κάποιοι ευσυνείδητοι αγρότες προσπαθούν να διατηρήσουν «αγνές», συχνά επιμολύνονται εν αγνοία τους. Μια ποικιλία που χρειάστηκε αιώνες για να εξελιχθεί, μπορεί να αφανιστεί ακόμα και σε μία μόνο καλλιεργητική περίοδο. Η επιμόλυνση όμως, μπορεί να συμβεί μόνο ανάμεσα σε φυτά του ίδιου είδους και όταν αυτά ανθοφορούν την ίδια περίοδο.
«Ακούμε τις περιβαλλοντικές οργανώσεις να αναμασούν θεωρίες και σλόγκαν για τα μεταλλαγμένα. Δεν λένε όμως στον κόσμο τι θα τρώει εφόσον χαθούν οι τοπικές ποικιλίες. Δεν θα υπάρχει πλέον το δίλλημα μεταλλαγμένα ή όχι. Δεν θα έχουμε την πολυτέλεια της επιλογής» διαμαρτύρεται σε ήπιους τόνους ο κ. Θοδωρής Τσιμπίδης και προσθέτει: «Όταν ο άνθρωπος πεινάει, θα φάει τα πάντα. Σημασία έχει να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο».
Το πρόβλημα ξεκινά από την παραπλάνηση των αγροτών, που αποδέχτηκαν τα υβρίδια ως σωτήρια λύση στο θέμα της ανάγκης για αυξημένη παραγωγή και της επιθυμίας για μέγιστη, φαινομενικά τουλάχιστον, ποιότητα.
Οι γεωπόνοι όμως παρέλειψαν να ενημερώσουν ότι το υβρίδιο για να αποδώσει χρειάζεται άφθονο νερό, σκευάσματα – δηλητήρια, που θα το προστατεύουν από τις αρρώστιες στις οποίες είναι ιδιαίτερα ευάλωτο, και ότι έχει διάρκεια ζωής ένα μόνο χρόνο. Δηλαδή, φυτρώνει, βγάζει τα προϊόντα του, τον επόμενο όμως χρόνο έχει πεθάνει. Επομένως, ο αγρότης είναι αναγκασμένος να αγοράσει και πάλι φυντάνια. Επιπλέον, το υβρίδιο κοστίζει. «Για αυτό ο κόσμος δεν καλλιεργεί πια. Εισάγουμε ντομάτες από το Βέλγιο και την Πολωνία. Μας συμφέρει να έλθει το προϊόν από αλλού παρά να το φυτέψουμε» λέει ο κ. Τσιμπίδης.
«Το υβρίδιο είναι για τον αγρότη αλλά και για τον καταναλωτή δώρο άδωρον. Οι άνθρωποι της επαρχίας εξαπατήθηκαν. Είναι πια αναγκασμένοι να αγοράζουν κάτι το οποίο εκ των προτέρων γνωρίζουν ότι θα αρρωστήσει» συνεχίζει το συλλογισμό του ο κ. Τσιμπίδης.
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Για την σημασία των βιολογικών προϊόντων που έχουν μπει τόσο ενεργά στις διατροφικές μας συνήθειες ο κ. Θοδωρής Τσιμπίδης λέει: «Γιατί για να είναι καλό ένα προϊόν πρέπει να είναι και βιολογικό; Το αυτονόητο είναι να μην ρίχνουμε δηλητήριο στο φαγητό μας. Είτε είναι βιοδιασπώμενο είτε είναι χημικό. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα της πρόσβασης σε καλό και καθαρό φαγητό. Εμείς δεν ενθαρρύνουμε σώνει και καλά την βιολογική καλλιέργεια. Πιστεύουμε στην λογική καλλιέργεια».
Οι αυθεντικοί, παλιοί αγρότες των νησιών δεν γνωρίζουν τι σημαίνει βιολογική καλλιέργεια. Δεν έχουν υπόψη τους κανένα είδος φαρμάκου. Καλλιεργούν όπως καλλιεργούσαν πριν από εκατοντάδες χρόνια, αποδεσμευμένοι από οποιαδήποτε νεωτεριστική τάση. Ο τρόπος είναι ένας: δυνατό χωράφι και δυνατές κοπριές, ώστε το φυτό να πάρει όλα τα θρεπτικά συστατικά που έχει ανάγκη για να είναι γερό. «Όπως ο άνθρωπος, έτσι και το φυτό χρειάζεται δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα».
Επιστροφή στη φύση λοιπόν είναι η λύση για να «μεγαλώσουμε γερά παιδιά. «Ο καταναλωτής πρέπει να έρθει και πάλι σε επαφή με τον παραγωγό. Όσο ανάμεσα τους υπάρχει το εμπόριο, θα υπάρχει και το συμφέρον. Εάν το προϊόν είναι φθηνότερο στην Γερμανία, θα το αγοράσει ο καταναλωτής από την Γερμανία. Πρέπει ο παραγωγός να βρει τον καταναλωτή και ο καταναλωτής τον παραγωγό» καταλήγει ο κ. Θοδωρής Τσιμπίδης.
Τελειώνοντας την κουβέντα μας μαζί του και φτιάχνοντας μια σαλάτα για μεσημεριανό, η ντομάτα δεν μας φαινόταν το ίδιο γευστική όπως την προηγούμενη μέρα. Ενώ η πιπεριά ήταν καχύποπτα αρωματική. Σίγουρα έχουμε χάσει την αξία της καλής διατροφής και ο οργανισμός μας έχει πλέον προσαρμοστεί στην κατανάλωση «δηλητηρίων». Η ιστορία έχει αποδείξει ότι ο άνθρωπος μπορεί να καταναλώσει οτιδήποτε όταν υπάρχει ανάγκη. Θα φάμε και ποντίκια αν χρειαστεί. Όταν όμως υπάρχει τρόπος να εξασφαλίσουμε καλό φαγητό γιατί να επιλέξουμε τα «σκουπίδια»;
Την ανησυχητική ερμηνεία τoυ ποσοστού (98%) των χαμένων σπόρων και τις νέα καταναλωτικά πρότυπα αντιλήφθηκε το Ινστιτούτο Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Έρευνας Αιγαίου, «Αρχιπέλαγος Αιγαίου», που έχει έδρα στην καρδιά του Αιγαίου, την Ικαρία. Με στόχο την προστασία του ελληνικού φυτογενετικού υλικού, δημιούργησε το 2005 στην Ικαρία την Τράπεζα Σπόρων Αιγαίου.
Η δράση της ξεκινά με την συγκέντρωση και τη μακροχρόνια φύλαξη σπόρων και επεκτείνεται με τον πολλαπλασιασμό και την διάδοση της καλλιέργειας των τοπικών ποικιλιών. Πρόκεται για μια μεγάλη και συστηματοποιημένη προσπάθεια διάσωσης τοπικών ποικιλιών, καλλιεργήσιμων φυτών και επιστροφής στις παραδοσιακές μεθόδους καλλιέργειας.
Η καλή διατροφή δεν είναι προνόμιο των λίγων, αλλά αγαθό στο οποίο έχουμε όλοι δικαίωμα. Η φύση φρόντισε να εξασφαλίσει την ποσότητα. Στο χέρι μας είναι να διασφαλιστεί και η ποιότητα, αρκεί να υπάρξει οργάνωση απέναντι στον δρομολογημένο έλεγχο των διατροφικών πηγών του κόσμου από ορισμένους. Η Τράπεζα Σπόρων Αιγαίου: «Είναι ευθύνη όλων μας να διαφυλάξουμε τη φυσική μας κληρονομιά και να την μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές».
Η ΔΡΑΣΗ
Σε πρώτη φάση, οι ερευνητές της «Κιβωτού», όπως την αποκαλούν, φυλλάσουν υπό κατάλληλες συνθήκες τους σπόρους και παρακολουθούν τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της ποικιλίας. Είναι όντως καθαρή; Είναι το βλαστοκύτταρο δυνατό και υγιές; Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα η συντήρηση και καλλιέργεια ενός ασθενούς ή επιμολυσμένου σπόρου.
Σε δεύτερη φάση έρχεται η σποροπαραγωγή με την συνεργασία των καλλιεργητών. «Ενθαρρύνουμε τους καλλιεργητές, δίνοντάς τους καθαρούς σπόρους και ελέγχοντας τις συνθήκες των χωραφιών τους, ώστε να αποκλείεται ο κίνδυνος επιμόλυνσης από ξένες ποικιλίες αλλά και η χρήση φυτοφαρμάκων» λέει ο κ. Θοδωρής Τσιμπίδης, επίτιμος ερευνητής, και διευκρινίζει: «Πάντοτε με δικά μας έξοδα. Δεν μας αρέσουν οι δοσοληψίες και δεν θέλουμε να μπαίνει το χρήμα ανάμεσα μας».
Σημασία έχει να δημιουργηθεί ένα καλά ελεγχόμενο δίκτυο καλλιεργειών – καλλιεργητών, ώστε να υπάρξει παραγωγή σπόρων. Το τελικό στάδιο είναι αυτό της διανομής. Από την στιγμή που ένα είδος μπει στην Τράπεζα, θα φτάσει στον καταναλωτή έπειτα από δύο τουλάχιστον χρόνια.
Αυτή τη στιγμή, είναι συγκεντρωμένες στην Τράπεζα περισσότερες από 700 ταυτοποιημένες ποικιλίες, μερικές από τις οποίες προέρχονται από τα ίδια είδη.
Το φυτογενετικό υλικό είναι από ολόκληρη την χώρα, με έμφαση στην νησιωτική Ελλάδα. Η γεωγραφική απομόνωση των νησιών, οδήγησε στην ανάπτυξη διαφορετικών ποικιλιών, προσαρμοσμένων στις εδαφικές και κλιματικές συνθήκες της περιοχής. Η ιδιαιτερότητα και η «χάρη» των τοπικών ποικιλιών είναι ότι αναπτύσσονται έχοντας καλή απόδοση ενώ παράλληλα οι ανάγκες τους σε νερό και θρεπτικά συστατικά είναι περιορισμένες. Επιπλέον, μπορούν να αμύνονται στους φυσικούς εχθρούς, χωρίς να χρειάζονται χημικά πρόσθετα.
Το «Αρχιπέλαγος» προτιμά την «κατά μέτωπο επίθεση» και όχι τα πλάγια μέσα. Καμία μεγάλη καμπάνια ενημέρωσης του κοινού δεν έχει γίνει. Η δράση και η πράξη έχουν μεγαλύτερη αξία από την δημιουργία εντυπώσεων μέσα από τα ΜΜΕ. Η Τράπεζα Σπόρων Αιγαίου απευθύνεται κυρίως στις κοινωνίες των νησιών και στους ευαισθητοποιημένους καλλιεργητές, που θα εκμεταλευτούν τις ακίνδυνες μεθόδους καλλιέργειας των αναντικατάστατων ποικιλιών και θα διασφαλίσουν το είδος.
Στο έργο της Τράπεζας Σπόρων Αιγαίου επενδύουν την ενέργειά τους 30 περίπου ερευνητές, 25 εκ των οποίων είναι εθελοντές, από διάφορα μέρη της Ευρώπης. «Έχουμε ένα καλό πρωτόκολλο συνεργασίας με τα Πανεπιστήμια, το οποίο ορίζει και τους στόχους μας. Μας ενδιαφέρει η προστασία του περιβάλλοντος και όχι η εκπαίδευση των φοιτητών. Τα Πανεπιστήμια, μας στηρίζουν γιατί ένα μέρος της δουλειάς μας, αφορά αυτό που θα ήθελαν τα ίδια να κάνουν. Δεν είμαστε μία ΜΚΟ που κολλάει αυτοκόλλητα και παράγει σλόγκαν. Τεκμηριώνουμε τα πάντα» μας επισημάνει ο κ. Θοδωρής Τσιμπίδης.
Η ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ
Υπεύθυνα για τον αφανισμό ποικιλιών σε δενδρώδη, κηπευτικά, σιτηρά, ψυχανθή, αμπέλια και βότανα, είναι τα υβρίδια. Οι σπόροι δηλαδή του εμπορίου, προκάλεσαν σύγχυση στην φυσική εξέλιξη των τοπικών ποικιλιών και κατ’ επέκταση στις διατροφικές μας συνήθειες. Οι ντόπιες ποικιλίες διασταυρώνονται με τα υβρίδια και αρχίζουν να αποκτούν σταδιακά παρόμοια χαρακτηριστικά. Οι φυσικοί σπόροι γίνονται αδύναμοι, ώσπου κάποια στιγμή παύουν να αναπαράγονται.
Κατά την γονιμοποίηση των υβριδίων, μέσω των εντόμων ή του αέρα, μπορεί να επιμολυνθούν τοπικές ποικιλίες που βρίσκονται έως και 3 χιλιόμετρα μακριά. Έτσι, ποικιλίες, που κάποιοι ευσυνείδητοι αγρότες προσπαθούν να διατηρήσουν «αγνές», συχνά επιμολύνονται εν αγνοία τους. Μια ποικιλία που χρειάστηκε αιώνες για να εξελιχθεί, μπορεί να αφανιστεί ακόμα και σε μία μόνο καλλιεργητική περίοδο. Η επιμόλυνση όμως, μπορεί να συμβεί μόνο ανάμεσα σε φυτά του ίδιου είδους και όταν αυτά ανθοφορούν την ίδια περίοδο.
«Ακούμε τις περιβαλλοντικές οργανώσεις να αναμασούν θεωρίες και σλόγκαν για τα μεταλλαγμένα. Δεν λένε όμως στον κόσμο τι θα τρώει εφόσον χαθούν οι τοπικές ποικιλίες. Δεν θα υπάρχει πλέον το δίλλημα μεταλλαγμένα ή όχι. Δεν θα έχουμε την πολυτέλεια της επιλογής» διαμαρτύρεται σε ήπιους τόνους ο κ. Θοδωρής Τσιμπίδης και προσθέτει: «Όταν ο άνθρωπος πεινάει, θα φάει τα πάντα. Σημασία έχει να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο».
Το πρόβλημα ξεκινά από την παραπλάνηση των αγροτών, που αποδέχτηκαν τα υβρίδια ως σωτήρια λύση στο θέμα της ανάγκης για αυξημένη παραγωγή και της επιθυμίας για μέγιστη, φαινομενικά τουλάχιστον, ποιότητα.
Οι γεωπόνοι όμως παρέλειψαν να ενημερώσουν ότι το υβρίδιο για να αποδώσει χρειάζεται άφθονο νερό, σκευάσματα – δηλητήρια, που θα το προστατεύουν από τις αρρώστιες στις οποίες είναι ιδιαίτερα ευάλωτο, και ότι έχει διάρκεια ζωής ένα μόνο χρόνο. Δηλαδή, φυτρώνει, βγάζει τα προϊόντα του, τον επόμενο όμως χρόνο έχει πεθάνει. Επομένως, ο αγρότης είναι αναγκασμένος να αγοράσει και πάλι φυντάνια. Επιπλέον, το υβρίδιο κοστίζει. «Για αυτό ο κόσμος δεν καλλιεργεί πια. Εισάγουμε ντομάτες από το Βέλγιο και την Πολωνία. Μας συμφέρει να έλθει το προϊόν από αλλού παρά να το φυτέψουμε» λέει ο κ. Τσιμπίδης.
«Το υβρίδιο είναι για τον αγρότη αλλά και για τον καταναλωτή δώρο άδωρον. Οι άνθρωποι της επαρχίας εξαπατήθηκαν. Είναι πια αναγκασμένοι να αγοράζουν κάτι το οποίο εκ των προτέρων γνωρίζουν ότι θα αρρωστήσει» συνεχίζει το συλλογισμό του ο κ. Τσιμπίδης.
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Για την σημασία των βιολογικών προϊόντων που έχουν μπει τόσο ενεργά στις διατροφικές μας συνήθειες ο κ. Θοδωρής Τσιμπίδης λέει: «Γιατί για να είναι καλό ένα προϊόν πρέπει να είναι και βιολογικό; Το αυτονόητο είναι να μην ρίχνουμε δηλητήριο στο φαγητό μας. Είτε είναι βιοδιασπώμενο είτε είναι χημικό. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα της πρόσβασης σε καλό και καθαρό φαγητό. Εμείς δεν ενθαρρύνουμε σώνει και καλά την βιολογική καλλιέργεια. Πιστεύουμε στην λογική καλλιέργεια».
Οι αυθεντικοί, παλιοί αγρότες των νησιών δεν γνωρίζουν τι σημαίνει βιολογική καλλιέργεια. Δεν έχουν υπόψη τους κανένα είδος φαρμάκου. Καλλιεργούν όπως καλλιεργούσαν πριν από εκατοντάδες χρόνια, αποδεσμευμένοι από οποιαδήποτε νεωτεριστική τάση. Ο τρόπος είναι ένας: δυνατό χωράφι και δυνατές κοπριές, ώστε το φυτό να πάρει όλα τα θρεπτικά συστατικά που έχει ανάγκη για να είναι γερό. «Όπως ο άνθρωπος, έτσι και το φυτό χρειάζεται δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα».
Επιστροφή στη φύση λοιπόν είναι η λύση για να «μεγαλώσουμε γερά παιδιά. «Ο καταναλωτής πρέπει να έρθει και πάλι σε επαφή με τον παραγωγό. Όσο ανάμεσα τους υπάρχει το εμπόριο, θα υπάρχει και το συμφέρον. Εάν το προϊόν είναι φθηνότερο στην Γερμανία, θα το αγοράσει ο καταναλωτής από την Γερμανία. Πρέπει ο παραγωγός να βρει τον καταναλωτή και ο καταναλωτής τον παραγωγό» καταλήγει ο κ. Θοδωρής Τσιμπίδης.
Τελειώνοντας την κουβέντα μας μαζί του και φτιάχνοντας μια σαλάτα για μεσημεριανό, η ντομάτα δεν μας φαινόταν το ίδιο γευστική όπως την προηγούμενη μέρα. Ενώ η πιπεριά ήταν καχύποπτα αρωματική. Σίγουρα έχουμε χάσει την αξία της καλής διατροφής και ο οργανισμός μας έχει πλέον προσαρμοστεί στην κατανάλωση «δηλητηρίων». Η ιστορία έχει αποδείξει ότι ο άνθρωπος μπορεί να καταναλώσει οτιδήποτε όταν υπάρχει ανάγκη. Θα φάμε και ποντίκια αν χρειαστεί. Όταν όμως υπάρχει τρόπος να εξασφαλίσουμε καλό φαγητό γιατί να επιλέξουμε τα «σκουπίδια»;
το ειδαμε:το μικρο σπιτι στο λιβαδι
Πρός αναζήτηση νερού
Νερά υπάρχουν όπου φυτρώνουν η αγριάδα, το πεντάνευρο, οι ήλιοι, το βούτημο, οι βάτοι, το κοντυλόχορτο, ο αγριοδιόσμος, το πολυτρίχι, το νυχάκι, το ξυνολάπαθο, το πολυγόνατο, το βρωμόχορτο, το χιλιόχορτο, η χαμολεύκα, η κύπερη, ο χαμολειός και το άγριο τριφύλλι. Επίσης το περιπλοκάδι, η αγριοσυκιά, η αγριοφτελιά, το κοντυλόχορτο και τα χρυσάνθεμα.
Όπου υπάρχουν τα φυτά αυτά σημαίνουν ότι υπάρχει και νερό υπόγειο. Και όπου είναι μαραμένα, τα νερά είναι κοντά στην επιφάνεια του εδάφους, αδύνατα και όχι διαρκή. Όταν είναι πιο πολλά και χλωρά και τα νερά είναι βαθειά και διαρκή.
Όταν τα φυτά αυτά είναι πολλά μαζί, πυκνά, χλωρά και θρεμμένα, πολλά θα είναι και τα νερά. Όπου είναι μαύρη η γη και βαθειά είναι διαρκέστερα και αδρότερα τα νερά.
Και από τα χώματα όσα είναι πολύ λασπερά, έχουνε περισσότερα νερά και ακόμα πιο πολλά όσα χώματα γλυκίζουν.
Με ποιόν τρόπο δοκιμάζουμε ότι υπάρχει νερό
Σκάβουμε λάκκο στο μέρος που θέλουμε να βρούμε νερό, βάθους ενάμιση μέτρου και φτιάχνουμε ένα αγγείο από μολύβι σε σχήμα ημισφαιρίου ή παίρνουμε μια χύτρα και την ώρα που βασιλεύει ο ήλιος αλείφουμε με λάδι το αγγείο που θα έχουμε. Κατόπιν παίρνουμε μαλλί πλυμένο, ξερό και καθαρό μήκους έως οχτώ εκατοστών του μέτρου και στη μέση του μαλλιού δένουμε ένα μικρό λιθάρι. Το μαλλί το κολλούμε από το μέσα μέρος του αγγείου με κερί. Έπειτα το βάζουμε αναποδογυρισμένο μέσα στο λάκκο και προσέχουμε ώστε το μαλλί να κρεμαστεί έως τα μισά του αγγείου όταν θα το γυρίσουμε.
Το αγγείο το σκεπάζουμε με χώμα σε ύψος μισού μέτρου και το αφήνουμε εκεί την νύχτα.
Την αυγή πριν βγει ο ήλιος, ξεσκεπάζουμε το αγγείο και το γυρίζουμε και αν ο τόπος έχει νερό θα βρούμε και το αγγείο από μέσα ιδρωμένο και το μαλλί γεμάτο νερό. Και αν είναι πολλή η υγρασία ώστε να βγαίνουν και δάκρυα το νερό το νερό είναι κοντά. Αν όμως φανεί μόνο υγρασία υπάρχει νερό, αλλά είναι σε βάθος. Αν δεν υπάρχει καθόλου υγρασία πρέπει να δοκιμάσουμε με τον ίδιο τρόπο και σε άλλα μέρη που πιστεύουμε ότι υπάρχει ελπίδα να βρούμε νερό.
Μερικοί για να καταλάβουν αν υπάρχει νερό χρησιμοποιούν την εξής μέθοδο. Ανοίγουν λάκκο βάζουν ένα σφουγγάρι στεγνό και το σκεπάζουν με χλωρά φύλλα καλαμιάς ή με άλλο χορτάρι μαλακό και το αφήνουν εκεί τρεις ώρες. Και αν το σφουγγάρι έχει υγρασία όταν θα το βγάλουν, υπάρχει νερό. Αν όμως είναι ξηρό δεν υπάρχει καθόλου.
Που αλλού βρίσκουμε νερό
Τα ψηλά βουνά και όσα έχουν πολλές κορυφές, έχουν νερά και κυρίως οι πλαγιές των βουνών που είναι κατά το βοριά ή κατά το βορειοανατολικό μέρος. Οι πλαγιές που βλέπουν κατά τον βορρά έχουν περισσότερα νερά από όσες βλέπουν κατά το νοτιά. Και οι πλαγιές που βλέπουν κατά την ανατολή ή κατά την δύση έχουν νερά όσα και οι βορινές και περισσότερα από τις πλαγιές που είναι γυρισμένες νότια. Και τα κατάφυτα βουνά έχουν περισσότερα νερά γιατί έχουν ίσκιο.
Επίσης νερά έχει και η μαύρη και παχιά γη και αν ακόμη είναι γεμάτη πέτρες και ιδίως αν έχει πέτρες μαύρες ή κοκκινωπές. Στους κάμπους που είναι ασπρόχωμα και έχει χαλίκια και ελαφρόπετρα και η όψη της γης είναι κατάξερη και γυμνή, δεν υπάρχει νερό. Επίσης δεν έχει νερό όπου είναι κεραμιδόχωμα και όπου η γη διώχνει τα νερά και τις βροχές. Όπου όμως η γη κρατάει το νερό και το ρουφάει υπάρχει περισσότερη υγρασία.
Επίσης αν ανεβούμε σε ψηλότερο μέρος με τις πρώτες αχτίδες του ηλίου, πριν ασπρίσει η μέρα, κοιτάζουμε και δούμε να ανεβαίνει ψηλά κάτι σαν καταχνιά, χωρίς να αραιώνετε, υπάρχει ελπίδα να βρούμε νερό. Παρατηρούμε ακόμα και τα κουνούπια μόλις βγει ο ήλιος και αν πετούν προς τα επάνω και στριφογυρίζουν σαν το αδράχτι, σημαίνει ότι υπάρχει νερό.
Πρέπει κυρίως να παρατηρεί κανείς από ψηλό μέρος. Κατά το καλοκαίρι , το μεσημέρι που είναι η ατμόσφαιρα καθαρή και η γη εντελώς ξηρή, στα μέρη που υπάρχει νερό βγαίνει ατμός και φαίνεται σαν μικρό σύννεφο. Το χειμώνα ο τόπος αυτός έχει καταχνιά, σαν αυτή που υπάρχει στα ποτάμια, στις λίμνες και στα πηγάδια, όχι όμως τόσο πυκνή, αλλά λεπτή και αραιή.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)